مقایسه تحلیلی پهنه بندی اقلیمی مناطق جنوبی ایران با روش کوپن- تراورتا و معیارهای آسایش گیونی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

2 استادیار معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، گروه معماری، تهران، ایران.

3 دانشیار معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

چکیده

طبقه بندی اقلیمی کوپن یکی از شناخته شده ترین روش های اقلیم شناسی در جهان و روش کوپن- تراورتا یکی از ویرایش های تکمیلی آن، با اصلاحات غیر ساختاری است. در این سیستم، پهنه بندی بر اساس درجه حرارت و میزان بارش و خشکی انجام می شود. پهنه بندی اقلیمی گیونی بر اساس درجه حرارت، رطوبت نسبی و روش های ساختمانی و معیارهای آسایش حرارتی استوار است. هدف از انجام این مطالعه بررسی تفاوت نتایج حاصل از این دو نوع طبقه بندی با معیارهای سنجش متفاوت، به منظور کاهش اشتباهات در تصمیمات مبتنی بر اقلیم در ساختمان در مناطق جنوبی ایران است. منطقه مورد مطالعه در حد فاصل حاشیه شمالی خلیج فارس و دریای عمان با دامنه های جنوبی رشته کوه زاگرس قرار دارد. این اشتباهات هنگامی متصور می شود که طبقه بندی اقلیمی بر اساس یکی از ویرایش های روش کوپن، بدون توجه به معیارهای آسایش حرارتی انسان و راهکارهای ساختمانی انجام شده باشد. این مقاله با تطابق میانگین بیست ساله آمار دما و بارشِ مربوط به ایستگاه های سینوپتیک در مناطق جنوبی ایران با محدوده های اقلیمی تعیین شده در روش کوپن- تراورتا، این شهرها، بنادر و جزایر را طبقه بندی کرده است. سپس یافته ها را با پهنه بندی اقلیمی حاصل از انطباق میانگین بیست ساله آمار دما و رطوبت نسبی این ایستگا هها بر جدول زیست اقلیمی ساختمانی گیونی و با توجه به محدوده شاخص های آسایش حرارتی تعیین شده در این جدول مقایسه می کند. نتایج نشان می دهد، با به کارگیری روش کوپن تراورتا، دو گروه اصلی اقلیمی شامل حاره ای با تابستا نهای خشک و نیمه حاره ای با تابستان های خشک با پنج زیرگروه و از طریق روش گیونی نیز دو گروه اقلیمی اصلی در منطقه جنوبی ایران قابل تشخیص است. این نتایج نشان می دهد، روش کوپن- تراورتا زیرگروه های دقیق تر و ریزتری را در این منطقه تعیین می کند. دسته بندی های کلی در دو روش به غیر از ایستگاه بندر بوشهر در سایر ایستگاه های این منطقه نتایج یکسانی را نشان می دهند.

کلیدواژه‌ها


-- Al-Azri, N., Zurigat, Y., & Al-Rawahi, N. (2012). Development of Bioclimatic Chart for Passive Building Design in

Muscat-Oman, International Conference on Renewable Energies and Power Quality (ICREPQ’12). Spain: Santiago

de Compostela. Could be found in: http://www.icrepq.com/icrepq›12/841-al-azri.pdf, 10.00 PM, Nov.12/2012.

-- Attia, Sh. (2012). A Tool for Design Decision Making, Zero Energy Residential Buildings in Hot Humid Climates,

Ph.D. Thesis, Belgium: Louvain‐la‐Neuve. Could be found in: http://www.bwk.tue.nl/bps/hensen/team/past/Attia.

pdf, 9.20 PM, Dec.22/2012.

-- Bachman, L. (n.d.). Climate as a Determinant of Vernacular form and Architectural Response, ARCH 125/366:

Environmental Design Course, by Terri Meyer Boake, Waterloo: University of Waterloo. Could be found in: http://

www.architecture.uwaterloo.ca/faculty_projects/terri/images/course_pdf/125-Ch5.pdf, 10.00 AM, Dec.25/2012.

-- Energy balance sheet (2008). Tehran: Deputy for Electricity and Energy Affairs, Power and Energy Macro planning

Office. Accessible in: http://www.saba.org.ir/saba_content/media/image/2013/06/5406_orig.pdf, 2:00 PM,

May7/2015.

-- Kasmaee, M. (1993). Climate Classification of Iran for Housing and Residential Environments. Tehran: Building

and Housing Research Center.

-- Kasmaee, M. (2003). Climate and Architecture, Isfahan: Khak Publishing.

-- Kottek, M., Grieser, J., Beck, Ch., Rudolf, B., & Rubel, F. (2006). World Map of the köppen-geiger Climate Classification

updated. Meteorologische Zeitschrift, 15(3), 259-263. Could be found in: http://koeppen-geiger.vu-wien.

ac.at/usa.htm, 8.00 PM, Nov.3/2012.

-- Olgyay, V. (1973). Design with Climate, Bioclimatic Approach to Architectural Regionalism. Princeton, New

Jersey: Princeton University Press.

-- Omidvar, K., Gourani, E.R., Beyranvandzade, M., & Ebrahimi, S. (2010). Efficacy of Climate upon Native Architecture

in South Iran Shore: Bandar-abbas. 4th International Congress of the Islamic World Geographers

(ICIWG). Zahedan: University of Sistan-va-Balouchestan. Could be found in http://www.ensani.ir/storage/

Files/20101122111305-371.pdf, 8.00 PM, Oct.13/2012.

-- Patton, C. P. (1962). A Note on the Classification of Dry Climates in the Koppen System. Calif. Geographer,

3, 102-112.

-- Tahbaz, M., Jalilian, Sh. (2008). Architectural Design Principal Compatible with Climatic Conditions of Iran with

Focus on Mosque Design, Tehran: Shahid Beheshti University.

-- Trewartha, G. T. (1968). An Introduction to Climate, 4th Ed., New York: McGraw-hill Book Company.

-- www.irimo.ir/english/statistics/synopH/index1.htm, 2011

-- www.irimo.ir/farsi/publication/index.asp, 2011

-- www.ifco.ir/building/building_index.asp, 9.00 PM, Oct.13/2012