نقش و کاربرد رویکرد برنامه ریزی ارتباطی در نظریه های نوین شهرسازی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

چکیده

ارتقاء کیفیت محیط و بهبود سطح زندگی ساکنان آن موضوع اصلی علم شهرسازی است. این موضوع به دلیل ماهیت چند بعدی خود از پیچیدگی و گستردگی ویژه ای برخوردار است. شهر، پدیده ای فراتر از کالبد ظاهری است. ابعاد اجتماعی و فرهنگی هر شهر به عنوان بعد پنهان در طرح های شهری به شمار می روند که به دلیل ماهیت غیرکالبدی و دشواری شناخت و درک، همواره در عرصه های نظریه پردازی و عملی مورد کم توجهی واقع شده اند. در این مقاله سعی شده است با اشاره به سیر تکوینی نظریه های شهرسازی به ویژه با تأکید بر زمینه های اجتماعی و فرهنگی، به بررسی رویکرد برنامه ریزی ارتباطی به عنوان یکی از مهم ترین مبانی فکری در زمینه طرح مباحث اجتماعی، فرهنگی در زمینه شهرسازی پرداخته شود. این تحقیق در پی پاسخ به این سؤالات است: رویکرد برنامه ریزی ارتباطی در سیر تکوینی نظریه های شهرسازی از چه جایگاهی برخوردار بوده و اصول و الزامات آن کدام است؟ نحوه عملکرد آن چگونه است و در وادی عمل با چه مشکلاتی مواجه شده است؟ با مطالعه نظریه های مطرح در برنامه ریزی شهری می توان نتیجه گرفت که ابعاد اجتماعی زندگی شهری در نظریه های برنامه ریزی شهری به ویژه در نظریه های نیمه نخست قرن بیستم کمتر مورد توجه بوده اند. توجه به مباحث اجتماعی از نیمه دوم قرن بیستم به طور جدی تری در نظریه های برنامه ریزی شهری گنجانده شده و در اواخر قرن گذشته به طور جد رویکرد ارتباطی در نظریه های برنامه ریزی شهری مورد توجه قرار گرفتند. این رویکرد در حوزه نظری و عملی دارای نقاط قوت و ضعفی است که به تفصیل در متن مقاله مورد مداقه قرار گرفته است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Theoretical Application of Collaborative Planning in New Urban Planning Theories

نویسندگان [English]

  • Mojtaba Rafieian 1
  • Sakineh Maroofi 2
1 Associate Professor of Urban Planning, Faculty of Art & Architecture, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
2 PhD Student in Urban Planning, Faculty of Art & Architecture, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Reorganization and improvement of the level of citizens life is the most important objective of urban planning. The multi-dimensional characteristics of this issue create the need to be associated with other disciplines such as sociology, economy and other human sciences. The social and cultural aspect of each city is one of the hidden aspects of urban plans, which are less considered because of their none-physical and complicacy of perception. Cities and towns are complex mixture of nodes, networks. Places and flows in which multiple relations, activities and values co-exist, interact, combine, conflict and generate creative synergy. The aim of this article is to introduce the evolution of urban theories during the previous decades with particular focus on socio-cultural aspects. Afterwards, the collaborative planning approach was explained as a socio-cultural respond to urban contemporary problems. This paper is looking forward to find the answer of various questions such as: what is the proper function of collaborative planning? What are the main difficulties of the collaborative planning in practice? The communicative planning is the most recent part of planning literature that has explains the inter–personal relationships among actors in the planning field. The main part of the paper is devoted to a discussion of practitioners, perspectives which is developed through a framework of communicative planning: first, intrinsic principles and values, second, process and appropriate actions and finally competing obligations.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Collaborative Planning
  • Socio-Cultural Aspects
  • Urban Planning Theories