بررسی مقیاسه‌ای سازوکارهای تغییرات کاربری‌زمین شهری، موردکاوی: انگلستان، ایالات متحده آمریکا، هندوستان، ترکیه و ایران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران

چکیده

امروزه در عمده شهرهای جهان، تهیه برنامه‌های کاربری زمین شهری به منظور ایجاد تعادل و تعامل در توسعه‌ بخش‌های مختلف شهر امری ضروری به حساب می‌آید. چنین برنامه‌هایی با تکیه بر دانش برنامه‌ریزی شهری برای دوره‌های زمانی مشخص و معینی تعریف می‌شوند. دوره زمانی تعیین شده برای برنامه‌های توسعه، بعضاً سبب می‌شود این برنامه‌ها در طول مدت اجرای خود با چالش‌هایی مواجه شوند. مواردی که در زمان تهیه برنامه مطرح نبوده و یا با توجه به مقیاس گسترده برنامه از قلم افتاده‌اند از مهمترین چالش‌های تحقق پذیری برنامه‌های کاربری زمین محسوب می‌شوند. چگونگی مواجهه با این چالش‌ها بخش مهمی از برنامه‌ریزی توسعه فضایی را تشکیل می‌دهد. برخی از این چالش‌ها الزامات اعمال تغییراتی را در برنامه‌های مصوب، به ویژه در ارتباط با کاربری زمین مشخص می‌کنند. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی نظام مدیریت تغییرات کاربری زمین پس از تصویب برنامه‌های توسعه در کشورهای بیشتر و کمتر توسعه‌یافته و تحلیل قیاسی با شرایط کشور ایران، تدوین شده است. روش پژوهش آمیخته شامل روش کمی دربرگیرنده شیوه توزیع و تکمیل پرسشنامه میان متخصصین حوزه برنامه‌ریزی کاربری زمین و نیز روش کیفی شامل شیوه تحلیل محتوای اسناد مدیریتی تغییرات کاربری زمین درکشورهای مورد بررسی بوده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که در هریک از اصول مرتبط با مدیریت تغییرات کاربری زمین شکاف میان سازوکارهای تغییرات کاربری زمین میان ایران و کشورهای مورد مطالعه به ویژه در زمینه رعایت قوانین محیط‌زیستی، مشارکت همگانی و دستیابی به همرایی میان کنشگران ذی‌نفع وجود دارد.

کلیدواژه‌ها


Annez P.C. (2011). Why Urban Land Use Management Needs To Change In India’s Cities, Resources, Energy and Development. 8(1), 49–58.

Cullingworth, B., & Nadin, V. (2005). Town and Country Planning in the UK (14th Ed.). Routledge, New York.

Cullingworth, J.B. (2008). Planning in the USA: Policies, Issues, and Processes, New York, Roger Cave.

Department for Communities and Local Government. (2009). Planning for Town Centers: Practice Guidance on Need, Impact and the Sequential Approach, Crown, London.

Department for Communities and Local Government. (2011). How Change of Use Is Handled in the Planning System – Tell Us What You Think, Crown, London.

Development Services Department. (2013). Zoning Board of Adjustment Agenda, City of Lockhart. Estates Gazatte Limited, London.

Eisner, S., Eisner, A. S. & Gallion, A. (1992). The Urban Pattern, John Wiley

Enayati, B. & Farzaneh, M. (1392). Institutional Capacity of Planning Governance, Danesh-O-Fan, Tehran.

Ghahremani, H., Shieh, E. (2011). A Reading on American Urban Planning and Design System (with Emphasis on New York City). Journal of Armanshahr, 7, 143-152

Gökçen, K., Hüseyin, Ö. (2010). Planning Ethics at Local Level (Ethics for the Prevention of Corruption in Turkey, European Commission Academic Research Report.

Government of Mysore. (2011). The Information Hand Book Right to Information Act Mysore, Department of Town and Country Planning.

Hanachi, S. (2008). The System of Urban Planning in Turkey. The Architecture and Urban Planning Research Center, Tehran, Iran.

Hoch, Ch.J., ed. (2000). The Practice of Local Government Planning. ICMA Training Institute.

Keeble, L. (1969). Principles & Practice of Town & Country Planning, the

Mysore Urban Development Authority. (2011). Revised Master Plan– 2013 for Mysore-Nanjangud Local Planning Area: Zoning of Land Use and Development Control Regulation 

Rowe, G. & Wright, G. (1999). The Delphi Technique as a Forecasting Tool: Issues and Analysis. International Journal of Forecasting.

Royal H. (2006). The Spatial Planning System in the United Kingdom, UK in the Co-operation area of New.

Sence, S.) 2009). The Use of Land Readjustment as a Land Development Method in Turkey, Istanbul Technical University Faculty of Architecture Department of Urban and Regional Planning.