ساماندهی میدان گل ها محله مرزداران، با رویکرد شهر دوستدار کودک در جهت سلامت روان کودکان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده فنی و مهندسی واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

چکیده

یکی از راه‌های مقابله با تنگناهای زندگی امروزی کودکان، احیاء ارزش‌ها و مفاهیم محله‌ای از طریق آگاه‌سازی اهمیت فضاهای بازی و ایجاد فضاهای تفریحی چندمنظوره است. ازاین‌رو برنامه‌ریزی پارک و فضای بازی کودکان در نزدیکی محل سکونت، با استفاده بهینه از عناصر طبیعی و ایمن‌سازی راه‌ها، گامی مهم در ایجاد محله سالم محسوب می‌شود. با توجه به غلبه استفاده از فضاهای باز جمعی به‌جای فضاهای باز خصوصی در شهرهای بزرگ ایران هرچند مکان‌های دوستدار کودک ضرورتی مطلق برای رشد کودکان ما نیستند؛ ولی به‌عنوان مزیت اصلی منجر به سلامتی فیزیکی و روانی آن‌ها می‌‌شوند. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نوع و روش توصیفی- تحلیلی می‌باشد. ابزار و روش گردآوری اطلاعات، اسنادی و کتابخانه‌ای و سپس مصاحبه و پرسشنامه است. در این مقاله میدان گل‌ها در محله مرزداران، از نظر شاخص‌های مورد بررسی در آمریکا و شهر نیویورک (امنیت، وجود فضاهای تفریحی، ایمنی معابر و راه‌ها و مبلمان) مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS براساس (آزمون تی‌تک نمونه‌ای) می‌‌باشد و با استفاده از روش نمونه‌گیری حجم جامعه نامعین و سؤالات براساس طیف لیکرت سنجیده شده‌اند که با انحراف استاندارد 0.667 با تعداد 170 نفر انجام شد. نتیجه حاصل، نشانگر آن است که فاصله اطمینان در هردو سطح بالا و پایین وضع موجود مقداری کم‌تر از میزان حد متوسط گویه‌ها را نشان می‌دهد. فاصله اطمینان از وضعیت کلی ساماندهی میدان گل‌ها محله مرزداران براساس شاخص‌های شهر دوستدار کودک در وضعیت مطلوبی قرار ندارد. لذا در فرضیه تحقیق می‌توان گفت که فرضیه تحقیق در سطح اطمینان بالای 95 درصد معناداری می‌باشد پس دراین صورت فرضیه تأیید می‌‌شود و نشان‌دهنده وضعیت نامطلوب شاخص‌های ساماندهی میدان گل‌ها محله مرزداران بر اساس شاخص‌‌های شهر دوستدار کودک می‌باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Organizing Golha Square in Marzdaran Neighborhood Using a Child-Friendly City Approach for Children's Mental Health

نویسندگان [English]

  • Mohammad Reza Farzad Behtash 1
  • Sara Sarlak 2
1 Assistant Professor of Urban Planning, Faculty of Engineering, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 M.A. Student of Urban Design, Faculty of Engineering, North Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

One of the ways to deal with problems children are now facing is to revive neighborhood values and concepts through informing the significance of play spaces and creating multipurpose entertainment environments. Therefore, it is critical to provide planning for parks and play area for children near the residential places, through the optimal use of natural elements and passageway safety, which is considered to be an important step to creating a safe and healthy neighborhood. Because public open spaces tend to be used in large cities of Iran instead of private open spaces, child-friendly places could provide physical and mental health for children, though they are not seen as absolute necessities for child development. This research was applied in terms of objective and descriptive-analytical in terms of type and methodology. Data were collected through documentary and library methods, accompanied by interviews and questionnaires. In this article, the Golha Square in the Marzdaran neighborhood was investigated in terms of indicators studied in the New York City, United States (e.g., security, presence of recreational spaces, passageways safety, and furniture). Data were analyzed using SPSS software using the one-sample t-test; the sampling method was also used to determine the size of an indefinite population with the items measured based on the Likert scale, indicating a standard deviation of 0.667 for 170 people. The findings demonstrated that the confidence interval between both the upper and lower boundaries of the current situation was slightly lower than that in the average level of items. Concerning the general situation of Golha square in the Marzdaran neighborhood, the confidence interval did not meet a desirable condition as regards child-friendly city indicators. Thus, concerning the research hypothesis, one would say it was significant at the level of 95% confidence, so in this case, the hypothesis was confirmed, indicating the undesirable status of Golha square organization indicators in the Marzdaran neighborhood as regards child-friendly city indicators.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Child-friendly City
  • organization
  • Golha Square
  • Marzdaran Neighborhood
Abolghasempour, M. (2017). Spatial-Physical Analysis of Child-Friendly City (Case Study: Bahar Neighborhood of Haft-e Tehran), Master of Science Degree in Urban Planning, School of Geography and Urban Planning, Kharazmi University.
Amiri, S., & Shokouhi, A. (2014). Survey of Internal and External Experiences in the Land of Child-Friendly Cities, National Conference on Urban Development, Urban Management and Sustainable Development.
Azmoodeh, M. (2013). Architecture and Design for Children, Tehran, Nashr-e elm va danesh.
Bixler, R.D., Floyd, M.F., & Hammitt W.E. (2002). Environmental Socialization Quantitative
Coroner, W. (2009). Architecture for Children, Ahmad Khoshnevis, Ganje Honar.
Dourandish Langroodi, M. (2016). Urban Design Framework of Shahid Bagheri Neighborhood with Child Friendly Approach, MSc Urban Design, Shahid Beheshti University.
Esmailzadeh, K.A., & Kiani, A. (2012). Analysis and Planning (Child-friendly City (CFC) from the Perspective of Children) Case Study: Quchan. Bagh-e Nazar Quarterly, 20.
Esmailzadeh, K.A., Mirshakari, M., & Amiri Nejad, M. (2014). Evaluation of Child-Friendly City Indicators from a Modern Architecture and Urban Planning Perspective. Conference on Architecture and Urban Development and Sustainable Development with a Focus on Indigenous Architecture to Sustainable City.
Kamelnia, H. (2007). Grammar for Designing Learning Environments, Sobhan Noor.
Karbala’i Hosseini Ghiasvand, A., & Soheili, J. (2014). Investigating the Characteristics of a Lovely City from the Childrens; Case Study: District Two of Qazvin Municipality. Quarterly Journal of Urban Studies, 9.
Moein, M. (1983). “Persian Culture” Fifth Edition, Tehran: Amir Kabir.
Mozaffar, F., Hosseini S.B., Bagheri, M., &Azemati, H.R. (2007). The Role of Neighborhood Open Spaces in Children’s Growth and Creativity. Bagh Nazar Quarterly, 8.
Nahibi, S., Amini, E., & Khaksar, M., (2014). The Role of Children’s Playgrounds in Accessing the City and Child Friendship with the Purpose of Sustainable Urban Development. National Conference on Urban Development, Urban Management and Sustainable Development.
Nasiri Nasab Rafsanjani, M., & Habib, F. (2009). Designing Urban Space as an Educational Tool for Children, Case Study USA-New York, Environmental Technology, 10, 4.
Nouri, F. (2017). A Comparative Study of the Characteristics of a Child-Friendly City from the Perspective of the Children of North, Center and Margin of Hamadan, MA Thesis, Bu Ali Sina University.
Shia, I. (2009). Preparing the City for Children, Cultural and Artistic Organization of Tehran Municipality, Tehran Publication Institute, Tehran.
Simpson, J. (1997). A Space for Playing. RIBA Publication, Second Edition.
Soheili, J. (2012). Designing a Child’s Park, Proceedings of Qazvin Graduate Student of Architecture, Chahar Taq Publication.
Tests of the Childhood Play Hypothesis. Environment and Behavior. See publication 34, November: 795-818.