دکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Evaluating the Effect of Physical Components on the Promotion of the Sense of Security in Educational Spaces from the Perspective of Students; Case Study: High Schools of Bojnourdارزیابی نحوه تأثیر مؤلفههای کالبدی بر ارتقاء احساس امنیت در فضاهای آموزشی از دیدگاه دانشآموزان، مورد مطالعاتی: دبیرستانهای بجنورد11811325510.22034/aaud.2020.113255FAمصطفیارغیانیاستادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایرانJournal Article20180613The physical safety of educational spaces is one of the most important measures in planning and design of such spaces. The present study aims to investigate the importance of physical security and identify environmental variables creating security in educational spaces and physical factors affecting students' sense of security in educational spaces located in Bojnourd. This study is survey and correlational research. The present study seeks to answer the following questions: What factors affect security? What are the most important physical factors influencing a safe school? What are the most important socio-interpersonal factors influencing a safe school? According to the research questions, the following hypothesis is explained for the research: "The environment affects the promotion and improvement of security. Therefore, Friedman's statistical test and Pearson's correlation are used to determine the relationship between independent and dependent variables and its intensity. Accordingly, six components are assessed. In summary, the results of this study indicate a significant relationship between the indicators from the students' point of view and the sense of security. According to the correlation coefficients, the indicators can be prioritized as follows: territoriality, supervision, space quality, activity, access control, and management and maintenance. The results indicate that about all six indicators, the mean of optimal status obtained from the students' perspective is significantly different from that obtained from the teachers' perspective. The highest difference is associated to the access control indicator and the least one is associated to the indicators of management and maintenance and space quality. It can be concluded that the respondents do not give the same rank to the sub-indicators. For students, access control and supervision sub-indicators are at the forefront of the current state.یکی از مهمترین اقدامات در برنامهریزی طراحی فضاهای آموزشی توجه به ایمنی فیزیکی این فضاها است. این پژوهش با هدف بررسی اهمیت امنیت فیزیکی و شناسایی متغیرهای محیطی ایجاد امنیت در فضاهای آموزشی انجام پذیرفته و در همین راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل کالبدی مؤثر بر احساس امنیت دانشآموزان در فضاهای آموزشی شهر بجنورد صورت گرفته است. در این پژوهش از روشهای پیمایشی و تحقیق همبستگی استفاده شده است. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به پرسشهای ذیل است، عوامل تأثیرگذار بر امنیت کداماند؟ مهمترین عوامل کالبدی تأثیرگذار بر مدرسه امن کدام است؟ مهمترین عوامل اجتماعی- میان فردی تأثیرگذار بر مدرسه امن کدام است؟ با توجه به سؤالات پژوهش فرضیه ذیل برای پژوهش تبیین شد، محیط در ارتقا و بهبود امنیت تأثیرگذار است. در این راستا از آزمون آماری فریدمن و همبستگی پیرسون جهت تعیین رابطه و شدت و جهت رابطه بین متغیرهای مستقل و وابسته استفاده شده و بر این اساس شش مؤلفه مورد سنجش واقع شده است. خلاصه نتایج پژوهش حاکی از آن است بین شاخصها از دیدگاه دانشآموزان و احساس امنیت رابطه معنیداری وجود دارد. با توجه به ضرایب همبستگی میتوان شاخصها را به صورت زیر اولویتبندی کرد: قلمروگرایی، نظارتپذیری، کیفیت فضا، فعالیت، کنترل دسترسی. نتایج نشان میدهد بین میانگین وضع مطلوب در هر شش شاخص بین دانشآموزان و معلمان تفاوت معنیداری وجود دارد. در شاخص کنترل دسترسی بین میانگین وضع مطلوب تفاوت بالاتری دیده میشود و در شاخص مدیریت و نگهداری و کیفیت فضا تفاوت کمی وجود دارد. میتوان نتیجه گرفت رتبه زیرشاخصها برای پاسخدهندگان یکسان نیست. اولویتبندی زیرشاخصها از نظر دانشآموزان برای وضع موجود زیرشاخصهای کنترل دسترسی، نظارتپذیری در رتبههای نخست قرار دارندhttps://www.armanshahrjournal.com/article_113255_ddf4c6553719ac9f2e174a4b78df38c5.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822A Critique of Engineering Discourse Intervention in Historical Kurit Dam, Tabas, Iran (Explanation of Engineering Discourse Approach to the Historical Building)نقدی بر مداخلات گفتمان مهندسی در سد تاریخی کریت- طبس (تبیین رویکرد گفتمان مهندسی به بناهای تاریخی)192911325610.22034/aaud.2020.113256FAاحمدامین پوراستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانصابراسدیدکتری مرمت بناها و بافتهای تاریخی، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانپریسا ساداتباشتنیکارشناسی ارشد معماری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایرانJournal Article20180515This research concerns how engineering discourse deals with the historical buildings. To clarify the subject, a case study has been analysed that was followed by a lot of discussions: A project to increase the exploitation of the Kurit River in Tabas1. The present research seeks a more accurate reading of how the engineering practice deals with historical buildings, though inquiring how engineering discourse reacted to this historical dam and what its reasons were. Such an approach have not been addressed in previous research, as neither conservation nor particularly engineering discourses have considered the decision-making process and its outcomes and failures. This main questions of the present study are whether these failures are caused by personal or organizational mistakes or can be tracked in dominant principals of the engineering method in dealing with the concept of conservation; and how such failures could be diminished by redefining some principals. The present study is carried out based on the historical discourse analysis by Ruth Wodak2, and using case study, i.e. the engineering discourse interventions in the historical Kurit dam are analysed and discussed in details. This research aims to propose a model for the engineering discourse to deal with the historical structures, on the basis of recognizing the problem-solving process in this discourse and it also tries to modify this process by entering the concept of heritage value related to various aspects of a historical building, which is in the conservation discourse, in engineering discourse. Through such a regard, the decision-making process in the engineering discourse will be modified in a way that its outcomes can preserve the values and different aspects of authenticity of buildings.موضوع پژوهش حاضر نحوه مواجهه گفتمان مهندسی با بناهای تاریخی است. برای درک بهتر موضوع، به بررسی و تحلیل این روند پرداخته شده است که بحثهای زیادی در پی داشت: پروژه افزایش بهرهوری از رودخانه کریت در طبس. این پژوهش، در پی واکاوی چگونگی و دلایل تصمیمگیری گفتمان مهندسی درباره سد تاریخی کریت بوده تا از این طریق، به خوانشی دقیقتر از شیوه عمل مهندسی در برخورد با بناهای تاریخی دست یافت. در پژوهشهای صورت گرفته، تاکنون از این وجه به مسئله نپرداخته شده است و روند رسیدن به نتیجه و نارساییهای آن مورد توجه هیچ یک از دو گفتمان حفاظت و مهندسی، بهخصوص مهندسی، نبوده است. پژوهش حاضر در پاسخ به این پرسش است که آیا این نارساییها تنها در اثر اشتباهات فردی یا سازمانی است یا میتوان آن را در اصول حاکم بر روش مهندسی، در مواجهه با مقوله حفاظت، ردگیری کرد و چگونه میتوان، با بازتعریف برخی اصول، مانع بروز چنین نارساییهایی شد. روششناسی پژوهش، بر پایه تحلیل گفتمان تاریخی با بهرهگیری از روش مطالعات موردی، یعنی بررسی نحوه مداخلات گفتمان مهندسی در سد تاریخی کریت میباشد. پژوهش حاضر، در پی ارائه مدلی از نحوه مواجهه مهندسی با بناهای تاریخی، بر پایه شناخت روند حل مسئله در این گفتمان بوده و سعی براین امر داشته که، برای اصلاح این روند، مفهوم ارزش میراثی مرتبط با وجوه مختلف بنای تاریخی را از گفتمان حفاظت به این حوزه وارد شود. در نتیجه این مدل، میتوان روند تصمیمگیری گفتمان مهندسی را، درباره بناهای تاریخی، به نحوی اصلاح کرد که تصمیمات اتخاذ شده پاسبان ارزشها و وجوه مختلف اصالت بناها باشندhttps://www.armanshahrjournal.com/article_113256_cba2161ef9703e24983a7bcc1306562c.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Investigation of Housing from A Semiotic Perspective; Case Study: Qajar Houses and Contemporary Residential Complexes in Shirazبررسی مسکن از دیدگاه نشانهشناسی، مورد مطالعاتی: خانههای دورهی قاجار و مجتمعهای مسکونی معاصر در شهر شیراز315211325710.22034/aaud.2020.113257FAسارابرهمندانشجوی دکترای معماری، گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایرانمحمدپروااستادیار گروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایران0000-0002-1272-0684طاهرهنصراستادیارگروه معماری، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایرانJournal Article20180620The creation of high quality architectural space has always been the concern of architects and researchers of this field and directed their attention to the lingual concepts and theories in terms of philosophical and theoretical dimensions. However, as an instrument for analyzing and evaluating the identity, semiotics has been less frequently applied for housing design. A house is a place where in the individuals feel the most sense of belonging and spend most of their time. For the same reason, knowing its subtle concepts can lead to the creation of a favorable environment. Many of the needs expected from a house are formed based on the human needs in various periods. Considering the two Qajar and contemporary periods in Shiraz, in the present study, the house is supposed as a texture composed of various layers and it is attempted to use a semiotic approach to make it possible to understand the effects of these layers on the house architecture as well as the meanings of various elements and spaces of the house. Accordingly, considering the studies on semiotics, first, the concept of semiotics is described, the relevant data and theories are gathered, and then, applied in an architectural system to create a conceptual model of semiology for reading each architectural work.; afterwards, the Qajar houses and the contemporary residential complexes are analyzed based on the foresaid model. This research is a mixed method research in which data are collected using library study, questionnaire and interview. The results of this study indicate how the architectural elements influenced by the architectural and meta-architectural layers in the two studied periods influence the meanings perceived by users.Therefore, according to studies on semiotics, the concept of semiology has described, the data and theories related to this topic were first collected and then defined in an architectural system to create a conceptual model of semiology for reading each architectural work. Then the houses of the Qajar period and contemporary residential complexes have been analysed based on above model. The research method is a combined one of qualitative - quantitative type. The results of the study concluded through library and documentary research, and investing questionnaire and analysing interviews, shows how the elements of architecture that affected by architectural and meta-architectural layer in these two historical periods influence the meanings understood by users.دغدغه ایجاد کیفیت مطلوب در فضای معماری همیشه مورد توجه معماران و پژوهشگران این عرصه بودهاست و توجه آنها را به مفاهیم و نظریههای زبانی به لحاظ فلسفی و نظریهای جلب کرده است. لیکن نشانهشناسی بهعنوان ابزاری جهت تحلیل و ارزیابی هویت در طراحی مسکن کمتر مورد توجه قرار گرفته است. خانه مکانی است که افراد بیشترین تعلق را در آن احساس کرده و بیشترین زمان را در آن سپری میکنند، به همین جهت شناخت مفاهیم عمیق آن میتواند به خلق محیطی مطلوب منجر شود. بسیاری از نیازهایی که از یک خانه انتظار میرود بر اساس نیازهای انسان در دورههای مختلف شکل میگیرد. این پژوهش با در نظر گرفتن دو دوره تاریخی قاجار و معاصر در شهر شیراز، خانه را به مثابه متنی میپندارد که از لایههای مختلفی تشکیل شده و با بررسی رویکردهای نشانهشناسی میتوان به تأثیر این لایهها بر معماری خانه و دریافت معانی عناصر و فضاهای مختلف خانه دستیافت. لذا با توجه به مطالعات انجام شده در خصوص نشانهشناسی، ابتدا به تشریح مفاهیم نشانهشناسی پرداخت شده، دادهها و نظریههای مرتبط با این مبحث گردآوری شده و سپس در یک سیستم معماری جهت ایجاد مدل مفهومی از نشانهشناسی و در راستای خوانش هر اثر معماری تعریف شدهاست، سپس خانههای دوره قاجار و مجتمعهای مسکونی معاصر بر اساس مدل مذکور تحلیل شده است. روش تحقیق به صورت ترکیبی از نوع کیفی-کمی بوده است و نتایج پژوهش حاصل از بررسی کتابخانهای و اسنادی و بررسی پرسشنامهها و تحلیل مصاحبهها، نشان از چگونگی اثر عناصر معماری تأثیر پذیرفته از لایه معماری و فرامعماری در دو دوره تاریخی بر معانی دریافت شده توسط کاربران دارد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113257_dbc201f67df5770afd8a0ee1c645e9c8.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Effective Indicators in Neighborhood Selection by the Isfahan Citizens in the Historical Textureشاخصههای مؤثر در محلهگزینی شهروندان اصفهانی در بافت تاریخی536511325810.22034/aaud.2020.118031.1441FAاحمددانائی نیااستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، ایران0000-0001-9344-1398حامدترکی باغبادرانیدانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، ایرانJournal Article20180204Neighborhood, as an important behavioral setting, in addition to numerous social, cultural and physical aspects, has a very important role in neighborhood selection and creating a tendency among citizens to take up permanent residence. This is one of the main issues in the social life of historical contexts because by increasing the extent and depth of understanding of neighborhood selection criteria, housing will also be more durable. The present study aims to achieve effective factors in choosing the neighborhood in Isfahan city and to identify the criteria for neighborhood selection in the historical texture of Isfahan City. To this end, two main questions are raised: 1. What are the criteria for neighborhood selection in the historical texture of Isfahan? 2. Do the neighborhood selection criteria change with the spatial displacement? The present study is qualitative, descriptive and analytical research. To investigate the topic research, three Darb-e-Emam, Aligholi Agha and Jolfa neighborhoods in the historical texture of Isfahan City are selected using Goeller Scorecard and the four main neighborhood selection criteria, including security, neighborhood compatibility, access to shopping center and access to public transport network, are investigated. To investigate the aforementioned criteria in the selected neighborhoods, a sample of 90 persons are surveyed through a Likert scale questionnaire. Then, the data obtained from the questionnaires are analyzed using the AHP method and for each neighborhood, the importance coefficients of all criteria are calculated. The results of analysis show that according to the residents, among the neighborhood selection criteria, the security has the highest rating, followed by the neighborhood compatibility, access to shopping center and access to public transport network, respectively. Considering these criteria, the Aligholi Agha neighborhood obtains the highest ratings.محله بهعنوان یک مکان- رفتار مهم، علاوه بر ظرفیتهای فراوان اجتماعی، فرهنگی و کالبدی، نقش شایان توجهی در محلهگزینی و گرایش به سکونت دائم شهروندان بر عهده دارد. پرداختن به این مهم از موضوعات اساسی در حیات اجتماعی بافتهای تاریخی به شمار میآید؛ بهگونهای که متناسب با میزان و عمق شناخت از معیارهای محلهگزینی، مسکنپذیری نیز از دوام و پایداری بیشتری برخوردار خواهد شد. پژوهش با طرح این پرسش که شاخصههای محلهگزینی در بافت تاریخی شهر اصفهان چیست و آیا با جابهجایی مکان، شاخصههای محلهگزینی نیز تغییر میکند؟ در پی آن است که به مؤلفههای مؤثر در انتخاب محله و شناسایی شاخصههای مکانگزینی در بافت تاریخی اصفهان دست یابد. روش پژوهش کیفی و در حوزه روششناسی متکی به توصیف و تحلیل است. بدین منظور، سه محله درب امام، علیقلیآقا و جلفا در بافت تاریخی اصفهان مبتنی بر ماتریس گولر انتخابشده و چهار شاخصه اصلی در محلهگزینی یعنی امنیت، همسایگی سازگار، دسترسی به مرکز خرید و دسترسی به شبکه حملونقل عمومی، در نمونهای با تعداد 90 نفر، مورد پرسش قرارگرفته و از طریق آزمون لیکرت دیدگاه پرسششوندگان سنجش شده است؛ سپس با روش AHP، شاخصههای محلهگزینی در محلههای منتخب، ارزیابیشده و ضرایب اهمیت هر یک از شاخصهها محاسبه و تحلیلشده است. استنتاجها نشان میدهد که شاخصه امنیت بالاترین رتبه را در بین شاخصهها کسب نموده است. همسایگی سازگار، دسترسی به مرکز خرید و شبکه حملونقل عمومی اولویتهای مهم بعدی محلهگزینی از سوی ساکنان تعیینشدهاند و از این حیث، محله علیقلیآقا بالاترین رتبه در میان محلههای بررسیشده را به خود اختصاص داده است.https://www.armanshahrjournal.com/article_113258_80b9725bcd14011e2cf3a4ee0eef3e88.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Study of the Effect of Light and Color on the Medical Interior Design; Case Study: Shahid Rahimi and Shohada-ye Ashayer Hospitals, Khorramabad City, Iranبررسی تأثیر نور و رنگ در طراحی فضاهای درمانی، مورد مطالعاتی: بیمارستان شهید رحیمی و شهدای عشایر خرمآباد677811325910.22034/aaud.2020.113259FAسپیدهرحمانیانکارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایرانمهنوشمحمودیاستادیار گروه معماری، دانشکده معماری، واحد دزفول، دانشگاه آزاد اسلامی، دزفول، ایرانJournal Article20180328Today, by knowing the concepts of environmental psychology and the effects of color and light on the quality of the environment, it is of great importance to consider these issues in the design of spaces to provide a favorable and healing space for patients. It has been proven in various ways that color and light influence and affect the human mind and body and proper or improper use of them has many positive and negative effects on our lives. In designing healthcare centers, considering the significant nature of the land-user, that is associated with human’s physical and mental health, and also the complex functional relationships governing in it, attention to the requirements of proper design, including the proper use of light and color, has a key role. Due to their importance, therapeutic spaces should be a calm environment, according to the needs of clients. The present study aims to investigate how these two elements, as effective factors in improving the disease, can be applied properly. Proper color design and application of appropriate light can enhance health in hospitals. In the present study, library studies are applied to develop the theoretical foundations, and data are collected using questionnaires distributed among patients admitted to Shohada-ye Ashayer and Shahid Rahimi hospitals in Khorramabad City. This study is applied-descriptive research. In the present study, it is attempted to answer the question: What are the roles of color and light in accelerating the healing of diseases? To this end, first, the concepts of color and light are discussed and then the effects of them on physical and mental diseases and their application in therapeutic spaces are examined.امروزه با در نظر داشتن میزان تأثیر مفاهیم روانشناسی محیط، نفوذ رنگ و نور در کیفیت محیط، ضرورت توجه به این مقوله در طراحی فضاهای درمانی جهت دستیابی به یک فضای مطلوب و بهبود بخش برای بیماران را مهم میشمارد. نفوذ رنگ و نور و تأثیر آنها بر ذهن و جسم انسانها به طرق گوناگون ثابت شده است و استفاده صحیح یا نادرست از آنها تأثیرات مثبت و منفی زیادی در زندگی ما خواهد داشت. در طراحی مراکز بهداشتی- درمانی به دلیل اهمیت بالای ماهیت کاربری که با سلامت روح و جسم انسان در ارتباط است و نیز حاکم بودن روابط پیچیده عملکردی در آن توجه به الزامات طراحی مناسب نقش حیاتی دارد که یکی از این الزامات استفاده صحیح از رنگ و نور است. فضاهای درمانی با توجه به اهمیتی که دارند باید بتوانند محیطی آرام، با توجه به نیاز مراجعهکنندگان باشد. شناخت چگونگی بهکارگیری این دو بهعنوان عامل مؤثر در بهبود بیماری از اهداف اصلی این پژوهش است. طراحی درست رنگ و بهکارگیری نور مناسب میتواند به افزایش حفظ سلامت در بیمارستانها منجر شود. روش پژوهش براساس مطالعات کتابخانهای پیرامون مبانی نظری پژوهش مورد نظر و جمعآوری اطلاعات از طریق پرسشنامه از بیماران بستری در بیمارستانهای شهدای عشایر و شهید رحیمی خرمآباد میباشد. این تحقیق کاربردی است و روش آن توصیفی- تحقیقی میباشد. این مقاله برای پاسخ دادن به این پرسش که نقش رنگ و نور در تسریع روند بهبود بیماری چیست انجام شده است. در ابتدا به مفهوم رنگ و نور پرداخته و سپس تأثیر این دو را بر بیماریهای جسمی و روحی و کاربرد آنها در فضاهای درمانی مورد بررسی قرار میگیرد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113259_0f89c42f20a3c12c33d68e1e9e78a2be.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Architectural Creativity as Architecture of Creativity; Analysis and Rating of the Physics-Based Psychological Effects of the Sense of Place on Environment Users’ Creativity; Case Study: Higher Education Institutions of Kermanshahخلاقیت معماری به مثابه معماری خلاقیت؛ تحلیل و رتبهبندی تأثیرات روانشناختی کالبد محور حس مکان بر خلاقیت کاربران محیط، مورد مطالعاتی: موسسات آموزش عالی شهر کرمانشاه799611327210.22034/aaud.2020.133277.1550FAحسینرضاییدکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.غزالکرامتیاستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران..مزیندهباشی شریفاستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی،، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدرضانصیرسلامیاستادیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20180524Creativity is one of the certain traits of human beings and is especially valuable in human societies as the central theme of many scientific researches in various sciences such as environmental psychology. Accordingly, the present research tries to answer the question “How much important are the effects of physical factors of architectural place on the users’ creativity and what is the role of architectural design in organizing and enhancing them?” Regarding this query and how it has been addressed in past researches, the present study aims to explain the main characteristics of creative places in a pattern form by identifying and categorizing the physical factors of any built environment that may influence the users’ creativity actively. It should be noted that what distinguishes this study from other research is its systematic approach in problem-solving and consequently the kind of its results. In terms of methodology, the configuration of the present research is based on the Grounded Theory and a mixed research method (qualitative and quantitative survey) in which the findings resulted from a comprehensive documentary and field (interview and questionnaire) study and in other words, its theoretical framework, are completed and validated by applying statistical techniques (One-sample t-test and Pearson correlation analysis) on the data collected in a purposeful case study. The samples of this case study include three universities in Kermanshah, Iran, consists of educational environments of architecture in which convenience-selected teachers and random-selected post-graduate students identified and expressed their creativity-stimulant behaviours as well as the physical items of the environment that afford those activities. Finally, it is concluded some of the spatial features, functional spaces, and their associated environmental affordances as the main items affecting the users’ creativity enhancement and continuity that ultimately have been classified and rated by an exploratory factor analysis as creativity-effective environmental attributes to be considered in designing the future environments in general and educational environments especially, as the main strategy.خلاقیت یکی از ویژگیهای بارز انسان بوده که جایگاه ویژهای در جوامع بشری دارد و موضوع محوری بسیاری از تحقیقات علمی در حوزههای مختلف دانش از جمله روانشناسی محیطی قرار گرفته است. در این راستا، تحقیق حاضر به دنبال پاسخ به این سؤال بوده که اهمیت تأثیرات روانی عوامل کالبدی مکان معماری یا به عبارتی بُعد کالبدی حس مکان بر خلاقیت کاربران آن چقدر است و نقش طراحی معماری در جهتدهی و تقویت آنها چیست؟ با توجه به این پرسش و نحوه پردازش به آن در تحقیقات مشابه پیشین، هدف از پژوهش حاضر تبیین الگووارهای ویژگیها و مکانیسم اثر مکانهای تقویتکننده خلاقیت به واسطه شناسایی و دستهبندی عوامل کالبدی محیطهای انسانساخت است که بر تحریک خلاقیت تأثیرگذارند. لذا وجه تمایز این پژوهش در نگرش سیستماتیک حل مسئله و متعاقباً نوع نتایج آن میباشد. از حیث روششناسی، پژوهش حاضر از روش آمیخته (پیمایش کیفی و کمّی) در قالب نظریهیابی زمینهای بهره برده که در آن یافتههای حاصل از مطالعات گسترده اسنادی و میدانی (انجام مصاحبه و توزیع پرسشنامه) با اعمال روشهای آماری (آزمون t یکنمونهای و تحلیل همبستگی پیرسون) در یک مطالعه موردی هدفمند، تکمیل و اعتبارسنجی میشود. مطالعه مذکور شامل سه موسسه آموزش عالی فعال در حوزه معماری در شهر کرمانشاه است که در آنها نمونه انتخابی از میان اساتید و دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی به ترتیب به صورت نمونهگیری در دسترس و تصادفی گزینش شده تا به شناسایی و بیان رفتارهای محرک خلاقیت خود و البته عوامل کالبدی تحریک و تأمینکننده آن فعالیتها بپردازند. در نتیجه برخی از ویژگیهای فضایی، فضاهای عملکردی و قابلیتهای محیطی متناظر با آنها بهعنوان اجزاء فیزیکی اصلی مؤثر بر بروز خلاقیت معرفی شد و در نهایت به واسطه تحلیل عاملی اکتشافی بهعنوان یک سری عوامل (صفات محیطی) مورد رتبهبندی قرار گرفت تا زمینهساز شکلگیری استراتژیهای اصلی در طراحی محیطی به صورت کلی و بهویژه در اختصاص به فضاهای آموزشی رشته معماری باشد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113272_db420e88c9934e8f321afe95a5105adf.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822A Comparative Study of the Effects of Light on the Sense of Place in Traditional and Contemporary Housesمطالعه تطبیقی تأثیرگذاری نور بر حس مکان خانه در خانههای سنتی و امروزی9710911326110.22034/aaud.2020.113261FAپریساسامیکارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری، گروه معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایرانساراجلالیاناستادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران0000-0002-7155-3054امیددژداراستادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران.0000-0002-2323-2432Journal Article20180613A sense of place is a mixture of conscious and unconscious emotions and refers to how people receive, experience, and express a place. It makes a place meaningful. House, as a platform for human life, is related and interacts with other aspects of his life. Light is a symbol of life and also seems to be a medium for seeing, understanding, and knowing. In this regard, the following question arises: What is the relationship between the characteristics of daylight and the sense of place in the house according to the comparison between traditional and contemporary houses? The present study aims to investigate daylight and its effect on the house environment with an emphasis on its effect on the sense of place in houses. This study is descriptive research carried out using a qualitative-quantitative approach and a causal-comparative method through correlation tests. Data are collected using library study and field study. Moreover, the data collection tools include indexing, observation, interview, and questionnaire that are used in different parts of the research. The final output of the research is a model for comparing traditional and contemporary houses in terms of the characteristics of daylight and the sense of place. The results show that there is a significant relationship between daylight and the sense of place in traditional houses, which is greatly faded in contemporary houses.حس مکان مخلوطی از احساسات خودآگاه و ناخودآگاه است که چگونگی دریافت، تجربه و بیان افراد را شامل میشود و به یک مکان معنا میدهد. خانه بهعنوان بستری برای زندگی انسان با سایر ابعاد زندگی او در ارتباط و کنش متقابل است. نور جزیی از ذات زندگی بوده و همچنین واسطه دیدن، درک و شناخت به نظر میرسد. پرسشی که در این زمینه وجود دارد این است که چه رابطهای میان ویژگیهای نور روز و حس مکان خانه بودن بر اساس تطبیق خانههای سنتی و امروزی وجود دارد؟ هدف از این پژوهش بررسی نور و تأثیر آن در محیط خانه با توجه به تأثیرگذاری نور در حس مکان خانه بودن میباشد. این پژوهش از نوع؛ توصیفی میباشد که با رویکرد کیفی- کمی و با روش علّی- مقایسهای به کمک آزمونهای همبستگی انجام شده است. روش گردآوری دادهها، کتابخانهای و میدانی و ابزار گردآوری دادهها؛ فیشبرداری، مشاهده، مصاحبه و پرسشنامه میباشد که در قسمتهای مختلف پژوهش به کار گرفته شده اند. نتایج این پژوهش به ارائه مدلی مقایسهای از ویژگیهای نور طبیعی و حس مکان خانه بودن در خانههای سنتی و امروزی منجر شده است. یافتهها نشان میدهد که بین نور روز و حس مکان خانه بودن در خانههای سنتی رابطه معناداری وجود دارد که این رابطه در خانههای امروزی بسیار کمرنگ شده است.https://www.armanshahrjournal.com/article_113261_f3c4005aa25305d9f10e59e822addace.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Feasibility Study of Developing Space Syntax Components in the Analysis of Traditional Housesامکانسنجی توسعه مؤلفههای چیدمان فضا در تحلیل خانههای سنتی11112411326210.22034/AAUD.2020.113262FAمریمکیاییدانشجوی دکتری معماری، گروه معماری و شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانیعقوبپیوستهگردکتری شهرسازی، گروه معماری و شهرسازی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایرانعلیاکبرحیدریاستادیار معماری، دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران0000-0002-2188-1850Journal Article20160124Iranian traditional houses have unique features that are not easy to discover only by examining architectural information such as plan, etc. To facilitate the spatial analysis of the house, there is a need for a tool to translate the space into a simple and understandable language. The space syntax method is one of the techniques making it possible to analyze the spatial structures of the environment. This method is based on the use of a tool called justified graphs that explain the relationships between spaces using concepts such as depth, integration, choice, difference factor, and control. However, some spatial features cannot be assessed with the data extracted from these graphs and there is a need to use some other indicators in this field, some of which are "space area", "geographical location" and "the distance between spaces". Therefore, in the present study, considering the claim that analyzing the spatial structure of the environment using graph tools has defects, other indicators, in addition to the space syntax method, are applied in order to provide a more comprehensive analysis and increase the validity of the results from the study of the environment. The research results indicate that in some cases, despite considering the effects of spaces in drawing justified graphs, there is no required delicacy in establishing the necessary distinction between various types of space in these graphs and as a result, the resulting analyses are not very accurate. Also, in other cases, a number of features of the building cannot be generally examined by justified graphs, although they are of the main features of the building and distinguish different buildings in terms of the quality of space.خانههای سنتی ایرانی دارای ویژگیهای منحصر به فردی هستند که کشف این ویژگیها تنها با بررسی اطلاعات معماری نظیر پلان و غیره به راحتی صورت نمیپذیرد. به منظور تسهیل در امر تحلیل فضایی خانه، نیاز به ابزاری برای ترجمه فضا به زبانی ساده و قابل فهم وجود دارد. روش چیدمان فضا یکی از راهکارهایی است که امکان تجزیه و تحلیل ساختارهای فضایی محیط را فراهم مینماید. مبنای این روش، استفاده از ابزاری به نام نمودار توجیهی است که با استفاده از مفاهیمی چون عمق، همپیوندی، ارتباط و کنترل، روابط بین فضاها را تبیین مینماید. این درحالی است که برخی از ویژگیهای فضایی، با اطلاعات مستخرج از این نمودارها قابل بررسی و ارزیابی نبوده و نیاز به استفاده از برخی شاخصهای دیگر در این زمینه وجود دارد. از جمله این شاخصها میتوان به مواردی از جمله «مساحت فضا»، «موقعیت جغرافیایی فضا» و «فاصله متریک فضاها از یکدیگر» اشاره نمود. لذا در این پژوهش با توجه با طرح این ادعا که تحلیل ساختار فضایی محیط با استفاده از ابزار گراف، دارای نواقصی میباشد؛ به منظور ارائه تحلیلی فراگیرتر و افزایش اعتبار نتایج حاصل از بررسی محیط، شاخصهای دیگری را نیز در کنار بررسی گرافها در روش چیدمان فضا، به تجزیه و تحلیلها اضافه نموده است نتایج تحقیق نشان داد که در برخی موارد، با وجود تأثیر فضاها در ترسیم نمودارهای توجیهی، حساسیت لازم جهت برقراری تمایز لازم میان انواع فضا در این نمودارها وجود ندارد و در نتیجه تحلیلهای حاصله از دقت بالایی برخوردار نیستند. همچنین در مواردی دیگر، تعدادی از ویژگیهای بنا، بهطور کلی بهوسیله نمودارهای توجیهی قابل بررسی نمیباشد در حالی که جز خصوصیات اصلی بنا هستند و موجب تمایز کیفیت فضایی میان بناهای گوناگون میشوند.https://www.armanshahrjournal.com/article_113262_0d6a3f82de5b18d8ee1d3b41f913d194.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822A Study of Ancient Types of Cross Pattern in Iranian Architectureبررسی گونههای کهن الگوی چلیپا در معماری ایرانی12514311326310.22034/aaud.2020.113263FAمنصورهمحسنیمربی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایرانمتینباستان فردمربی گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.Journal Article20180420The cross pattern has long been of special importance in Iranian art and architecture. The history of applying this pattern in Iranian pottery dates back to the Neolithic period. Since this pattern had the semantic importance in the Iranian religions of Mithraism, Zoroastrianism, and Zurvanism, it has influenced Iranian art and architecture. In Iran, in both pre- and post-Islamic periods, various types of cross pattern have been applied as part of ornaments or building plan in various types of buildings. The present study aims to study the different types of this pattern in Iranian architecture and related ornaments. This research is a descriptive- analytical case study in which data are collected using library study and field study. Samples are selected from various types of building ornaments such as tilework, stucco, brickwork as well as different building plans. These samples are selected from a time span between the Medes period and Qajar periods. Then, they are studied, analyzed, and compared. Finally, different types of cross pattern identified in the building plans and architectural ornaments are presented. According to this study, it is found that some geometrical motifs (Girih) and Girih modules as well as some Golandaz (layout of bricks) in brickworks, stucco motifs, plant motifs, and arabesques have been formed based on five types of the cross: “cross, slanted cross, Swastika, nine-patch pattern, and shamseh”. Moreover, the study of the plans of buildings such as houses, fire temples, mosques and schools, gardens, etc. shows that twelve types of the cross pattern were applied in the spatial organization of pre-Islamic buildings and six types in the Islamic building. The nine-patch, combined nine-patch, cross, Chaharsofeh, Kooshk (pavilion), Chaharbagh, and four-iwan (Chahar Ayvan) patterns, etc. are of various types of cross pattern identified in the Iranian architecture, and the nine-patch pattern can be considered the origin of all of them.چلیپا از دیرباز اهمیت ویژهای در هنر و معماری ایران داشته است. پیشینه این الگو در سفالینههای ایران، به قدمت دوران نوسنگی است. با توجه به اهمیت معنایی چلیپا در آیینهای ایرانی مهری و زرتشتی و زروانی، این الگو در هنر و معماری ایرانی نفوذ داشته است. چلیپا، پیش و پس از ورود اسلام به ایران، در انواع بناها، در تزیینات و تهرنگ بناها به گونههای مختلفی نمود داشته است. این مقاله در نظر دارد که گونههای مختلف این الگو را در معماری ایران و تزیینات وابسته به آن بررسی نماید. روش پژوهش بهصورت مورد پژوهی، توصیفی و تحلیلی میباشد. دادهها از منابع کتابخانهای و بهصورت میدانی گردآوری شده است. نمونهها از میان انواع تزیینات بناها نظیر کاشیکاری، گچبری، آجرکاری و نیز پلان بناهای مختلف انتخاب شدهاند. این نمونهها، از دوره مادها تا قاجار انتخاب و سپس بررسی، تحلیل و مقایسه شدهاند. در نهایت گونههای مختلف چلیپا در ته رنگ بناها و تزیینات معماری ارائه شده است. با توجه به این پژوهش مشخص شد که تعدادی از گرههای هندسی و آلات گرهها و نیز برخی گل اندازهای آجری و نقوش گچبریها، همچنین نقوش گیاهی و اسلیمیها بر مبنای پنج گونه «چلیپا، چلیپای مورب، چلیپای شکسته، الگوی نه بخشی و شمسه» شکل گرفتهاند. بهعلاوه بر اساس مطالعات انجام شده در تهرنگ برخی بناها مانند: خانه، آتشکده، مسجد و مدرسه، باغ و غیره، دوازده گونه از این الگو در ساماندهی فضایی بناهای پیش از اسلام و شش گونه از آن در دوره اسلامی بهدست آمد. الگوی نه بخشی، ترکیبات الگوی نه بخشی، چلیپایی، چهارصفه، کوشکی، چهارباغ و چهارایوان و غیره از گونههای چلیپا در این حوزه بودهاند که ریشه همه آنها را میتوان الگوی نه بخشی دانست.https://www.armanshahrjournal.com/article_113263_071185914ea27b1419db292ea54d75c6.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Evaluation and Analysis of the Efficiency of Dynamic Metrics Evaluating Daylight Performance (Daylight Autonomy and Useful Daylight Illuminance) through Sensitivity Analysis; Case Study: Elementary Classroom in Tehranبررسی و تحلیل کارایی شاخصهای پویای ارزیابی عملکرد نور روز (کفایت نور روز و روشنایی مفید نور روز) از طریق تحلیل حساسیت، مورد مطالعاتی: کلاس درس ابتدایی در تهران14515611326410.22034/aaud.2020.113264FAفیروزهمحمدیدکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایرانسید مجیدمفیدی شمیرانیاستادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران0000-0002-2593-1501منصورهطاهبازدانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20180424To achieve sustainable, low-energy buildings, it is required to further emphasize on accurate evaluation of daylight performance. To this end, over the last few years, researchers have considerably developed more advanced dynamic metrics to overcome the limitations of static metrics. Nowadays, Daylight Autonomy (DA) and Useful Daylight Illuminance (UDI) metrics and those metrics developed based on these two are the most well-known dynamic daylight performance metrics, which do not have the same credit in terms of efficiency among different experts. The present study aims to compare the abilities of these metrics to be used in evaluating daylight performance in educational buildings. To this end, a parametric analysis is performed through simulation in Grasshopper software using Ladybug and Honeybee plugins. This analysis is performed to show the relationship between UDI, sUDI, DA, sDA, cDA metrics by examining the effects of the variations of Window-to-Wall Ratio (WWR) on them in a typical Classroom of an elementary school in Tehran. The results show that the lack of a high limit for DA and DA-based metrics, i.e. sDA and cDA, eliminates their correlations with the components related to the occupant comfort. Among various daylight metrics, UDI, due to its correlation with glare and energy consumption, can indicate the propensity for the occurrence of occupant discomfort as well as the energy consumption. Also, among UDI-based metrics, sUDI needs to increase the density of sensor points in the grid to achieve the same accuracy as UDIavg, significantly increasing the computation time. Therefore, the UDIavg metric is more suitable to use for small spatial units where the number of sensors is quite limited.حرکت به سوی ساختمانهای پایدار وکم انرژی نیازمند تأکید بیشتری بر ارزیابی دقیق عملکرد نور روز است. بدین منظور محققین در چند سال گذشته جهت غلبه بر محدودیتهای شاخصهای ارزیابی ایستا بهطور قابل ملاحظهای به سمت شاخصهای پویای پیشرفتهتر حرکت کردهاند. در حال حاضر شاخصهای کفایت نور روز (DA)1 و روشنایی مفید نور روز (UDI)2 و شاخصهای توسعهیافته مبتنی بر این دو بهعنوان شناختهشدهترین شاخصهای پویای ارزیابی شدت روشنایی نور روز در سطح بینالمللی هستند که دارای اعتبار یکسانی از نظر کارایی در میان متخصصین مختلف نیستند. هدف از این مقاله مقایسه توانایی این شاخصها جهت بهکارگیری در ارزیابی نور روز در ساختمانهای آموزشی است. برای رسیدن به این هدف تجزیه و تحلیل پارامتریک با استفاده از شبیهسازی در نرمافزار گرسهاپر با استفاده از پلاگین لیدی باگ3 و هانی بی4، جهت نشان دادن رابطه بین شاخصهای UDI ،sUDI ،DA ،sDA ،cDA از طریق نحوه تأثیر آنها از تغییرات مؤلفه نسبت مساحت پنجره به دیوار (WWR)5 در مدل کلاس درس یک دبستان نمونه در شهر تهران انجام شد. نتایج نشان میدهند عدم وجود حد بالا برای شاخص DA و شاخصهای مبتنی بر آن ارتباط آنها را با مؤلفههای مربوط به آسایش ساکنین از بین می برد. در مقایسه شاخص UDI به علت همبستگی با شاخصهای خیرگی و انرژی میتواند نشاندهنده میزان تمایل به وقوع عدم آسایش ساکنین و همچنین میزان مصرف انرژی باشد. همچنین در میان شاخصهای مبتنی بر UDI شاخص sUDI جهت دستیابی به دقتی مشابه شاخص UDI avg به افزایش تراکم شبکه نقاط حسگر نیازمند است که زمان محاسبه را بهطور قابل توجهی افزایش میدهد. بنابراین شاخص UDI avg برای واحدهای کوچک فضایی که تعداد نقاط سنور کاملاً محدود است مناسبتر است.https://www.armanshahrjournal.com/article_113264_234e35c9180d1c9e545f127cb37b8c35.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822The Impact of the Combination of Positive and Negative Spaces on the Performance of Solar Chimney; Case Study: Office Buildings in the Hot and Dry Climate of Shirazبررسی ترکیب فضای باز و بسته شهری بر کارایی دودکش خورشیدی، مورد مطالعاتی: ساختمان اداری در اقلیم گرم و خشک شیراز15716711326610.22034/aaud.2019.114938.1411FAمحمد مهدیمولاییاستادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایرانپیمانپیله چی هااستادیارگروه معماری، موسسه آموزش عالی کوثر، قزوین، ایرانزهرازرین مهردانشجوی کارشناسی ارشد معماری، موسسه آموزش عالی کوثر، قزوین، ایرانجلیلشاعریدانشجوی دکتری معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانJournal Article20180115Given the intense rise of the world's population and ever-increasing energy consumption, the application of passive solutions is of paramount importance to the development of countries. A large share of energy consumption is attributed to the construction industry and office buildings, whose consumption levels can be significantly reduced through passive solutions such as solar chimneys. Solar chimneys, also known as thermal chimneys, greatly contribute to reduced energy consumption and thus can be employed for building ventilation, as well as heating and cooling by absorbing and storing solar energy. The present study aims to examine the effect of the solar chimney on ventilation and indoor temperature of office buildings in the hot and dry climate of Shiraz City, where buildings have different urban forms. In this study, a room with a solar chimney, in five different urban forms, is considered as a case study. The simulation is performed using ANSYS Fluent and Comsol Multiphysics software. By measuring the mean ambient temperature, inlet air velocity of the chimney and the amount of exhaust air pressure and comparing them in all four seasons of the year, it is found that the best performance in terms of ventilation is related to the summer season. Also, in cold seasons, the chimney should be closed so that the heat absorbed from solar radiation by the chimney keeps the environment warm. The values of temperature, velocity and pressure are only slightly varying in the models, but the findings indicate that the more the inlet air and the outlet air pressure, the higher the ventilation rate and the air change rate. With a slight difference, in the summer, the central courtyard is the most optimal urban form, which offers the highest increase in ventilation rate and decrease in energy consumption by being connected to a solar chimney, followed by the shaded courtyard on the north side and then the two-courtyard form.با توجه به رشد جمعیت جهان و بالا رفتن مصرف انرژی استفاده از راهکارهای منفعل امری بسیار مهم در توسعه کشورها است. بخش بزرگی از مصرف انرژی مربوط به صنعت ساختمان و در ساختمانهای اداری است که با استفاده از راهکارهای منفعل چون دودکش خورشیدی میتوان میزان مصرف انرژی را بهطور چشمگیری کاهش داد. دودکشهای خورشیدی تا حد زیادی به کاهش مصرف انرژی کمک کرده و از طریق جذب و ذخیره انرژی خورشیدی میتوانند در تهویه ساختمان و گرمایش و سرمایش مورداستفاده قرار گیرند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر دودکش خورشیدی بر تهویه و دمای داخلی در ساختمانهای اداری در اقلیم گرم و خشک شیراز است که ساختمان دارای فرمهای مختلف شهری است. در این پژوهش اتاقی با دودکش خورشیدی بهعنوان نمونه موردی در نظر گرفته شد که در پنج حالت مختلف فرم شهری است. شبیهسازی با استفاده از نرمافزارهای انسیس فلوئنت1 و کامسول2 انجام شد. با اندازهگیری مقادیر دمای میانگین محیط، سرعت هوای ورودی دودکش و میزان فشار هوای خارجشده و مقایسه آنها در چهارفصل سال، نتایج حاکی از آن است که بهینهترین عملکرد از نظر ایجاد تهویه مربوط به فصل تابستان است. همچنین در فصلهای سرد باید دریچه دودکش را بست تا گرمایی که از طریق دودکش از خورشید جذب میشود باعث گرم شدن محیط شود. مقادیر دما، سرعت و فشار در مدلها دارای اختلافهای بسیار کمی هستند اما یافتهها نشان میدهند که هرچه هوای ورودی و میزان فشار خروجی هوا بیشتر شود، نرخ تهویه و دفعات تعویض هوا هم بیشتر میشود. با اختلاف کم در فصل تابستان فرم حیاط مرکزی، بهینهترین فرم شهری است که با اتصال به دودکش خورشیدی بیشترین افزایش نرخ تهویه و کاهش مصرف انرژی را دارد. بعد از این مدل، فرم شهری با حیاط سایهدار در ضلع شمالی و پس از آن فرم دو حیاطه بهترین عملکرد را دارند.https://www.armanshahrjournal.com/article_113266_d87abf35cc772656d367074862428909.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Evaluation of the Wayfinding Process in Kashef Al-Saltaneh Tea Museum and Tomb in Lahijan City Using the Space Syntax Methodارزیابی فرآیند مسیریابی با استفاده از روش چیدمان فضا در موزه و آرامگاه کاشفالسلطنه لاهیجان16917911326710.22034/aaud.2020.113267FAسیده فائزهمیراعلمیکارشناسی ارشد معماری داخلی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، لاهیجان، ایرانحسینصفریاستادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت، رشت، ایران0000-0002-3179-5737Journal Article20171031Tomb buildings were considered an important part of the past Iranians' beliefs. Various types of Iranian tomb architecture in the contemporary period include tombs (urban landmarks, monuments, and memorials), museum-garden complex, and tomb complexes. The design of the tombs is of great importance and should be worthy of the deceased dignity. Given that in the hierarchy of movement to reach the tomb, some spaces are required to prepare individuals mentally, how people find their ways in these spaces is of great importance. In the present study, the case studies are Iran's National Tea Museum and Kashef al-Saltaneh tomb in Lahijan city. The museum is the only specialized tea museum in Iran that was added to the tomb space in recent years and led to many changes in the interior design of the building. According to objective observations and information obtained from Guilan's Cultural Heritage, Tourism and Handicrafts Organization, today, the annual number of people visiting the building decreases. The present study aims to investigate the wayfinding process in the interior of Iran's National Tea Museum and Kashef al-Saltaneh tomb and also to explain the principles of spatial cognition and the components required to facilitate the wayfinding in these spaces. The present study is descriptive-inferential research carried out quantitatively and qualitatively using the space syntax method. It is obvious that the principles of hierarchy and circulation have been less considered in the wayfinding process in the Kashef al-Saltaneh Tea Museum building, and it seems that removing the (attached) wooden stairs on both sides of the entrance on the ground floor has significantly increased the movement and visual communication in the space, reduced the confusion of people, made the connecting spaces in the building more legible, and facilitated the wayfinding process. All of these lead to a better understanding of the spaces.بناهای آرامگاهی بخش مهمی از عقاید ایرانیان درگذشته به شمار میرفته است. انواع معماری آرامگاههای ایران در دوره معاصر شامل آرامگاهها (نشانه شهری، مونومان، یادمان) مجموعه باغ موزه و مجموعههای آرامگاهی میباشند. طراحی آرامگاهها از اهمیت بسیاری برخوردار است و باید شایسته مقامات و مراتب روحانی شخص متوفی باشد. با توجه به آن که در سلسلهمراتب حرکتی رسیدن به آرامگاه نیاز به وجود فضاها و مراتبی به لحاظ درک و آمادگی ذهنی افراد است، چگونگی مسیریابی افراد در این فضاها بسیارحائز اهمیت است. بنای مورد مطالعه، موزه و آرامگاه کاشفالسلطنه در شهرستان لاهیجان میباشد که موزه آن تنها موزه تخصصی چای در کشور است که در طی سالیان اخیر به فضای آرامگاهی این بنا، الحاق شده که سبب تغییرات بسیاری در طراحی داخلی بنا گشته است. باتوجه به مشاهدات عینی و اطلاعات بهدست آمده از میراث فرهنگی استان گیلان امروزه این بنا با کاهش حضور بازدیدکننده در سال مواجه است. هدف پژوهش بررسی فرآیند مسیریابی در فضای داخلی موزه و آرامگاه کاشفالسلطنه و نیز تبیین اصول شناخت فضایی و مؤلفههای مورد نیاز به جهت تسهیل مسیریابی در این فضاها میباشد. روش تحقیق در پژوهش حاضر توصیفی- استنباطی میباشد که به شیوه کمی و کیفی صورت میپذیرد که در این راستا از تکنیک نحوفضا (چیدمان فضا) بهره گرفته شد. آن چه که بارز است اصول سلسهمراتب و سیرکولاسیون در مسیریابی بنای موزه چای کاشفالسلطنه کمتر مورد اهمیت قرار گرفته و این طور به نظر میرسد که با حذف نمودن پلکان چوبی (الحاقی) در دو طرف ورودی در طبقه همکف به میزان قابل توجهی میتوان ارتباط دیداری و حرکتی را در این فضاها افزایش داد و در نتیجه باعث کاهش سردر گمی در افراد و خواناتر شدن فضاهای ارتباطی در بنا و نیز سهولت مسیریابی شدکه خود نیز درک بهتر فضاها را به همراه خواهد داشت.https://www.armanshahrjournal.com/article_113267_84b18cb88f9f2fdd77a2b887d975623a.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822The Change in the Functional Concept of the Courtyard from the Past to the Present; Case Study: Religious People of Qomتغییر مفهوم کارکردی حیاط خانه در گذشته و حال، مورد مطالعاتی: قشر مذهبی در شهر قم18119111326810.22034/aaud.2020.113268FAمسعودناری قمیاستادیار گروه معماری، دانشکده فنی پسران قم، دانشگاه فنی و حرفهای، قم، ایرانمهدیممتحناستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانعلیمحلاتیانکارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه کاشان، کاشان، ایرانJournal Article20180317The concept of residential open space in Iranian architecture has fundamentally changed in recent decades due to changes made by the massing system in cities and the appearance of a new concept, i.e. semi-private courtyard, in apartment housing. In the present study, it is attempted to examine the changes in the uses and activities of the courtyard by reviewing the existing literature. Then, the status of past concepts in the minds of contemporary people is analyzed with the emphasis on everyday life activities by field study. The literature review of this research is historical and interpretative and the ethnography is performed both quantitatively and qualitatively. First, the attitude of the religious people selected in Qom is enquired qualitatively, and then, open-ended interviews are used for qualitative research to provide a more reliable ethnographic interpretation. For qualitative research, six religious families of middle income, who are living in a courtyard house or apartment in Qom, are selected (for each model of housing= 3 samples) considering a given period, and the information used in this study are extracted from long-term semi-structured interviews. According to the literature review on the courtyard in Iranian architecture in the Islamic period of Iran, housing has basic concepts of privacy, female space, the concentration of domestic activities, and the sacred space from a religious and social perspective. Case studies of this study show that although the conceptual reality of the courtyard has been removed from everyday life, middle-aged generations have still a mental image of the courtyard as a center for activity and space connected with nature and the sky (as a sacred element). The image is undeniable. However, the modern concepts of domesticity (family life) and the insignificance of housework make the later religious generations reluctant to use the courtyard with its basic uses.مفهوم فضای باز در معماری مسکونی ایران در دهههای گذشته با تغییرات اساسی ایجاد شده توسط سیستم تودهگذاری شهری و تعریف مفهوم جدیدی به نام حیاط نیمهخصوصی در واحدهای آپارتمانی دچار تغییر شده است. این پژوهش با بررسی ادبیات موجود، تغییر در کارکردها و فعالیتهای حیاط را دستهبندی نموده است. سپس وضعیت مفاهیم گذشته در ذهن مردم معاصر (با تمرکز بر کارکردهای روزمره) به صورت میدانی تحلیل شده است. پژوهش ادبیات موضوع به صورت تفسیری تاریخی و مردمنگاری به دو صورت کمی و کیفی صورت گرفته است. نخست بهصورت کمی برآوردی از نگرش دسته منتخبی از قشر مذهبی شهر قم بهدست آمد و سپس از مصاحبه باز برای پژوهش کیفی استفاده شد تا تفسیر مردمنگارانه مطمئنتری، انجام شود. برای تحقیق کیفی شش خانوار به صورت طیف زمانی و در دو الگوی حیاطدار و آپارتمانی از میان قشر مذهبی و قشر متوسط ساکن قم انتخاب شدهاند و اطلاعات مورد استفاده در این مقاله از میان مصاحبههای نیمه ساختاریافته طولانی استخراج شده است. براساس مرور ادبیات پژوهشی مربوط به حیاط در دوره اسلامی ایران در مسکن واجد مفاهیم بنیادی محرمیت، فضای زنانه، تمرکز فعالیتهای خانگی و تقدس این مکان از دیدگاه دینی و اجتماعی است؛ بررسیهای موردی این پژوهش نشان میدهد که بهرغم حذف واقعیت مفهومی حیاط از زندگی روزمره، همچنان تصویر ذهنی از به عنوان حیاط مرکز فعالیت و حیاط پیوسته با طبیعت و آسمان (بهعنوان عنصر مقدس) در اذهان نسلهای میانسال وجود دارد و در مورد جوانترها نیز وجود این تصویر قابل انکار نیست، اما مفاهیم مدرن سکونت و کماهمیت شدن کار خانگی، عدم تمایل نسلهای متأخر مذهبی را به بخشی از کارکردهای بنیادی حیاط ایجاد میکند.https://www.armanshahrjournal.com/article_113268_0132d7c0e3afb7edf5035f8d218ead79.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Exploring Analysis of the Environmental Qualities Affecting the Design of Unmanaged Urban Under-Bridge Spacesواکاوی کیفیتهای محیطی تأثیرگذار در طراحی فضاهای مدیریتنشده زیرپلهای شهری19320611327010.22034/aaud.2020.113270FAآزادهلکاستادیار گروه برنامهریزی و طراحی شهری و منطقهای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانمینارمضانیکارشناسیارشد طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایرانJournal Article20180423Today, the quality of urban spaces is one of the most important environmental design concerns. The present study aims to present the environmental preferences of users of under-bridge spaces to achieve an appropriate model for the design of these spaces. The study is carried out using two qualitative and quantitative methods. In the first stage, in order to examine citizens' environmental preferences, the opinions of 50 users of urban spaces about abandoned spaces under urban bridges are examined using Quicksort technique1 and in-depth interviews, and finally, the environmental patterns affecting the design of spaces under bridges are extracted. In the second stage, the environmental patterns obtained from the first stage of the study are examined by the participation of 144 graduates of Architecture, Landscape Architecture, and Urban Design using a questionnaire and by random sampling. Then, the reliability and validity of the questionnaire are assessed and finally, after collecting the data using Confirmatory Factor Analysis (CFA), the model of this study is produced in SPSS Software and Lisrel software. The results indicate that citizens’ environmental preferences for the design of spaces under urban bridges are: safety and security, physical cohesion, visibility, vitality, sensory richness, sense of belonging, and climatic comfort. This study also shows that recognizing and understanding the needs of users of space will significantly help to provide better environment to understand and experience higher quality spaces and will provide the necessary theoretical frameworks to environmental designers, especially architects and urban designers.امروزه کیفیت فضاهای شهری از مهمترین دغدغههای طراحی محیطی میباشد. این مطالعه با هدف ارائه ترجیحات محیطی استفادهکنندگان از فضاهای شهری زیرپلهای شهری انجام شده است تا متضمن دستیابی به مدل مناسب در جهت طراحی این گونه فضاها باشد. این پژوهش با دو روش کیفی و کمی انجام شده است. در مرحله اول به جهت بررسی ترجیحات محیطی شهروندان، بر اساس تکنیک کیوسورت1 و مصاحبه عمیق، نظرات 50 نفر از استفادهکنندگان فضاهای شهری برای فضاهای رهاشده زیرپلهای شهری بررسی و در نهایت انگارههای محیطی موثر در طراحی فضاهای زیرپلهای شهری استخراج شد. در مرحله دوم انگارههای محیطی حاصل از مرحله اول مطالعه با حضور 144 نفر از فارغالتحصیلان معماری، معماری منظر و طراحی شهری با استفاده از ابزار پرسشنامه به روش نمونهگیری تصادفی مورد بررسی قرار گرفته شد. سپس پایایی و روایی پرسشنامه بررسی و در نهایت بعد از جمعآوری دادهها با استفاده از روش تحلیل عامل تأییدی2، مدل این پژوهش در نرمافزار SPSS و Lisrel تولید شده است. نتایج حاکی از آن است که ترجیحات محیطی شهروندان در طراحی فضاهای زیرپلهای شهری عبارتاند از: ایمنی و امنیت، انسجام کالبدی، رویتپذیری، سرزندگی، غنای حسی، احساس تعلق، آسایش اقلیمی. همچنین این مطالعه نشان میدهد که شناخت و درک نیازهای استفادهکنندگان از فضا به پاسخگویی بهتر محیط برای درک و تجربه فضاهای با کیفیتتر کمک بهسزایی خواهد نمود و چارچوبهای نظری لازم را در اختیار طراحان محیطی به ویژه معماران و طراحان شهری قرار خواهد داد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113270_991f0146bb5e7fe3cc5380ce3dfabe5a.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822A Review of the Definitions and Calculation Methods of Sky View Factorمروری بر تعاریف و روشهای محاسبه شاخص ضریب دید به آسمان20722311327110.22034/aaud.2020.132007.1537FAعبدالحسینظریفیان مهردانشجوی دکتری شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانلعلاجهانشاهلواستادیار گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانبهلولعلیجانیاستاد آب و هواشناسی سینوپتیک، دانشکده جغرافیا، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.حسینذبیحیدانشجوی دکتری شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20180516The city, as a multifaceted phenomenon, has various dimensions. One of its most important dimensions, which has always been one of the debates raised in urban design and planning, is its geometry. Urban geometry and the geometry of urban valleys, which are defined by changes in height, length, and distance of buildings, significantly affect energy exchanges and thereby the temperature of urban areas. Changes in urban geometry will lead to some problems and issues, one of which is climate change on micro and medium scales. The geometry of the city has always been of interest to climatologists due to its effects on the urban climate. One of the important parameters of it is the Sky View Factor (SVF). Although urban climatologists know this factor well, it has not been properly raised among urban planners. On the other hand, since this factor is related to other climatic variables, it can play a key role in urban decision-making. Therefore, in the present study, it is attempted to present and classify the methods and techniques used for calculating this factor, while examining the need to pay attention to it. Therefore, this study aims to identify and study the types of this factor and then to study and classify various calculation and estimation methods. The results of this study show that the calculation and estimation of SVF have started with photographic and analytical methods and increasingly expanded with software and GPS methods. Also, at the end of this study, a classification of the background of the topic, along with various calculation methods and techniques and related software, is presented in a table in detail.شهر بهعنوان پدیدهای چندوجهی دارای ابعاد گوناگونی است. یکی از مهمترین ابعاد شهر که همواره از جستارهای مطرح در طراحی و برنامهریزی شهری بوده، بُعد هندسی شهر است. هندسه شهری و هندسه درههای شهری، که با تغییرات ارتفاع، طول و فاصله ساختمانها تعریف میشود، تأثیر قابلتوجهی بر مبادلات انرژی و در نتیجه درجه حرارت مناطق شهری دارد. دگرگونی هندسه شهر، مسائل و مشکلاتی را در پی خواهد داشت. ازجمله این مسائل، تغییرات اقلیمی در مقیاس خرد و میانه است. هندسه شهر به دلیل تأثیراتی که بر اقلیم شهری میگذارد، همواره موردتوجه اقلیمشناسان بوده است. یکی از پارامترهای مهم این بُعد، شاخص ضریب دید به آسمان(SVF) 1 است. اگرچه اقلیمشناسان شهری این شاخص را بهخوبی میشناسند، اما آنطور که باید در میان شهرسازان مطرح نشده است. از طرفی به دلیل ارتباطی که این شاخص با دیگر متغیرهای اقلیمی دارد، میتواند در تصمیمسازیهای شهری نقش تعیینکنندهای ایفا کند. ازاینرو پژوهش حاضر ضمن بررسی ضرورت توجه به این شاخص، روشها و تکنیکهای محاسبه این شاخص و در ادامه دستهبندیهای آن را ارائه نموده است. ازاینروی هدف این نوشتار، در وهله نخست شناساندن و بررسی انواع این شاخص و سپس بررسی و دستهبندی روشهای گوناگون محاسبه و برآورد آن است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که محاسبه و برآورد SVF با روشهای عکاسی و تحلیلی آغاز و با روشهای نرمافزاری و GPS گسترش روز افزونی پیداکرده است. همچنین در جدول پایانی نوشتار، دستهبندی از پیشینه موضوع به همراه روشها و تکنیکهای گوناگون محاسبه و نرمافزارهای وابسته بهتفصیل نشان دادهشده است.https://www.armanshahrjournal.com/article_113271_17011fd558c5fbd7b5e5b5ccadbab4f0.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822The Correlation between Spatial Configuration and Development Status of Isfahan's Neighborhoodsبررسی ارتباط پیکربندی فضایی و وضعیت توسعهیافتگی محلات شهر اصفهان22523911326510.22034/aaud.2020.75543.1083FAامیر محمدمعززی مهرطهراندکتری مرمت ابنیه و بافتهای تاریخی، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانمحمد سعیدایزدیاستادیار گروه طراحیشهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایرانمحمدمسعوددانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران0000-0001-6037-9938Journal Article20170203Non-narrative study and determination of the correlation between living space and society is a subject that has been neglected in the studies by space creators (architects, city and landscape designers, and theorists of this field) and social specialists (sociologists, anthropologists, etc.). While environmental sciences have not been able to provide a convincing theoretical framework for the role of society, in social sciences, also the acceptable understanding of the concepts of space and environment has not been reached. Trying to overcome this shortcoming is as a missing loop that is difficult to achieve and will undoubtedly answer many common environmental issues. The present study aims to examine the correlation between spatial configuration and development status of Isfahan's neighborhoods to help to eliminate this shortcoming in some way. For this purpose, this correlation is tested in 188 neighborhoods of Isfahan at three level, global, mean and local, using correlation analysis. In this process, the spatial configuration of the neighborhoods is analyzed using space syntax method and their level of development is determined using TOPSIS method. The results of this study show that although there is a significant relationship at the two scales, global and mean, but this correlation is weak. At local scale, also there is basically no significant correlation. Accordingly, if it is supposed to improve the structural integrity of Isfahan City and the development status of its neighborhoods by making changes in its spatial configuration, the priority should be given to changing the streets connecting the neighborhoods as well as the main street of the city , instead of interfering in and changing the neighborhood access network, taking into account that these changes should not be expected to necessarily have a positive effect on the development status of neighborhoods.بررسی و تعیین غیرروایی رابطه میان فضای زیست و جامعه، موضوعی است که در مطالعات خالقان فضا (معماران، طراحان شهر و منظر و نظریهپردازان در این زمینه) و متخصصان اجتماعی (جامعهشناسان، انسانشناسان و غیره) مورد کمتوجهی قرار گرفته است. در عین اینکه علوم محیطی قادر نبوده چارچوب نظری قانعکنندهای برای نقش اجتماع عرضه کند، در علوم اجتماعی نیز ادراک مفاهیم فضا و محیط به درجه قابلقبولی نرسیده است. تلاش برای رفع این کوتاهی بهمثابه حلقه مفقودهای که بهسختی قابل دستیابی است، بیتردید به بسیاری از مسائل رایج محیطی پاسخ خواهد گفت. مقاله حاضر با هدف واکاوی ارتباط و همبستگی پیکربندی فضایی و شرایط توسعهیافتگی محلات اصفهان، سعی کرده است بهنوعی به رفع این کاستی کمک کند. برای این منظور، در 188 محله شهر اصفهان این ارتباط به روش همبستگی و در سه سطح کلان، میانی و محلی آزمون شد که در این مسیر تحلیل پیکربندی فضایی محلات با استفاده از روش چیدمان فضا و تعیین سطح توسعهیافتگی آنها به کمک روش تاپسیس صورت گرفتهاست. نتایج این بررسی نشان میدهد گرچه در دو مقیاس کلان و میانی، رابطهای معنادار دیده میشود؛ اما میزان این همبستگی ضعیف است. در مقیاس محلی نیز اساساً ارتباط معناداری وجود ندارد. بر این اساس اگر در شهر اصفهان قرار باشد به کمک تغییراتی در پیکربندی فضایی شهر وضعیت یکپارچگی ساختاری شهر و وضعیت توسعهیافتگی محلات را بهبود بخشید، بهجای مداخله و تغییر در شبکه دسترسی محلی، اولویت با تغییر در محورهای واسط میان محلات و همچنین محورهای اصلی شهر است با این ملاحظه که نباید انتظار داشت این تغییرات بهطور حتم بر وضعیت توسعهیافتگی محلات تأثیر مثبت بگذارد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113265_541a12442fe96790bf6dd445e55452e4.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Common People: "Internal Meta-Criterion" for Successful Plans (Review of Tehran's Urban Design Projects Implemented in Three and a Half Decades Since the 1980s)مردم: «فرا معیار درونی» موفقیت طرحها (مرور سه دهه و نیم طرحهای شهری تهران از دهه 1360 شمسی)24125211326010.22034/aaud.2020.127666.1504FAمحمودرضاییدانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران0000-0002-9776-3834Journal Article20180418Concepts such as goal, success, method, criterion, perspective, cultural context, scale, and plan type include the conditions that have made the quality assessment of urban projects so complicated. The present study aims to find the most important external or internal criteria for successful urban design projects implemented in Tehran for 35 years since the 1980s. Therefore, the Delphi method is used to achieve a consensus on the research topic among urban experts. To this end, forty experts in urban design, urban planning, urban management, architecture, and sociology fields are asked. With the consensus of experts and using the new criticism approach, derived from "Theory of Criticism", this article thus attempts to find the major criterion for the successful projects. Although a clear common ground on the failure of urban design projects might retrieve from extensive literature about Tehran's development plans during recent years, little research has been conducted on its successful implemented plans or their criteria. The awareness of such a plans, not only reports or increases the plans' motivations in recent decades but also may drive future decisions based on the criteria for successful plans. This can also result in the study of qualitative methods using for the evaluation of urban design projects. The research results show that assuming a fixed criterion for evaluating the effects of urban design projects is insufficient as assessment works more dynamically. Furthermore, the "process-oriented", "product-oriented", "external" and "internal" criteria are distinguished in this research and it is found that consideration of "public participation and people needs" in plans plays the most important role in the success of plans, followed by "organizational and technical aspects" and "quality of the design", respectively. The public participation criterion is also latent in other criteria, therefore, it is an internal meta-criterion for successful plans. However, in Tehran's urban design projects, it is left out of the design process.مفاهیمی مانند هدف، موفقیت، روش، معیار، دیدگاه مخاطب، زمینه فرهنگی، مقیاس و نوع طرح، از مواردی است که نقد و ارزیابی کیفیت طرحهای شهری را پیچیده ساختهاست. پرسش این مقاله یافتن مهمترین معیارهای بیرونی یا درونی موفقیت طرحهایشهری اجراشده در تهران طی 35 سال از دهه 1360 است. بنابراین، روش دلفی جهت کسب اجماع خبرگان شهری بهکاررفته است. برای این منظور از اجماع چهل نفر از متخصصان شهری در زمینههای طراحی شهری، برنامهریزی، مدیریت، معماری و جامعهشناسی بهرهگرفتهشدهاست. این مقاله با روش اجماع نظر خبرگان و رویکرد نقد نوین برآمده از «نظریه نقد»، بهدنبال این پرسش است که به اعتبار این اتفاقنظر معیار اصلی موفقیت این طرحها چه بودهاست؟ هرچند در خصوص شکست طرحهای شهری بهویژه در تهران اتفاقنظری مشترک هست، اما گزارش بیطرف در خصوص متخصصان همرأیی در معیارهای طرحهای شایسته و موفق کمتر تهیهشدهاست. آگاهی از چنین موضوعی میتواند علاوه بر معرفی، ایجاد انگیزه، تشویق و ترسیم نگرش مثبت یا تدوین چشمانداز تقریبی از کارنامه فعالان شهری در چند دهه اخیر، سبب روشنتر شدن و هدایت تصمیمهای آتی با توجه به معیارهای موفقیت شود. این امر همچنین میتواند منجر به بررسی روشهای ارزیابی کیفی طرحهایشهری شود. از نتایج بهدست آمده این است که فرض معیار ثابت برای ارزیابی آثار صحیح نبوده و ارزیابی امری پویاست. درعینحال، معیارهای «فرآیندگرا»، «فرآوردهگرا»، «بیرونی» و «درونی» تمیز داده و روشنشدهاست که «خواست و مشارکت مردم» در طرحها معیار اصلی است که بیش از هر عامل دیگر سبب پیروزی طرح خواهدشد. بعد این معیار، «جنبههای مدیریتی و فنی» و سپس «کیفیت اثر طراحی» سبب موفقیت طرح میشود. معیار مردمی در سایر معیارها نیز نهفته است و بنابراین فرامعیار درونی موفقیت طرحهاست، گرچه در طرحهای شهری تهران، بیرون از فرآیند طراحی ماندهاست.https://www.armanshahrjournal.com/article_113260_1eabbfd93f1e38daed0123c3e5f9e57c.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822The Prediction of Tehran City's Sustainable Development Indicators in Iran's 20-Year National Vision (2025 Vision Plan) Using a Dynamic System Modelling Frameworkپیشبینی شاخصهای توسعه پایدار شهر تهران در افق 1404 در چارچوب یک الگوی سیستم دینامیک25327011327310.22034/aaud.2020.113273FAداریوششجاعی باغینیدکتری شهرسازی، گروه شهرسازی، دانشکده فنی ومهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایرانبیژنصفویاستادیارگروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایرانJournal Article20181028In recent years, sustainable urban development has been considered more than ever by researchers. Therefore, in the present study, it is attempted to provide a dynamic model of sustainable development for Tehran City. To this end, a computer simulation is applied based on the system dynamics approach using VENSIM software. According to the research purpose and available data, the model is developed using the two socio-economic and environmental pollution sub-sectors. From the results of the simulation in the basic model, the following conclusions can be drawn: (1) The simulation values could well predict the actual values of the variables indicating the sustainable development of Tehran; (2) It can be said that if the same trend continues in Tehran until 2025, the population of Tehran will reach nearly 11 million people; (3) Despite the GDP growth rate considered for Tehran City, the total revenue of Tehran city will increase from 624 thousand billion Rials in 2008 to 315669 thousand billion Rials in 2025; and (4) The amount of carbon dioxide emitted from various uses in Tehran City will reach nearly 100 billion tons per year by 2025, which is very high and it seems essential to adopt appropriate environmental policies.در سالهای اخیر توجه به توسعه پایدار شهری بیش از پیش مورد توجه محققان قرار گرفته است؛ لذا این مطالعه به دنبال ارائه یک مدل پویای توسعه پایدار برای شهر تهران میباشد که به این منظور از یک شبیهسازی کامپیوتری بر مبنای رهیافت پویاییشناسی سیستم، توسط نرمافزار VENSIM استفاده شده است. با توجه به هدف مورد نظر و دسترسی به دادهها، الگوی طراحیشده از دو زیربخش اقتصاد و اجتماع و زیربخش آلودگی محیطزیست استفاده شده است. نتایج حاصل از شبیهسازی در مدل پایه نشان داد که مقادیر شبیهسازی بهخوبی توانسته است مقادیر واقعی متغیرهای نشاندهنده توسعه پایدار در شهر تهران را پیشبینی کند. بهصورتی که میتوان گفت در صورت ادامه همین روند در شهر تهران در سال 1404 جمعیت شهر تهران به نزدیک 11 میلیون نفر خواهد رسید. از طرف دیگر نتایج نشان میدهد که باوجود نرخ رشد تولید ناخالص در نظر گرفتهشده برای شهر تهران، درآمد کل این شهر از ابتدای سال 1387 با مقدار 624 هزار میلیارد ریال به 315669 هزار میلیارد ریال در سال 1404 خواهد رسید. همچنین نتایج نشان دادند که انتشار دیاکسید کربن تا سال 1404 در شهر تهران بهاندازه نزدیک به 100 میلیارد تن در سال خواهد رسید که این مقدار، بسیار زیاد بوده و نیاز به اتخاذ سیاستهای مناسب زیستمحیطی ضروری به نظر میرسد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113273_cebcd29d3734d8523d3ff112937ca24e.pdfدکتر مصطفی بهزادفرمعماری و شهرسازی آرمان شهر2008-5079133120200822Investigation and Analysis of the Effects of Land Use and Transportation Network Planning on Energy Consumption in the City; Case Study: “35-Hectare Area” in Hashtgerd New Townبررسی و تحلیل اثرات برنامهریزی کاربری اراضی و شبکه حملونقل بر مصرف انرژی در شهر، مورد مطالعاتی: محدوده 35 هکتاری در شهر جدید هشتگرد27128611327410.22034/aaud.2020.113274FAفرشادنوریاندانشیار گروه شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-2286-9738آرشفتح جلالیکارشناس ارشد برنامهریزی شهری، پردیس هنرهای زیبا، دانشکده شهرسازی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.Journal Article20180307The rapid and increasing growth of urbanization and the subsequent increase in population of cities have led to different consequences in various fields. Among the most important consequences is the increase in demand for energy resources, which can be considered from two aspects: first, limited renewable energy resources and second, environmental pollutions caused by the consumption of fossil fuels. On the other hand, public awareness of the above aspects has led to emergence of new approaches such as sustainable development, smart growth, etc. in urbanism and revealed the attention to the issue of energy efficiency in urbanism. The concept of energy consumption in the city is related to various components, one of which is street network and transportation, which in relation to the issue of land use, affect energy consumption in this sector (about 30% of energy consumption in cities). So far, several studies have been conducted in the field of energy consumption, but few quantitative studies have been done in Iran. In the present study, first the theoretical foundations in the field of energy and transportation planning are examined, and then the components affecting energy consumption in transportation sector are discussed. In the next step, three scenarios are proposed for a 35-hectares unbuilt area in Hashtgerd New Town (known as “35-Hectare Area” in the national documents), and at the end, for all scenarios, the energy consumption is evaluated by measuring the energy indices of transportation and land use using Communityviz software. To determine the degree of integration of passages, space syntax technique and Depth Map software are used. The results show that there is a direct relationship between the form of transportation network, urban land-use, and energy consumption such that by changing the form of transportation network, developing integrated transportation, and changing the land-use distribution, energy consumption in transportation sector can be reduced up to 35%.رشد شتابان و فزاینده شهرنشینی و در پی آن، افزایش جمعیت شهرها، پیامدهای مختلفی را در زمینههای گوناگون به دنبال داشته است. از جمله مهمترین این پیامدها میتوان به افزایش تقاضا برای منابع انرژی اشاره نمود که خود از دو جنبه قابلتأمل است: نخست محدود بودن منابع انرژی تجدیدناپذیر، دوم آلودگیهای زیستمحیطی ناشی از مصرف سوختهای فسیلی و از سوی دیگر فراگیر شدن آگاهیهای عمومی نسبت به جنبههای یادشده سبب شد تا رویکردهای نوینی نظیر توسعه پایدار، رشد هوشمند و غیره در شهرسازی ظهور یافته و توجه به بحث کارایی انرژی در شهرسازی را آشکار نماید. مفهوم مصرف انرژی در شهر، با مؤلفههای گوناگونی در ارتباط است. یکی از این مؤلفهها، ویژگی شبکه معابر و حملونقل است که در ارتباط با موضوع کاربری زمین بر مصرف انرژی در این بخش (حدود 30 درصد انرژی مصرفی شهرها) تأثیر میگذارد. تاکنون مطالعات متعددی در زمینه مصرف انرژی صورت گرفته، اما تحقیقات با ماهیت کمی در ایران کمتر صورت گرفته است. در این مقاله، ابتدا مبانی نظری مطرحشده در زمینه انرژی و برنامه حملونقل مورد بررسی قرارگرفته، سپس مؤلفههای مؤثر بر مصرف انرژی در بخش حملونقل بررسی شده است. در گام بعد، برای 35 هکتار از اراضی بکر شهر جدید هشتگرد (معروف به محدوده 35 هکتاری در مطالعات اسناد فرادست)، سه سناریو پیشنهاد شده و در پایان با اندازهگیری شاخصهای انرژی حملونقل و کاربری زمین، توسط نرمافزار Communityviz، مصرف انرژی سناریوها ارزیابی شده است و جهت تحلیل دقیقتر تعیین میزان همپیوندی معابر، از تکنیک تحلیل چیدمان فضا و نرمافزار دپثمپ1 استفاده شده است. یافتهها نشاندهنده وجود ارتباط مستقیم بین فرم شبکه معابر و حملونقل، کاربری اراضی شهری و مصرف انرژی است که با اعمال تغییر در فرم شبکه معابر، توسعه حملونقل یکپارچه و تغییر در پراکنش کاربری اراضی میتوان تا 35 درصد مصرف انرژی در بخش حملونقل را کاهش داد.https://www.armanshahrjournal.com/article_113274_5c53763f38b4bda2a1f283b86508d6d4.pdf