دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 The Role of Built Environments in Student Interactions at School نقش محیط ساخته شده در تعاملات دانش‌آموزان در مدرسه 1 14 127649 10.22034/aaud.2019.155800.1734 FA مصطفی ارغیانی استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. موسی شاکری استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران Journal Article 2018 10 12 Schools are the gathering place and places for the social activity of students and like the beating heart, are the centers for all forces, events, and the gathering place of values. They play an important social role in the collective life of students. As a place of communication, the school must have a wide range of qualities to allow people to interact and ultimately promote learning. The purpose of this article is to interpret and analyze the strategies and principles adopted to establish social interaction in school to promote learning by reviewing studies on the sociopetality of space. This is an applied research study in terms of purpose that uses descriptive-analytical methodology. The required data were collected using desk research and a questionnaire. The statistical population consists of a panel of experts, and the samples are randomly selected. The effective social interaction components were then analyzed and prioritized based on the questionnaire indicators using the Analytic Hierarchy Process (AHP). The collected questionnaires were analyzed using the Expert Choice software. The results showed that the mental criteria had the highest importance coefficient and the physical criterion had the lowest importance coefficient. On the other hand, the prioritization of sub-indicicators showed that the sub-indicators of "length of stay" belonged to the behavioral criterion, and the sub-indicators of "accessibility of public space", such as class, belonging to the physical criterion, had the highest importance. The reason is that an improvement in these criteria will lead to greater student satisfaction and increased social interaction. مدارس، محل گردهمایی‌ها و مکان فعالیت‌های اجتماعی دانش‌آموزان و بسان قلبی تپنده مرکز تمام نیروها، رویدادها و محل تجمع ارزش‌ها هستند. آن‌ها نقش اجتماعی بسیاری در زندگی جمعی دانش‌آموزان ایفا می‌کنند. در این بین مدرسه به‌عنوان مکان وقوع ارتباطات باید گستره وسیعی از کیفیات را داشته باشد تا انسان در آن به تعامل دست یابد و در نهایت یادگیری ارتقا یابد. مقاله حاضر در پی آن است که با مرور مطالعات انجام یافته در ارتباط با اجتماع‌پذیری فضا و راهکارها و اصول به‌کار گرفته شده در ایجاد تعاملات اجتماعی در مدرسه را تفسیر و تحلیل کند تا از این طریق یادگیری ارتقا یابد. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی می‌باشد و برای گردآوری اطلاعات از ابزارهای کتابخانه‌ای و پرسشنامه بهره گرفته شده است و از لحاظ هدف، کاربردی است. جامعه آماری آن را متخصصین تشکیل می‌دهند و نمونه‌ها به شیوه تصادفی انتخاب شده‌اند. سپس با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله‌مراتب، مؤلفه‌های مؤثر بر تعامل اجتماعی، با تکیه بر شاخص‌های پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل و اولویت‌بندی شده است. پرسشنامه‌های جمع‌آوری شده، در محیط نرم‌افزار اکسپرت چویس1، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان می‌دهد ضریب اهمیت معیارهای ذهنی از بقیه بالاتر بود و معیار کالبدی در پایین‌ترین رتبه قرار داشت. از سویی دیگر، در اولویت‌بندی انجام شده میان تمامی زیرشاخص‌ها مشاهده شد که زیرشاخص‌های مدت زمان اقامت در مکان از معیار رفتاری و زیرشاخص‌های دسترسی‌پذیری فضای عمومی از قبیل کلاس از شاخص معیار کالبدی دارای بیش‌ترین ضریب اهمیت نسبت به دیگر زیرشاخص‌ها شناخته شدند؛ زیرا بهبود این معیارها، باعث رضایت‌مندی بیش‌تر دانش‌آموزان و افزایش تعامل اجتماعی برای آن‌ها خواهد شد فضای بسته آموزشی تعامل اجتماعی تحلیل سلسله‌مراتبی روش پیمایش https://www.armanshahrjournal.com/article_127649_7790912e27e1f7ed4646a3a581420432.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 The Relationship between Visual Preferences of Passengers in Subway Stations and the Interior Design of Their Space; Case Study: Tabriz Subway Stations رابطه ترجیحات بصری مسافران ایستگاه‌های مترو و طراحی داخلی فضای آن‌ها، مورد مطالعاتی: ایستگاه‌های مترو تبریز 15 26 127654 10.22034/aaud.2019.171632.1811 FA شکوفه آقاجانی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران حبیب شاه حسینی استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 02 11 Nowadays, public transportation system, especially subway, is of particular importance in the world while its construction in the developing countries and Iran has been new, and unfortunately, there are no specific criteria for their construction in terms of spatial structure and design. Recently, in the construction process of most subway stations, quantity has been more considered than the quality, and proper design has been of low importance in accordance with what people want. One of the interior architecture's final purposes is creating a unique man-made environment. The current study identifies people's visual preferences in the interior space of the subway station based on Kaplan’s information processing theory, consisting of legibility, coherence, complexity, and mystery. Using a survey-quantitative research method, the visual and textual questionnaires were completed by the statistical samples, including 306 people in the six stations of Tabriz subway line 1. The relationship between the research variables and the influential factors in the visual preferences of subway passengers was analyzed using SPSS software. According to the obtained results regarding the interior space of the stations, the spatial structure of mystery obtained the maximum preference and the spatial structure of coherence gained the minimum preference among the four spatial configuration. Soft form, indirect and cold lighting, warm and neutral colors combination, the combination of brick, wood, and glass were identified as the influential physical features in the design of the subway stations. However, regular form, direct lighting, bright colors, and a combination of stone, ceramics, and glass were identified as less influential physical features in this design. The obtained criteria and patterns regarding subway design and spatial structures can be applied as a tool by managers, urban designers, and urban railway organization. امروزه سیستم حمل‌و‌نقل عمومی به‌خصوص مترو، در دنیا اهمیت خاصی دارد، هرچند ساخت آن در کشورهای در حال توسعه و ایران جدید بوده که متأسفانه معیارهای خاصی برای ساخت آن‌ها از نظر ساختار فضایی و طراحی وجود ندارد. اخیراً در فرآیند ساخت اکثر ایستگاه‌های مترو، بحث کمیت بیش‌تر از کیفیت در اولویت قرار گرفته و طراحی مناسب و متناسب با آنچه که مردم می‌خواهند از اهمیت پایینی برخوردار بوده است. یکی از اهداف نهایی معماری داخلی ایجاد یک محیط منحصر به‌فرد ساخته دست انسان است. این پژوهش با تکیه بر نظریه پردازش اطلاعات کاپلان که متشکل از چهار متغیر «خوانایی، پیوستگی، پیچیدگی و رمزآلود بودن» است، به شناسایی ترجیحات بصری افراد در فضای داخلی ایستگاه مترو پرداخته است. با استفاده از روش تحقیق کمی- پیمایشی، پرسشنامه‌های تصویری و متنی توسط اعضای نمونه آماری شامل 306 نفر حاضر در شش ایستگاه مترو خط یک تبریز، تکمیل شد و با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS رابطه بین متغیرهای تحقیق و عوامل تأثیرگذار بر ترجیحات بصری مسافران مترو مورد بررسی قرار گرفت. طبق نتایج به‌دست آمده در رابطه با فضای داخلی ایستگاه‌ها، ساختار فضایی رمزآلود بودن بیش‌ترین و ساختار فضایی پیوستگی کم‌ترین عنوان ترجیحی را در بین چهار ساختار فضایی کسب نمودند. فرم نرم، نورپردازی غیرمستقیم و سرد، ترکیب رنگ خنثی و گرم، ترکیب متریال آجر، چوب و شیشه به‌عنوان مشخصه‌های فیزیکی تأثیرگذار در طراحی ایستگاه‌های مترو شناسایی شدند، در حالی‌که فرم منظم، نورپردازی مستقیم، رنگ‌های روشن و ترکیب متریال سنگ، سرامیک و شیشه از مشخصه‌های فیزیکی با تأثیرگذاری کم در این نوع طراحی هستند. معیارها و الگوهای به‌دست آمده مربوط به طراحی مترو و ساختارهای فضایی می‌تواند به‌عنوان ابزاری در اختیار مدیران، طراحان شهری و سازمان قطار شهری قرار گیرد. ایستگاه‌های مترو نظریه پردازش اطلاعات ترجیحات بصری ساختار فضایی مشخصه‌های فیزیکی https://www.armanshahrjournal.com/article_127654_0993606e636f639fefc43e8c6bdf6560.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Investigating the Constituent Elements of Physical Identity Based on the Citizens’ Cognitive Maps; Case Study: Davachi Neighborhood of Tabriz بررسی عناصر شکل‌دهنده هویت کالبدی بر اساس نقشه‌های‌شناختی شهروندان، مورد مطالعاتی: محله دوچی تبریز 27 40 127655 10.22034/aaud.2019.176147.1834 FA آزیتا بلالی اسکویی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنراسلامی تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-3589-1048 مینو قره بگلو دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنراسلامی تبریز، تبریز، ایران. مینا حیدری ترکمانی دانشجوی دکتری معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز ، ایران. Journal Article 2019 03 14 Iranian cities enjoyed a particular identity and character in the past while currently, the collapse of the identity, especially in the old centers and historical contexts of the cities, is one of the main concerns of the design. Due to the formation of mental images and clear and accurate cognitive maps of the environment throughout history, it is considered a tool to achieve internal representation of the environment. The current study was conducted to deduce the perceptual similarities and their effect on the physical identity of the neighborhood to the adaptation of the physical identity of four districts of the Davachi Neighborhood to the citizens’ cognitive maps. The current study was analytical-descriptive research. The information collection methods were library and field research, the questionnaire, and the cognitive mapping technique. To analyze the data, the statistical-analytical methods, such as Analytic Hierarchy Process (AHP) and overlapping cognitive maps to deduce the findings. The research findings indicated the effect of the cognitive map elements in shaping the physical identity of the neighborhood. The received score of the elements of the cognitive maps in the formation of the mental images in Davachi 3, Davachi 1, Davachi 4, and Davachi 2 districts, respectively, were consistent with the urban experts’ scoring to the components of the physical identity in four districts of the neighborhood. Studying the cognitive maps in the formation of the neighborhood is an introduction for the managers, urban planners, decision-makers, and whoever plays a role in the construction of the city to build a city whose identity features are desirable and responsive. شهرهای ایرانی درگذشته از شخصیت و هویت ویژه‌ای برخوردار بوده‌اند، درحالی‌که در شرایط کنونی کمرنگ شدن هویت به‌ویژه در مراکز قدیمی و بافت تاریخی شهرها از اساسی‌ترین دغدغه‌های دانش طراحی شهری محسوب می‌شود. با توجه به این‌که شکل‌گیری تصاویر ذهنی و نقشه‌های شناختی واضح و دقیق از محیط در طول تاریخ، ابزار دستیابی به بازنمایی درونی محیط دانسته می‌شود. این پژوهش با هدف تطبیق‌پذیری هویت کالبدی چهار حوزه محله دوچی با نقشه‌های شناختی شهروندان، در پی استنتاج شباهت‌های ادراکی و تأثیر آن در هویت بخشی کالبدی به محله تدوین شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و شیوه گردآوری اطلاعات به‌صورت مطالعات کتابخانه‌ای و بررسی‌های میدانی، ابزارهای پرسشنامه و فن نقشه‌شناختی هست. به‌ منظور تحلیل اطلاعات از روش آماری- تحلیلی همچون فرآیند تحلیل سلسله‌مراتبی و روی‌ هم‌اندازی نقشه‌های‌شناختی ترسیمی برای استنتاج یافته‌ها استفاده شده است. یافته‌های مقاله بیانگر تأثیر عناصر نقشه‌های ‌شناختی در شکل بخشی به هویت کالبدی محله است. امتیاز دریافتی عناصر نقشه‌های ‌شناختی در شکل‌گیری تصاویر ذهنی به ترتیب اولویت در دوچی سه، دوچی یک، دوچی چهار، دوچی دو با امتیازدهی متخصصان شهری به مؤلفه‌های هویت کالبدی در چهار حوزه محله هماهنگی دارد. بررسی نقشه‌های شناختی  در شکل‌دهی محله، مقدمه‌ای است برای شناخت مدیران، برنامه‌ریزان شهری، تصمیم‌گیران و هر آن‌کس که در ساخت شهر نقش دارد تا شهری ساخته شود که صفات هویتی آن مطلوب و پاسخگو باشد. هویت کالبدی نقشه‌های‌شناختی تصویر ذهنی فضای شهری محله دوچی https://www.armanshahrjournal.com/article_127655_9d7536e982a765d3d70496e9b734f181.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Evaluation Criteria for Adaptive Reuse of Heritage Buildings to Assign Educational Use; Case Study: School of Conservation and Restoration معیارهای ظرفیت‌سنجی استفاده مجدد از بناهای تاریخی به منظور اعطای کاربری آموزشی، مورد مطالعاتی: دانشکده مرمت 41 55 127671 10.22034/aaud.2020.198337.1969 FA رعنا توتونچی کارشناسی ارشد مرمت ابنیه و بافت‌های تاریخی، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران سمیه فدائی نژاد بهرامجردی دانشیار گروه مرمت، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2019 08 17 Although reusing buildings has always been considered throughout the history of architecture, this concept was raised as one the most effective methods of conversation and achieving sustainable development since the 1960s. While preserving the cultural heritages, subsequently, the history and identity of the society, this approach provides a ground for meeting people's daily needs. Also, using this approach leads to preserving the buildings for the next generations while keeping them away from being abandoned and useless. Despite the numerous experiences in this regard, many adaptive reuse projects do not achieve the success desired by designers because the building capacity to accept the new function or the functional needs of its surrounding environment is not given enough attention. Therefore, the current paper sought to present a proper method for decision-making by considering the influential components in this process. This study applied a mixed approach, the logical reasoning strategy, and content analysis in the qualitative part, based on the library resources and relevant international conventions, re-reading and analyzing the influential factors and criteria in the adaptive reuse approach. Thus, it prioritized the influential criteria in the adaptive reuse process to assign the educational land use to the building using the experts' and specialists' opinions, the Multi-Criteria Decision Making method (MCDM), and Super Decision Software. In this regard, based on the survey of experts, three historical monuments, including Darolfunun School, Etehadieh Historical House, and Negarestan Museum Garden, were selected as the proposed options for the School of Conservation and Restoration to be assessed and ranked based on the stated criteria. Finally, after assessing the final scores and presenting the most appropriate building to meet the considered functional need, the weaknesses and strengths of the selected option were investigated in the reuse process. The current study attempted to study another way of the reuse approach by raising the proper space to assign to the considered function through which the feasibility and capacity assessment of several valuable historical and cultural monuments to assign the considered land use was done based on the extracted criteria. The significance of these criteria was also considered based on the required uses (educational use). با وجود این‌که در طول تاریخ معماری، استفاده مجدد از بناهای موجود همواره مورد توجه بوده است، لیکن این مفهوم از دهه 60 قرن بیستم میلادی به‌عنوان یکی از اثرگذارترین روش‌های حفاظت و دستیابی به توسعه پایدار، مطرح شده است. رویکردی که در عین حفاظت از میراث فرهنگی و به تبع آن، هویت و تاریخ جامعه، بستری برای پاسخ‌گویی به نیازهای روز مردم فراهم می‌سازد. به علاوه، کاربست این رویکرد ضمن رهایی بناها از متروک و بدون استفاده ماندن سبب حفظ آن‌ها برای نسل‌های آتی می‌شود. با وجود تجارب متعدد در این زمینه، بسیاری از پروژه‌های استفاده مجدد تطبیقی به موفقیت مورد نظر طراحان دست نمی‌یابند، زیرا به ظرفیت بنا برای پذیرش عملکرد جدید و یا نیازهای عملکردی محیط پیرامونی آن به اندازه کافی توجه نمی‌شود. از این‌رو، مقاله حاضر با رویکرد ترکیبی و کاربست راهبرد استدلال منطقی و تحلیل محتوا در بخش کیفی و با استناد به منابع و اسناد کتابخانه‌های و کنوانسیون‌های بین‌المللی مرتبط، بازخوانی و واکاوی عوامل و معیارهای تأثیرگذار بر رویکرد استفاده مجدد تطبیقی، به‌دنبال ارائه روشی مناسب برای تصمیم‌گیری، با در نظر گرفتن مؤلفه‌های مؤثر در این فرآیند است. بنابراین با بهره‌گیری از نظریات کارشناسان و متخصصان، استفاده از روش تصمیم‌گیری چندمعیاره و نرم‌افزار Super Decision به اولویت‌بندی معیارهای مؤثر در فرآیند استفاده مجدد تطبیقی به منظور اعطای کاربری آموزشی به بنا پرداخته است. بدین منظور با نظرسنجی از کارشناسان، سه اثر تاریخی شامل مدرسه دارالفنون، خانه اتحادیه و مجموعه نگارستان به‌عنوان گزینه‌های پیشنهادی جهت پذیرش کاربری دانشکده مرمت انتخاب شدند تا بر اساس معیارهای مذکور مورد ارزیابی و امتیازدهی قرار گیرند. در نهایت، پس از بررسی امتیازات نهایی و معرفی مناسب‌ترین بنا به منظور رفع نیاز عملکردی مورد نظر، نقاط قوت و ضعف مورد منتخب در فرآیند استفاده مجدد مورد بررسی قرار گرفت. پژوهش حاضر می‌کوشد با طرح موضوع یافتن فضایی مناسب جهت اختصاص به عملکرد مورد نظر، حالت دیگری از راهکار استفاده مجدد را بررسی نماید که طی آن، امکان‌سنجی و ظرفیت‌سنجی چندین بنای با ارزش فرهنگی و تاریخی به منظور اعطای کاربری مورد نیاز، بر اساس معیارهای استخراج شده صورت می‌گیرد که اهمیت این معیارها نیز با توجه به کاربری مورد نیاز (آموزشی) در نظر گرفته شده است. استفاده مجدد تطبیقی تغییر کاربری دانشکده مرمت تصمیم‌گیری چند معیاره حفاظت https://www.armanshahrjournal.com/article_127671_3d419734d2b69b8fc1ae1198883cbde5.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Design-Based Learning of New Structures: Integrity and Interface Approach to Improve the Architectural Design Ability یادگیری طراحانه سازه‌‌های نوین: رویکرد هم‌زمانی و هم‌مکانی در جهت ارتقای توانایی طراحی معماری 57 74 127657 10.22034/aaud.2019.165436.1771 FA سعید حقیقی دانشجوی دکتری معماری، گروه معماری، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران امید دژدار استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران 0000-0002-2323-2432 نرگس دهقان استادیار، مرکز تحقیقات افق‌های نوین در معماری و شهرسازی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران 0000-0003-4496-2917 Journal Article 2019 01 02 One of the most significant reasons for Iranian architecture failure is the lack of knowledge and applying innovation in novel structural systems technology in the design process. The architect must utilize the capabilities of new architecture, which requires his/her skill in the creative application of the modern structural systems in the design process. The purposive education of the novel structures course and its effective and functional application in the design process seems necessary to improve the skills in the architecture schools. The current research aims to explain the efficient educational solutions to improve architectural design skills based on design learning and structural novel technologies. This scientific approach is a reciprocal result of developing the ability to design and adopt a constructivist approach in the interactive learning of architecture students. In this regard, the current study is conducted to investigate the effectiveness of integrity and interface in the simultaneous integration of the new structures in the students' architectural design skills. The main research question is how to transfer practical and effective design-based learning of new structures in the architecture workshop and increase the design skill components. The research method is a sequential mixed method based on a quasi-experimental strategy. The research test was conducted in two phases of the pilot trial in the architectural design workshop as an interactive constructive learning environment. The statistical population of research consisted of third-semester master students of Islamic Azad University, Hamedan Branch, in three groups consisting of 15 people. One group was the main group, and two others were selected as the control group. The research data were collected based on the main components of research, and sequential tests were analyzed based on review criteria. The research findings in the pilot trial indicate that simultaneous learning of the novel structures in the commonplace of design atelier practically leads to the improvement of the main components of the design skills. It can also be employed as a practical pattern in the workshops of architecture schools. یکی از مهم‌ترین علل ناکامی معماری معاصر ایران، عدم شناخت و بهره‌گیری از نوآوری در فناوری سیستم‌‌های نوین سازه‌ای است. معمار باید از قابلیت‌های فناوری روز، استفاده نماید و این امر مستلزم توانایی وی در به‌کارگیری خلاقانه سیستم‌‌های مدرن سازه‌ای در فرآیند طراحی است. جهت دستیابی به این مسئله مهم، آموزش هدفمند درس سازه‌‌های نو و به‌کارگیری مؤثر و کارآمد در فرآیند طراحی جهت افزایش مهارت توانایی در دانشکده‌های معماری ضروری به نظر می‌رسد. هدف این تحقیق تبیین راهکار آموزشی کارآمد در جهت ارتقای توانایی طراحی معماری مبتنی بر یادگیری طراحانه و فناوری‌های نوین سازه‌ای است. این راهکار علمی، برآیند دوجانبه توسعه توان طراحی و اتخاذ رویکرد سازنده‌گرایی در یادگیری تعامل‌گرای دانشجویان معماری است. در همین راستا این پژوهش با هدف بررسی میزان اثرگذاری هم‌زمانی و هم‌مکانی در یکپارچگی توأمان سازه‌‌های نوین بر مهارت توانایی طراحی معماری دانشجویان شکل گرفته است. پرسش اصلی تحقیق چگونگی انتقال کاربردی و مؤثر یادگیری طراحانه‌ سازه‌های نوین در کارگاه معماری و افزایش مؤلفه‌های توانایی طراحی می‌باشد. روش تحقیق ترکیبی متوالی بر اساس راهبرد شبه آزمایشی، مبنای این پژوهش است. آزمون پژوهش در دو مرحله پیش‌آزمون (پایلوت) در کارگاه طراحی معماری به‌عنوان محیط یادگیری سازنده‌گرای تعاملی انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق از دانشجویان ترم سوم کارشناسی ارشد معماری دانشگاه آزاد همدان در سه گروه 15 نفری که یک گروه، اصلی و دو گروه دیگر به‌عنوان گواه (شاهد) انتخاب شدند. داده‌‌های پژوهش بر مبنای مؤلفه‌‌های اصلی تحقیق و آزمون‌‌های متوالی و بر پایه ملاک‌‌های داوری گردآوری شده و تحلیل داوری، مورد سنجش و ارزیابی نهایی قرار گرفت. یافته‌های پژوهش در بخش پیش آزمون (پایلوت) نشان می‌دهد یادگیری هم‌زمان سازه‌های نوین در مکان مشترک آتلیه طراحی به‌صورت عملی، می‌تواند باعث ارتقای مؤلفه‌های اصلی مهارت توانایی طراحی شد و همچنین می‌تواند به‌عنوان الگویی کاربردی در کارگاه‌های دانشکده‌های معماری به‌کار گرفته شود. توانایی طراحی یادگیری سازنده گرا انتقال یادگیری آزمون پایلوت سازه‌های نوین https://www.armanshahrjournal.com/article_127657_7785ff8fa654315771f2a23da37e6ee1.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Assessing the Meaning of Housing Attribute Based on Meaning Structure Method; Case Study: Andisheh Mehr Housing, Ardabil, Iran سنجش معنای خصوصیات مسکن با بهره‌گیری از روش ساختار معانی، مورد مطالعاتی: مسکن مهر اندیشه (پیله سحران) اردبیل 75 90 127658 10.22034/aaud.2019.168788.1796 FA صبا خراسانی مقدم دانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. فرهنگ مظفر دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران سید باقر حسینی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. Journal Article 2019 01 21 The quantitative aspects of housing have long been considered by the designers and policymakers of low-income housing. However, qualitative aspects and the residents' role in determining these aspects were neglected in many studies. The uniform housing in different regions, constructing the minimum housing disregarding the cultural differences and considering economic issues rather than paying attention to the qualities of life indicates the minimum consideration of the qualitative aspects of these cultural groups' housing. One of the qualitative concepts considered by the housing researchers is “the meaning of housing” from residents’ points of view and identifying its determining components in the behavioral-environmental studies. Given the significance of meaning in establishing a relationship between the individual and the built environment, the current study considered the relationship between the individuals and the meaningful attributes of the environment and assessed the meaning of housing by identifying the meaning of the attributes of the internal space of housing and relationship between the individuals and these attributes. Thus, the case study was implemented in the 168-unit Mehr Housing Project of Andisheh, Ardebil. The current research utilized the “meaning structure method” as the research approach of the qualitative study using photography technique, field research, and semi-structured laddering interview. The research conceptual model described the consequences and meanings ruling the characteristics in the form of “attribute, latent function, the manifest function” using the means-end model of Gutman (1982) and levels of meaning of Rapaport (1988). The theoretical saturation determined the number of samples, interviews, and receiving data to ensure the required information. According to the hierarchal value map, the housing attributes were affected by “pleasant life”. Other consequences provided the meanings such as “social relations”, “independence”, “privacy”, “connection with nature” in the housing. The results also emphasized the fundamental values of the residents and the latent meanings regarding these attributes while presenting a structured framework to study the meaning of the housing attributes. ابعاد کمی مسکن مدت‌ها مورد توجه طراحان و سیاست‌گذاران مسکن گروه کم‌درآمد بوده است. این مسأله در حالی است که توجه به ابعاد کیفی و نقش ساکنان در تعیین این ابعاد در بسیاری از مطالعات مورد غفلت واقع شده است. هم‌شکلی مسکن در نقاط مختلف، ساخت مسکن حداقلی تیپ بدون توجه به تفاوت‌های فرهنگی و جایگزینی موضوعات اقتصادی به جای توجه به کیفیت‌های زندگی، گویای کم‌ترین توجه به ابعاد کیفی مسکن این گروه‌های فرهنگی می‌باشد. یکی از مفاهیم کیفی که مورد توجه محققان مسکن قرار گرفته است، «معنای مسکن» از دید ساکنان و شناسایی مؤلفه‌های تعریف‌کننده آن در حوزه مطالعات محیط- رفتار است. با توجه به اهمیت معنا در شکل‌گیری ارتباط میان فرد و محیط مصنوع، پژوهش حاضر روابط فرد با خصوصیات معنادار محیط را مورد توجه قرار می‌دهد و به ارزیابی معنای مسکن از طریق شناسایی معنای خصوصیات فضای داخلی مسکن و رابطه افراد با آن خصوصیات می‌پردازد. به این منظور مطالعه‌ای موردی در پروژه 168 واحدی مسکن مهر اندیشه شهر اردبیل صورت گرفت. در این مطالعه از روش «ساختار معانی» به‌عنوان رویکردی از پژوهش کیفی با تکنیک‌های عکس‌برداری، مشاهده میدانی و مصاحبه نیمه‌ساختار یافته نردبانی استفاده شد. چارچوب مفهومی پژوهش تحت مدل وسیله- هدف گاتمن (1982) و سطوح معانی راپاپورت (1988)، پیامدها و معانی حاکم بر خصوصیات را در قالب گزاره‌های «خصوصیت، کارکرد آشکار، کارکرد پنهان» تشریح می‌نماید. برای اطمینان از دریافت اطلاعات لازم، مفهوم اشباع نظری تعیین‌کننده تعداد نمونه‌ها، مصاحبه‌ها و دریافت داده‌ها بود. بر اساس نمودار ساختار زنجیره‌ای ارزش، خصوصیات مسکن به‌طور عمده تحت تأثیر معنی «زندگی لذت‌بخش» قرار دارند. پیامدهای دیگر، معانی همچون «روابط اجتماعی»، «استقلال»، «خلوت» و «پیوند با طبیعت» را در مسکن مهیا می‌کنند. نتایج پژوهش علاوه بر ارائه یک چارچوب ساختار یافته برای مطالعه معنای خصوصیات مسکن، بر ارزش‌های اساسی ساکنان و معانی پنهان در رابطه با این خصوصیات تأکید دارد. مسکن خصوصیات مسکن معنا گروه کم‌درآمد مسکن مهر https://www.armanshahrjournal.com/article_127658_f54c84f16e91ac2c1137a8f504ba1db0.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Investigate and Analyze the Adaptation of Physical Factors with Perceptual-Cognitive Dimensions of the Sense of Place in Public Spaces from Socio-Cultural Perspective; Case Study: Public Spaces in Kermanshah City بررسی و تحلیل چگونگی تطابق عوامل کالبدی با ابعاد ادراکی-شناختی حس مکان از منظر فرهنگی- اجتماعی، مورد مطالعاتی: فضاهای عمومی شهر کرمانشاه 91 105 127661 10.22034/aaud.2019.167623.1789 FA پریا خندان کارشناسی ارشد معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. حسین رضایی استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران 0000-0002-8257-458X Journal Article 2019 01 13 Paying attention to the human-environment relationship in environmental psychology and realizing the higher levels of sense of place through the architectural design process enjoy significant importance in the current society, especially due to the poor quality of the public spaces. Since the environmental perception and creating the sense of place are different in each culture, designing in each environment requires understanding the dominate culture. Therefore, the main question of the research is: How do the socio-cultural factors affect the perception and recognition process of the sense of place physical components in public spaces? Also, how can their effects be studied in an explanatory model? Therefore, the current study aims to investigate the realization of the sense of place in public spaces, considering the culture as a moderator variable and adapting the physical factors of these spaces with the perceptual-cognitive aspects of the mind and present the result as a model. Afterward, this model would be validated in case studies. The current research is applied-developmental one in terms of purpose. In the first phase, the research is conducted using the analytical-descriptive method and results in an explanatory model by investigating the previous researchers’ theories. In the next stage, the current study is completed statistically using the field approach and surveying the opinions of the users in the case studies. The research results reflect how the sense of place process is formed and how its higher levels are realized from the moment an individual is in the place with an emphasis on the impact of the socio-cultural mainstreams in an explanatory model. In which, the specific impact on perceiving the physique appropriate to the various personal features of the users results in creating different levels of sense of place in public spaces. Therefore, considering the effect of the cultural component, it is possible to achieve different degrees of physical factors preferences in users of each specific region. Then, by considering the cultural factors, users' preference of physical factors of the place in any region, can be reached. Also, with concerning the analysis result, and applying them in public spaces, it is possible to achieve a high level of sense of place, increase the quality of life and compensate for the identity crisis of today's societies. در شرایط جامعه امروز به‌ویژه ضعف کیفی فضاهای عمومی، توجه به رابطه انسان- محیط در قالب دانش روانشناسی محیطی و تحقق مراتب بالای حس مکان به‌واسطه فرآیند طراحی معماری از اهمیت بسیاری برخوردار می‌باشد. از آنجایی که چگونگی ادراک محیطی و ایجاد حس مکان در هر فرهنگ، متفاوت از دیگری است طراحی در هر محیط مستلزم شناخت فرهنگ حاکم خواهد بود. بنابراین سؤال اصلی تحقیق حاضر این است که عوامل فرهنگی- اجتماعی چه تأثیری در فرآیند ادراک و شناخت مؤلفه‌های کالبدی حس مکان در فضاهای عمومی داشته و چگونه می‌توان تأثیر آن‌ها را در قالب یک مدل تبیینی، بررسی نمود؟ لذا هدف پژوهش، بررسی چگونگی تحقق حس مکان در فضاهای عمومی با توجه به متغیر تعدیل‌کننده فرهنگ و تطابق عوامل کالبدی این فضاها با ابعاد ادراکی- شناختی ذهن و ارائه نتیجه به صورت یک مدل بوده که در قالب یک مطالعه موردی، اعتبارسنجی می‌شود. این تحقیق از حیث هدف، از نوع توسعه‌ای- کاربردی می‌باشد که در مرحله اول با روش توصیفی- تحلیلی پیش رفته و با کنکاش در نظریه‌های محققان پیشین به یک مدل تبیینی می‌انجامد. در مرحله بعد با راهبردی پیمایشی و سنجش نظر افراد در باب نمونه‌های موردی به‌ صورت آماری تکمیل‌ می‌شود. نتایج پژوهش، چگونگی شکل‌‌گیری فرآیند حس مکان و تحقق مراتب بالای آن از لحظه حضور فرد در مکان را با تأکید بر تأثیر جریان‌های فرهنگی- اجتماعی به شکل یک نمودار منعکس می‌کند که در آن، تأثیر خاص بر نحوه ادراک کالبد متناسب با ویژگی‌های شخصیتی مختلف مخاطبان باعث ایجاد سطوح مختلفی از حس مکان در فضاهای عمومی می‌شود. بنابراین با در نظر گرفتن تأثیر مؤلفه فرهنگ، می‌توان به درجات متفاوت رجحان عوامل کالبدی نزد کاربران محیطی هر منطقه خاص دست یافت و با لحاظ تمهیدات حاصل از تحلیل آن‌ها در فضاهای عمومی که اهمیت آن‌ها در اجتماعات انسانی غیرقابل انکار است می‌توان در راستای محقق نمودن مراتب بالایی از حس مکان، افزایش کیفیت زندگی و جبران بحران هویت جوامع امروزی اقدام نمود. حس مکان ادراک محیطی ابعاد ادراکی- شناختی عوامل کالبدی عوامل فرهنگی- اجتماعی https://www.armanshahrjournal.com/article_127661_a76267bb8c6609743f73872f732acc12.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Evaluation Visual Perception of Dezful City's Vernacular Urban Spaces between Expert and Non-Expert Based on Gestalt Theory ارزیابی ادراک بصری متخصصان و غیرمتخصصان فضاهای شهری بومی شهر دزفول بر مبنای تئوری گشتالت 107 119 127664 10.22034/aaud.2020.134896.1567 FA محمد دیده بان استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران. 0000-0001-7856-4787 بهناز صفرعلی نجار کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران. 0000-0002-3820-336X کورش مومنی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران. 0000-0002-6978-3571 کورش عطاریان استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول،‌ دزفول، ایران. 0000-0002-6937-4508 Journal Article 2018 06 05 Every art-work has a different perceptual aspect that is related to some issues such as aesthetic perception and knowledge of users. The important point is how users get that and the difference between architectural perception and users that is a controversial issue in modern architecture and cause disagreement between users and designers. According to the importance of vernacular architecture and the need to adapt to its pattern with modern architecture, this paper aimed to evaluate principles of visual Gestalt and aesthetics between users and designers (non-experts and experts1) in the traditional live district in Dezful city in Iran. The methodology of this research is combined with descriptive-surveying methods and field and library studies. So, a semi-structural interview by using a targeted questionnaire was distributed to the experts and non-experts to quantify the differences, and by describing and analyzing these data by SPSS statistical software, the root of the differences between these groups was identified. Due to the analysis of the data, besides searching, studying, and being in that district, two types of questionnaires between users and designers have been used. The result of this study shows that in the ancient city of Dezful, the opinions of experts and users also differ in terms of aesthetic perception so that for users, shape, and context, and experts, symmetry is the first principle. So unexpectedly, it can be argued that sensible visual Gestalt principles, such as symmetry and closure for experts, are of the highest importance, while these principles are of less importance to the user group. The findings of this study made it possible to compare the views and opinions of people and experts. It makes clear the difference between the perception criteria of those who create the landscape and the people who are confronted with and live in the environment. هر اثر هنری بعد ادراکی متفاوتی دارد که به برخی از موضوعات مانند درک زیبایی‌شناختی و دانش کاربران ارتباط دارد. نکته مهم نحوه دستیابی کاربران به این امر و تفاوت بین درک معماری و کاربران است که مسئله‌ای بحث برانگیز در معماری مدرن است و باعث اختلاف‌نظر بین کاربران و طراحان می‌شود. با توجه به اهمیت معماری بومی و لزوم سازگاری الگوی آن با معماری مدرن، این مقاله با هدف ارزیابی اصول بصری گشتالت و زیبایی‌شناسی بین کاربران و طراحان (متخصصان و غیرمتخصصان) در منطقه سرزنده سنتی شهر دزفول،‌ ایران انجام شده است. روش این تحقیق با روش‌های توصیفی- پیمایشی و مطالعات میدانی و کتابخانه‌ای ترکیب شده است. بدین منظور، جهت کمی‌سازی تفاوت‌ها، یک مصاحبه نیمه‌ساختاری با استفاده از یک پرسشنامه هدفمند میان متخصصان و غیرمتخصصان توزیع شد و با توصیف و تجزیه و تحلیل این داده‌ها توسط نرم‌افزار آماری SPSS، ریشه تفاوت‌ها بین این دو گروه مشخص شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها، علاوه بر جستجو، مطالعه و حضور در محل، از دو نوع پرسشنامه بین کاربران و طراحان استفاده شده است. نتیجه این مطالعه نشان می‌دهد که در شهر باستانی دزفول، نظرات کارشناسان و کاربران از نظر درک زیبایی‌شناختی نیز متفاوت است، به‌طوری که برای کاربران، شکل و زمینه و برای متخصصان، تقارن اولین اصل است. بنابراین به‌طور غیرمنتظره‌ای می‌توان ادعا کرد که قوانین محسوس بصری گشتالت، مانند تقارن و قانون تکمیل بودن از اهمیت زیادی برای متخصصان برخوردار است، در حالی‌که این اصول برای گروه کاربر اهمیت کم‌تری دارند. یافته‌های این مطالعه مقایسه دیدگاه‌ها و نظرات افراد و متخصصان را امکان‌پذیر ساخته و تفاوت بین معیارهای درک کسانی را که محیط را ایجاد می‌کنند و افرادی که با محیط روبرو می‌شوند و در آن زندگی می‌کنند، مشخص کرده است. درک بصری درک زیبایی‌شناختی نظریه گشتالت محیط ساخته شده دزفول https://www.armanshahrjournal.com/article_127664_5917fb5ac1ad1902eb48a7e3fc736c08.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Performance Assessment of Campus Open Spaces via Post-Occupancy Evaluation (The Case Study of Eram Campus, Shiraz University) ارزیابی عملکرد فضاهای باز پردیس با استفاده از ارزیابی پس از بهره‌برداری، مورد مطالعاتی: پردیس ارم دانشگاه شیراز 121 137 127665 10.22034/aaud.2019.193402.1932 FA بهاره رجائی دانشجوی دکتری گروه معماری، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی. محمود گلابچی استاد گروه معماری، دانشکده معماری، دانشگاه پارس، تهران، ایران وحید قبادیان استادیارگروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2019 07 09 Buildings are established to meet the needs and desires of users. The purpose of a building is defeated if its users are not satisfied by the overall building performance. Educational buildings and their environment as centers of progression and innovation are not an exception. The high-quality outdoor spaces of campuses are important for increasing the users’ satisfaction. Frequently ignored in texts on campus planning and design, the outdoor spaces deserve far greater attention than they have yet received. This study determines whether the users of the Shiraz University Eram campus are satisfied with overall performance attributes and whether the developed POE could be used as a performance evaluation tool in Shiraz universities’ outdoor spaces. The users-based assessment shows that the potential for improving the performance of campus is great. This paper develops a post-occupancy evaluation (POE) framework that integrates open space performance attributes for university campuses and facilities in the city of Shiraz, Iran, based on users’ satisfaction. The objectives were to identify the concept of POE in relation to campus performance, to determine the performance level of the outdoor spaces, and the correlation between campus performance and users’ satisfaction level. The methodology of this study is adopting an integrated approach in the process of evaluation by combining relevant indicators and variables, retrieved from reviewed literature. All these aspects are molded into the methodology of POE using two surveys (experts’ rating and users’ satisfaction surveys). Results showed that a significant relationship exists between the campus performance and the users’ satisfaction. The correlational results confirmed the relevance of POE as a performance evaluation tool. The findings indicate that the indicators and variables used in assessing the level of campus open space performance are significant in determining levels of users’ satisfaction in university campuses and facilities. ساختمان‌ها برای تأمین نیازها و خواسته‌های کاربران تأسیس می‌شوند. اگر کاربران از عملکرد کلی ساختمان راضی نباشند، دستیابی به هدف طراحی ساختمان با شکست مواجه می شود. ساختمان‌های آموزشی و محیط آن‌ها به‌عنوان مراکز پیشرفت و نوآوری از این قاعده مستثنی نیستند. فضاهای بیرونی پردیس با کیفیت بالا افزایش رضایت کاربران مهم است. فضاهای بیرونی که اغلب در متن برنامه‌ریزی و طراحی محوطه دانشگاه نادیده گرفته می‌شوند، نیاز به توجهی بیش‌تر از پیش دارند. این مطالعه تعیین می‌کند که آیا کاربران پردیس ارم دانشگاه شیراز از ویژگی‌های عملکرد کلی رضایت دارند یا خیر؟ و این‌که آیا ارزیابی پس از بهره‌برداری1 توسعه یافته می‌تواند به‌عنوان ابزاری برای ارزیابی عملکرد در فضاهای بیرونی دانشگاه‌های شیراز استفاده شود یا خیر؟ ارزیابی با استفاده از کاربران به‌عنوان معیار نشان می‌دهد که پتانسیل بهبود عملکرد پردیس بسیار زیاد است. این مقاله یک چارچوب ارزیابی پس از بهره‌برداری را ارائه می‌دهد که براساس رضایت کاربران، ویژگی‌های عملکرد فضای باز را برای پردیس‌های دانشگاه و امکانات در شهر شیراز در ایران فراهم می‌کند. اهداف پژوهش حاضر شناسایی مفهوم ارزیابی پس از بهره‌برداری در رابطه با عملکرد پردیس، تعیین سطح عملکرد فضاهای بیرونی و تعیین همبستگی بین عملکرد دانشگاه و سطح رضایت کاربران است. روش این مطالعه اتخاذ یک رویکرد یکپارچه در فرآیند ارزیابی با ترکیب شاخص‌ها و متغیرهای مربوطه مستخرج از مرور ادبیات است. تمامی این ابعاد با استفاده از دو نظرسنجی (رتبه‌بندی متخصصان و نظرسنجی رضایت کاربران) با استفاده از روش ارزیابی پس از بهره‌برداری شکل می‌گیرند. نتایج نشان داد که رابطه معناداری بین عملکرد پردیس و رضایت کاربران وجود دارد. نتایج همبستگی ارتباط ارزیابی پس از بهره‌برداری به‌عنوان یک ابزار ارزیابی عملکرد را تأیید کرده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که شاخص‌ها و متغیرهای مورد استفاده در ارزیابی سطح عملکرد فضای باز پردیس در تعیین سطح رضایت کاربران در پردیس‌ها و امکانات دانشگاه اهمیت دارند. ارزیابی پس از بهره‌برداری رضایتمندی کاربران فضاهای باز پردیس دانشگاه شیراز https://www.armanshahrjournal.com/article_127665_ec4c76c5699f602607d96c8aa2dfabda.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Assessment of Residential Satisfaction Indices of the Boys Aged 11 to 15 Years Old in the Idealistic Formal Operational Stage; Case Study: Newly Built Residential Complexes in Karimabad, Tonekabon سنجش شاخصه‌های رضایت‌مندی سکونتی کودکان 11 تا 15 سال پسر در مرحله عملیات صوری آرمان‌گرا، مورد مطالعاتی: مجتمع‌های مسکونی نوساز کریم آباد در شهرستان تنکابن 139 152 127674 10.22034/aaud.2020.199650.1976 FA مژده صیادی دانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. شیدا خوانساری استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران مریم ارمغان استادیار گروه معماری، دانشکده‌ی معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران 0000-0002-0032-3008 Journal Article 2019 08 28 Given the importance of considering the residents' satisfaction of residential complexes, especially children, it is necessary to evaluate the environmental quality of these complexes architecture related to residential satisfaction. In recent years, construction of high-rise residential complexes in the context of villa houses in Tonekabon city has been increasing and this issue often has affected young people who are in the intellectual period of their life. Hence, the article seeks to study the residential satisfaction indices within a specific age range focusing on gender (male) and evaluates the components affecting it. This work is done by analyzing the prominent features of formal operational age range (11-15 years old) and separating the mental and concrete attributes of the community members in newly built residential complexes of Karimabad district of Tonekabon city. This descriptive-analytical study is a kind of applied research that used mixed (qualitative-quantitative) method, and descriptive method has been used in parts of theoretical views and review of previous studies. To achieve the casual relationships and recognition of the correlation and relations among variables and indices, analytical survey method is applied. In this regard, in addition to the interview, a closed-ended questionnaire has been applied as well. The results show that among the set of factors affecting residential satisfaction, mental and idealistic dimensions more than concrete dimensions are considered and selected by the children and it is noteworthy that although the children have an abstract view in the formal operational age stage and their thoughts lead to idealism, concrete components are not ignored in the eyes of idealist children. با توجه به اهمیت در نظر گرفتن رضایت ساکنان مجتمع‌های مسکونی به خصوص کودکان لازم است شاخصه‌های رضایت‌مندی ایشان شناسایی و همچنین کیفیت محیطی معماری این مجتمع‌ها مورد ارزیابی قرار گیرد. در سال‌های اخیر ساخت مجتمع‌های مسکونی بلندمرتبه و مداخله آن‌ها در بافت خانه‌های ویلایی در منطقه کریم آباد شهرستان تنکابن رو به افزایش بوده و تأثیرات این موضوع بیش‌تر گروه کم‌سالان را که دوره بلوغ فکری و آرمانی خود را طی می‌کنند تحت شعاع قرار داده است. از این رو مقاله درصدد است که به بررسی شاخصه‌های رضایت‌مندی سکونتی در دوره سنی مشخص و با تأکید بر جنسیت (مذکر) و ارزیابی مؤلفه‌های تأثیرگذار بر آن، بپردازد که از طریق تحلیل ویژگی‌های شاخص محدوده سنی عملیات صوری (15-11 سال) و به تفکیک صفات ذهنی و عینی افراد جامعه، واقع در مجتمع‌های مسکونی نوساز منطقه کریم آباد در شهرستان تنکابن انجام می‌شود. نوع پژوهش، کاربردی و به لحاظ روش آمیخته (کیفی و کمی) و از نوع تحقیق توصیفی- تحلیلی است و در بخش دیدگاه‌های نظری و مروری بر مطالعات پیشین از روش توصیفی و برای دستیابی به روابط علی و شناخت همبستگی و روابط بین متغیرها و شاخص‌ها، روش تحلیلی- پیماشی استفاده شده است. که دراین راستا علاوه بر مصاحبه، پرسشنامه بسته- پاسخ به کار گرفته شده است. نتایج حاصل نشان می‌دهد اولویت انتخاب کودکان از ابعاد رضایت‌مندی به جنبه‌های ذهنی و آرمان‌گرایانه معطوف می‌شود و البته در این سنجش صفات عینی به‌عنوان بعد دوم تأثیرگذاری و هم راستا با اثرات صفات ذهنی در میزان رضایت‌مندی کودکان مؤثر می‌باشد و می‌توان گفت با توجه به این‌که هرچند کودکان در مرحله سنی عملیات صوری دارای دیدگاه انتزاعی هستند و تفکراتشان به آرمان‌گرایی منجر می‌شود مؤلفه‌های عینی، از نگاه کودکان آرمان‌گرا نادیده گرفته نشده است. کودکان تفکر صوری آرمان‌گرایی صفات عینی و ذهنی رضایت سکونتی https://www.armanshahrjournal.com/article_127674_f4faa943497c63094e78e3147c62972d.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Analysis of the Historic Urban Landscape of Isfahan Based on the Cultural and Natural Foundations from the Beginning to the End of the Safavid Era واکاوی منظر شهری تاریخی اصفهان مبتنی بر بنیان‌های فرهنگی و طبیعی از آغاز تا پایان دوران صفوی 153 166 127760 10.22034/aaud.2019.163987.1761 FA پرستو عشرتی استادیار گروه معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-8319-8814 پویا دولابی استادیار گروه مهندسی معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران Journal Article 2018 12 23 The current paper attempted to recognize the historical city of Isfahan based on the Historic Urban Landscape (HUL) approach to investigate the key foundations of the formation and continuity of this city over time. The qualitative approach was used to achieve this purpose. Also, the historical-interpretive method was utilized to reread the evolution of Isfahan overtime by written resources based on its natural and cultural foundations. Indigenous knowledge, religion and faith, mysticism, and philosophy were investigated as the constituent components of the culture to analyze the foundation of culture. The research results indicated that nature and religion were two main foundations in the HUL of Isfahan that must be the center of each conservation measure or plan to achieve holistic conservation. Also, external cultural attraction and internal cultural repulsion were revealed as two influential factors in a HUL. Accordingly, it was explained that each conservation and development plan in the city must be implemented in accordance with its main constituent cultural and natural foundations to overcome the possible conservation and development challenges effectively. Based on the results of this paper, it was revealed that the planning in the conservation of the historical city of Isfahan must be based on the conservation of religion and nature. It requires that the atomistic approach to the constituent elements of the city, such as historical monuments and urban spaces, which is currently the main paradigm in the conservation and development strategies, must be directed to the conservation of its main constituent foundations. این مقاله در پی آن است که شهر تاریخی اصفهان را مبتنی بر رویکرد منظر شهری تاریخی مورد بازشناخت قرار دهد تا از خلال آن بنیان‌های اصلی شکل‌گیری و ادامه حیات این شهر را در گذر زمان مورد بررسی قرار دهد. برای دستیابی به این هدف رویکرد کیفی برگزیده شده است و با بهره‌گیری از روش تفسیری- تاریخی سیر تحول شهر اصفهان در گذر زمان از خلال منابع مکتوب مبتنی بر بنیان‌های فرهنگی و طبیعی آن مورد بازخوانی قرار می‌گیرد. جهت واکاوی بنیان فرهنگ، چهار مؤلفه دانش بومی، دین و مذهب، عرفان، و فلسفه به‌عنوان مؤلفه‌های شکل‌دهنده به فرهنگ مورد واکاوی قرار می‌گیرد. دستاورهای این مقاله نشان می‌دهد که طبیعت و مذهب دو بنیان اصلی در منظر شهری تاریخی اصفهان هستند که برای دستیابی به حفاظتی کل‌نگر باید محور اصلی هر برنامه و اقدام حفاظتی قرار گیرند. علاوه بر آن جاذبه خارجی فرهنگی و نیز دافعه داخلی فرهنگی به‌عنوان دو عامل اثرگذار در منظر شهری تاریخی این شهر آشکار شد. بر این اساس، تبیین شد که هر برنامه حفاظتی و توسعه‌ای در شهر باید با هماهنگی با بنیان‌های طبیعی و فرهنگی اصلی شکل‌دهنده به آن صورت پذیرد تا بتواند در فائق آمدن بر چالش‌های احتمالی حفاظت و توسعه مؤثر واقع شد. مبتنی بر دستاوردهای این مقاله، مشخص شد که برنامه‌ریزی در راستای حفاظت از شهر تاریخی اصفهان باید بیش از هر چیز بر حفاظت از دو بنیان طبیعت و مذهب متمرکز شود. این امر مستلزم آن است که نگاه جزء‌نگر به عناصر تشکیل‌دهنده شهر مانند بناهای تاریخی و فضاهای شهری که در حال حاضر پارادایم اصلی در استراتژی‌های حفاظتی و توسعه‌ای هست، باید به سمت حفاظت از بنیان‌های اصلی شکل‌دهنده به آن سوق یابد. منظر شهری تاریخی اصفهان بنیان‌های فرهنگی و طبیعی شهر تاریخی منظر فرهنگی https://www.armanshahrjournal.com/article_127760_4b127aa4c7df2ccbd32f20a1dc5819fc.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Explaining the Continuity of Hospitality from Iranian House to Contemporary Apartment تبیین تداوم مهمان‌پذیری از خانه ایرانی تا آپارتمان معاصر 167 179 127761 10.22034/aaud.2021.150942.1701 FA علیرضا عینی فر استاد معماری، دانشکده معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-6475-5723 نسترن آب رون کارشناسی ارشد معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Journal Article 2018 10 10 Hospitality has been a pleasant trait in Iranian-Islamic culture. In the past, the physical-spatial context of Iranian houses provided a good opportunity to meet this social need. However, nowadays, the quality of the spaces of the houses has undergone several changes, considering various factors, such as a reduction in people’s financial capability, change in lifestyle, and increase in the density of the cities. For instance, the quality of the spaces of the house has reduced to entertain the guest. The current study aimed to explain the continuity of hospitality in today’s apartment units without repeating the spatial-physical feature of the Iranian house. The second research question is as follows: By changing the lifestyle, which physical, behavioral, and semantic features can be preserved in today's apartment housing to continue the culture of hospitality? The research hypothesis was that despite the spatial-physical limits of contemporary architecture, hospitality could be created by adapting semantic-perceptual, and behavioral-functional criteria of the traditional houses to the physique of the contemporary apartments. This study was logical reasoning research using a comparative study of the traditional and conventional housing samples. 12 samples of the Iranian houses from the Qajar period to the contemporary apartment housing were selected, and the research results were obtained by analyzing these samples. In the theoretical framework of this study, hospitality was analyzed using semantic-perceptual, functional-behavioral, and environmental-physical criteria in three layers of welcome-see-off, accommodation, and reception (service). The research findings indicated that by creating a spatial hierarchy and proper designing of the territories, the ground for hospitality and its continuation can be provided in the contemporary house. The non-interference of the private and public realms (privacy) and overlaying the public and semi-public realms (flexibility), when necessary, made the traditional house proper for hospitality. The secondary effect of the spatial-physical realization of the hospitality was an answer to the initial hypothesis of the research regarding the latent values in the family’s relationship with others in the intimate environment of the house. مهمان‌نوازی از صفات نیکو در فرهنگ ایرانی- اسلامی بوده‌است. در گذشته بستر کالبدی- فضایی خانه‌های ایرانی فرصت مناسبی برای پاسخگویی به این نیاز اجتماعی فراهم می‌کرد؛ امروزه، با توجه به عوامل گوناگونی چون کاهش توانایی اقتصادی مردم، تغییر شیوه زندگی و افزایش تراکم شهرها، کیفیت فضاهای خانه دستخوش تغییراتی شده‌است؛ ازجمله می‌توان شاهد این بود که کیفیت فضاهای خانه برای پذیرش میهمان کاهش یافته‌است. هدف این پژوهش تبیین چگونگی تداوم مهمان‌پذیری در واحدهای آپارتمانی امروز، بدون تکرار کالبدی- فضایی خانه ایرانی است؛ و سؤال اصلی این پژوهش این است که با تغییر سبک زندگی کدام ویژگی‌های کالبدی، رفتاری و معنایی می‌تواند در مسکن آپارتمانی امروز برای تداوم فرهنگ مهمان‌نوازی حفظ شود؟ فرضیه پژوهش مبتنی بر این است که با وجود محدودیت‌های کالبدی- فضایی معماری معاصر می‌توان با تطبیق معیارهای ادراکی- معنایی و عملکردی- رفتاری خانه‌های سنتی با کالبد آپارتمان‌های معاصر، ظرفیت مهمان‌پذیری را در آن‌ها ایجاد نمود. روش تحقیق استدلال منطقی و رویه آن مطالعه مقایسه‌ای نمونه‌های مسکن سنتی و متداول امروز است. برای نیل به این هدف 12 نمونه از خانه‌های ایرانی از زمان پیش از قاجار تا مسکن آپارتمانی معاصر انتخاب شده و با تحلیل این نمونه‌ها دستیابی به نتایج پژوهش محقق شده‌است. در چارچوب نظری این پژوهش مهمان‌پذیری با سه معیار ادراکی- معنایی، عملکردی- رفتاری و کالبدی- محیطی در سه لایه استقبال- بدرقه، استقرار و پذیرایی (خدمات) تحلیل شده‌است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که می‌توان با ایجاد سلسله‌مراتب فضا و طراحی مناسب قلمروها، زمینه مهمان‌پذیری و تداوم آن را در خانه معاصر فراهم کرد. آن‌چه بیش از همه مسکن سنتی را برای مهمان‌پذیری مناسب می‌کرده عدم تداخل قلمروهای خصوصی و عمومی (مفهوم خلوت) و همپوشانی قلمروهای عمومی و نیمه عمومی (مفهوم انعطاف پذیری) در مواقع لزوم بوده‌است. تأثیر ثانویه تحقق کالبدی- فضایی مهمان‌پذیری، پاسخ به فرض اولیه تحقیق در خصوص ارزش‌های نهفته در ارتباط خانواده با دیگران در محیط صمیمی خانه است. مهمان‌پذیری مهمان‌نوازی خانه ایرانی میهمان فرهنگ ایرانی- اسلامی https://www.armanshahrjournal.com/article_127761_809317de9254f7fcbbd5f4e0788843e7.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Comparative Study of Normal and Blind People’s Understanding of City: Opportunities for Multisensory Architecture; Case Study: Sara Park Located in Kashani Boulevard, Tehran بررسی تطبیقی فهم افراد عادی و نابینا از شهر به مثابه فرصت‌هایی برای معماری چندحسی، مورد مطالعاتی: پارک سارا در بولوار کاشانی تهران 181 193 127762 10.22034/aaud.2019.154900.1726 FA علی اصغر ملک افضلی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2018 11 04 Most spaces are designed and created based on the visual perception of humans, and blind people are less able to use such spaces. The abundance of formalism in works, educational systems, and architectural presentation methods practically indicates the specific focus on the architects' eyesight. Indeed, in contrast to this perspective - with people like Schultz and Pallasmaa - a phenomenological perspective was proposed, which does not reflect objectivism and one of its important functions, eyesight dominance. Accordingly, in order to approach the required context for multisensory design and phenomenology, which is considered a departure from eyesight-orientation in architecture, the current study aims to answer the question that whether blind people have more active senses in comparison with normal people to be able to guide the multisensory design. The research hypothesis is considering the stimuli of the recipient organ in non-visual perceptual systems that can have a positive effect on achieving the above goal. The descriptive-analytical method and SPSS software were used for ANOVA and Tukey tests. In this regard, three groups of 12 blind people, normal people with open eyes, and normal people with closed eyes (36 in total) were studied in Tehran. This study investigated the multisensory perception difference in four components of “Navigation”, “Hearing”, “Sense of Touch”, and “sense of smell and taste” by observation while moving and mapping on the map. The results indicate the obvious difference in the activity of the non-visual perception systems of the blind people in comparison with other groups. Also, the findings show that the understanding of blind people of the city can have active participation in evaluating the site, as a significant introduction to the multisensory designs, through perceiving more than three senses of “touch”, “hearing”, “smell, and taste”, respectively. اغلب فضاها بیش‌تر متناسب با ادراک بصری انسان طراحی و ایجاد می‏شوند و افراد نابینا قابلیت بهره‏بری از این گونه فضاها را کم‌تر دارند. فراوانی فرم‌گرایی در آثار، نظام‌های آموزشی و شیوه‌های ارائه معماری در عمل، گویای تمرکز ویژه بر حس بینایی معماران است. البته در رویاروی نگاه مذکور- با افرادی نظیر شولتز و پالاسما- نگاه پدیدارشناسانه مطرح شده است که عینیت‌گرایی و یکی از توابع مهم آن یعنی سلطه حس بینایی را برنمی‌تابد. بر همین اساس با هدف نزدیک شدن به زمینه لازم برای طراحی چند‌حسی و پدیدارشناسی که نوعی خروج از بینایی محوری در معماری محسوب می‌شود، مقاله حاضر به این پرسش می‏پردازد که آیا در مقایسه با افراد عادی، افراد نابینا حواس فعال‌تری دارند که بتواند راهنمایی برای طراحی چند‌حسی باشد؟ فرضیه تحقیق بر آن است که توجه کردن به عوامل محرک عضو گیرنده در سیستم‌های ادراکی غیربصری می‌تواند تأثیر مثبتی در نیل به هدف فوق داشته باشد. برای پرداختن به این فرضیه از روش توصیفی-تحلیلی و نرم‌افزار SPSS برای آزمون‏های واریانس یک طرفه و توکی استفاده شده است. دراین راستا سه گروه 12 نفره از افراد نابینا، عادی به‌صورت چشم باز، و عادی به‌صورت چشم بسته (جمعاً 36 نفر) در تهران بررسی شده است. این بررسی به‌صورت مشاهده حین حرکت و نگاشتن بر روی نقشه، تفاوت ادارک چند‏حسی را در قالب چهار مؤلفه «جهت‏یابی»، «شنوایی»، «لامسه»، و «بویایی-چشایی» جست‏و‏جو می‏کند. نتایج که گویای تفاوت بارز در میزان فعال بودن سیستم‏های ادراکی غیربصری افراد نابینا در مقایسه با دو گروه دیگر است نشان می‌دهد، فهم افراد نابینا از شهر به واسطه ادراک بیش‌تر سه حس (به ترتیب) «لامسه»، «شنوایی»، «بویایی-چشایی» می‌تواند در ارزیابی سایت به‌عنوان مقدمه‌ای مهم بر طراحی‌های چند‌حسی، مشارکت فعالی داشته باشد. معماری نابینایان پدیدارشناسی ادراک چند حسی https://www.armanshahrjournal.com/article_127762_799027a606338b5a059e4b4a9aa6224f.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Evaluating the Adaptation Experiences of the Historical Buildings in Iran (Proposing a Framework to Develop Evaluations Model) ارزش‌یابی‌ تجارب سازگارسازی بناهای تاریخی در ایران (پیشنهاد چارچوبی برای تدوین الگوی ارزشیابی‌ها) 195 209 127765 10.22034/aaud.2020.164614.1795 FA علیرضا ناصرالمعمار دانشجوی دکتری معماری اسلامی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران احمد امین پور دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2019 01 20 Intervention in the historical buildings to adapt them to the new uses might be contrary to the authentic aspects of the buildings as cultural heritages. Evaluation of these adaptations to assess the desirability of the interventions or ensure the correct decisions for future actions is necessary. Despite the development of these experiences in Iran, a formal and comprehensive evaluation system has not yet been developed. Different models are used to design and implement the evaluations to achieve the considered purposes based on the circumstances. The current research addressed the following questions: What factors influence the evaluation model, and how it can be realized? What is the proper evaluation model based on the circumstances of the adaptation experiences of the historical buildings in Iran? Logical reasoning was used to collect and analyze data using qualitative content analysis to answer these questions. Literature review of the evaluation showed that selecting proper approaches and developing the evaluation model depended on the factors caused by the nature of the subject and the context of the evaluation. Then, a model of determining approaches was developed based on the possible situations of the influential factors. In the next step, after identifying the evaluation situations in the adaptation experiences of the historical building and the challenges ahead, especially in Iran, the influential factors in determining the approaches of the evaluation design and implementation were studied in each situation. The studies showed that the situation of some of the factors depended on the case and was unpredictable. Therefore, it was not possible to propose a predetermined model for the evaluations. The useful approaches in each evaluation situation were presented in a guiding framework in conclusion. It can contribute to the development of the evaluation model appropriate to the adaptation experiences of the historical buildings in Iran and the particular features of each project. مداخله در بناهای تاریخی به‌منظور سازگارسازی آن‌ها با بهره‌برداری‌های‌ جدید در برخی موارد ممکن است با جنبه‌های اصیل بنا به‌مثابه میراث فرهنگی مغایرت‌هایی داشته باشد. ارزشیابی این سازگارسازی‌ها به‌منظور قضاوت در مورد مطلوبیت مداخلات یا اطمینان از درستی تصمیمات برای اقدامات آتی، ضروری است. علی‌رغم گسترش این‌گونه تجارب در کشور، هنوز نظام ارزشیابی رسمی و جامعی در این رابطه تدوین نشده است. در طراحی و اجرای ارزشیابی‌ها، به‌منظور دستیابی به اهداف موردنظر، حسب شرایط از الگوهای مختلفی استفاده می‌شود. با توجه به این نکته، مقاله حاضر به این پرسش‌ها می‌پردازد که: تدوین الگوی ارزشیابی متأثر از چه عواملی و چگونه میسر است؟ و الگوی ارزشیابی متناسب با شرایط تجارب سازگارسازی بناهای تاریخی در ایران چگونه است؟ برای پاسخ به این پرسش‌ها، در چارچوب روش تحلیل محتوای کیفی، از بررسی اسناد و استدلال منطقی در گردآوری و تحلیل داده‌ها استفاده شد. ادبیات حوزه ارزشیابی نشانگر آن است که انتخاب راهکارهای مناسب و تدوین الگوی ارزشیابی وابسته به عواملی ناشی از ماهیت موضوع و زمینه ارزشیابی است. در این مرحله مدل تعیین راهکار با توجه به وضعیت‌های محتمل عوامل مؤثر ایجاد شد. در مرحله بعد پس از شناسایی موقعیت‌های ارزشیابی در تجارب سازگارسازی بناهای تاریخی و چالش‌های پیش روی آن به‌ویژه در شرایط ایران، وضعیت عوامل مؤثر بر تعیین راهکارهای طراحی و اجرای ارزشیابی در هر موقعیت موردبررسی قرار گرفت. بررسی‌ها نشان داد وضعیت برخی عوامل وابسته به مورد و غیرقابل‌پیش‌بینی است و بنابراین امکان پیشنهاد الگویی از پیش تعیین شده برای ارزشیابی‌ها‌ وجود ندارد. در بخش نتیجه‌گیری بر اساس وضعیت عوامل، راهکارهای قابل‌استفاده در هر موقعیت ارزشیابی در قالب یک چارچوب راهنما ارائه گردیده است که می‌تواند به تدوین الگوی ارزشیابی‌ متناسب با زمینه تجارب سازگارسازی بناهای تاریخی در ایران و ویژگی‌های خاص هر پروژه کمک کند. الگوی ارزشیابی تجارب سازگارسازی بناهای تاریخی https://www.armanshahrjournal.com/article_127765_8e6ac49cfc652f613945d0122864a0bc.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Climatic Adaptation of the Dome Body Based on Solar Radiation Received; Case Study: The Domes of Shah Mosque, Sheikh Lotfollah Mosque, Al-Nabi Mosque of Qazvin and Jameh Mosque of Urmia تطابق اقلیمی کالبد گنبد بر اساس میزان دریافت تابش (بررسی گنبدهای مساجد: امام اصفهان، شیخ لطف الله، مسجد النبی قزوین و جامع ارومیه) 211 225 127766 10.22034/aaud.2019.174964.1831 FA بهزاد وثیق استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران 0000-0001-5708-7045 توحید شیری کارشناس ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران Journal Article 2019 03 12 The dome has long been an essential element of Iranian mosque architecture. The majority of research has so far focused on the form and symbol of the dome rather than the effect of the dome form on climatic comfort. The climatic diversity of Iran’s various regions necessitates identifying and implementing strategies for thermal comfort conditions inside the building. Based on a study of the domes of Shah Mosque, Sheikh Lotfollah Mosque, Al-Nabi Mosque of Qazvin, and Jameh Mosque of Urmia, this study aimed to examine solar radiation received and shading on the dome surfaces in hot and arid and cold climates, using solar radiation simulation in the Honeybee and Ladybug plugins with the Radiance Simulation Engine. The first step was to model the domes of the selected mosques in the Revit 2017 software. Then, the annual solar radiation received by each at 2:00 p.m., 4:00 p.m., and 6:00 p.m. on the hottest day of the year was determined using the Honeybee and Ladybug plugins. Analyses indicate that as the dome surface increases, the amount of heat absorbed by them increases in both solar radiation-exposed and shadowed areas. High-rise domes of considerable height can survive in hot and arid climates as they produce appropriate shading, while high-rise domes with great contact surfaces can survive in cold and arid climates as they receive a large amount of solar radiation. Constructing a dome on the tambour increases the amount of shading on the dome surfaces. Thus, in both hot-arid and cold climates of Iran, the dome’s form, rise, and arch type can be said to have been designed based on thermal conditions and the amount of solar radiation absorbed throughout the year. در طول تاریخ، گنبد عنصر شاخص در کالبد معماری مساجد ایران است. تاکنون عمده تحقیقات به بررسی شکلی و نمادپردازانه گنبد معطوف بوده است و عمده تحقیقات به تحلیل اثر شکل گنبد بر آسایش اقلیمی توجه نشده است. تنوع اقلیمی مناطق مختلف ایران، لزوم شناخت و استفاده از راهکارهایی ایجاد شرایط آسایش حرارت داخلی بنا را ضروری می‌سازد. هدف از این پژوهش شناخت میزان دریافت تابش خورشید و سایه‌اندازی بر رویه سطوح گنبد، در اقلیم‌های گرم و خشک و سرد بر پایه بررسی گنبدهای مساجد: امام اصفهان، شیخ لطف‌الله، مسجد‌النبی قزوین و جامع ارومیه، با استفاده از شبیه‌سازی تابش خورشید در پلاگین‌های Honeybee and ladybug با موتور شبیه‌سازی Radiance می‌باشد. در نخستین گام گنبدهای مساجد منتخب، در نرم‌افزار Revit2017 مدل‌سازی شد. سپس میزان دریافت تابش سالیانه آن‌ها در گرم‌ترین روز سال، ساعات 14، 16 و 18 بعدازظهر با استفاده از تحلیل تابش خورشید تحت پلاگین‌های Honeybee and ladybug انجام گرفت. نتایج آنالیزها نشان می‌دهد؛ با افزایش سطح گنبد مساجد میزان جذب حرارت در معرض تابش و در محدوده سایه افزایش می‌یابد، گنبدهای با خیز و ارتفاع بلند به لحاظ ایجاد سایه مناسب اقلیم گرم و خشک و گنبدهای با خیز و سطح تماس زیاد در اقلیم سرد و خشک به خاطر دریافت تابش زیاد مناسب هستند. ایجاد گنبد بر روی گریو باعث افزایش سایه اندازی در سطوح گنبد می‌شود. لذا چنین می‌توان بیان نمود که؛ شکل، خیز و نوع طاق گنبد در اقلیم‌های گرم و خشک و نیز سرد ایران براساس شرایط حرارتی و میزان نیاز جذب تابش خورشید در طول سال، طراحی شده است. گنبد مساجد تابش خورشید رادیانس هانی بی-لیدی باگ اقلیم https://www.armanshahrjournal.com/article_127766_2d3a9122de5b69fd65d7a096e9054aa5.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Explaining the Framework of the Effect of Spatial Organization on the Citizens’ Behavioral Patterns (Comparative Study of the Zargandeh and Darrous Neighborhoods using Urban Network Analysis Method) تبیین چارچوب تأثیر سازمان فضایی بر الگوهای رفتاری شهروندان (مطالعه تطبیقی محلات زرگنده و دروس با استفاده از روش تحلیل شبکه شهری UNA) 227 239 127769 10.22034/aaud.2020.193706.1933 FA نوید پاک نژاد دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران 0000-0002-0946-4720 منوچهر طبیبیان استاد گروه شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران غلامرضا لطیفی دانشیار گروه برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2019 07 09 Investigating and analyzing the relationship between people’s behavioral patterns and the constituent structure of the space in urbanization requires a specific analytical-conceptual framework since they are considered two significant aspects. Thus, the researchers can explain the effect of the spatial organization in the formation of the citizens’ behavioral patterns in the different urban spaces based thereon. The current research was an analytical-descriptive study. The required information was collected by studying and reviewing the scientific papers and books (through methods such as taking notes and reading the texts). The Urban Network Analysis Technique was used to determine and scrutinize the relationship between the spatial configuration and the behavioral patterns while explaining the framework to analyze the spatial organization. Then, the different textures of the Darrous and Zargandeh neighborhoods were evaluated using the indicators that can be evaluated using this technique. The main question of the research was as follows: what is the effect of differences in the spatial organization of neighborhoods on the behavioral patterns of citizens? It is noteworthy that the current study was not hypothesis-oriented. The research results emphasized the undeniable effect of the physical environment and the physical structure of the environment on the spatial behavior of individuals and stated that effectiveness and formation of the spatial behavior of individuals depended on the internal and personality characteristics of each individual in addition to the five senses and mental images of the structure of the environment. The physical structure leads to the emergence of quality in the space, which is influential in people’s spatial behavior in that space. Indeed, the formation of the spatial behavior of people is different in each environment. بررسی و تحلیل رابطه الگوهای رفتاری مردم و ساختارشکل‌دهنده فضا در حوزه شهرسازی از آنجا که هر دو از ابعاد مهم تلقی می‌شوند نیازمند یک چارچوب مفهومی- تحلیلی مشخص است تا پژوهشگران بتوانند بر اساس آن در فضاهای شهری مختلف به تبیین تأثیرگذاری سازمان فضایی بر شکل‌گیری الگوهای رفتاری شهروندان بپردازند. این پژوهش از نوع، توصیفی- تحلیلی است که ابتدا با مطالعه و بررسی کتب و مقالات علمی (از طریق روش‌هایی نظیر فیش‌برداری و متن‌خوانی) اطلاعات مورد نظر جمع‌آوری می‌شود. در پژوهش حاضر ضمن تبیین چارچوب در جهت تحلیل سازمان فضایی در راستای تعیین و تدقیق رابطه پیکره‌بندی فضا با الگوهای رفتاری از تکنیک تحلیل شبکه شهری1 UNA استفاده می‌شود و بافت متفاوت دو محله زرگنده و دروس با استفاده از شاخص‌هایی که امکان ارزیابی را با این تکنیک دارند مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. سؤال اصلی پژوهش حاضر نیز به این ترتیب می‌باشد که تأثیر تفاوت‌ها در سازمان فضایی محلات بر الگوهای رفتاری شهروندان به چه ترتیبی است؟ لازم به توضیح است که این پژوهش فرضیه محور نمی‌باشد. نتایج حاصل از این پژوهش به تأثیر غیرقابل انکار محیط کالبدی و ساختار فیزیکی محیط بر رفتار فضایی افراد تأکید داشته و بیان می‌کند که، میزان تأثیر و شکل‌گیری رفتار فضایی افراد، به ویژگی‌های درونی و شخصیتی خاص هر فرد به‌علاوه حواس پنج‌گانه و تصاویر ذهنی از ساختار محیط بستگی دارد. ساختار کالبدی موجب پدید آمدن کیفیتی در فضا می‌شود که خود بر رفتار فضایی افراد در آن فضا مؤثر است. در واقع در هر محیطی شکل‌گیری رفتار فضایی افراد متفاوت است. سازمان فضایی الگوهای رفتاری UNA روانشناسی محیط https://www.armanshahrjournal.com/article_127769_0725bdbe1cf3ccd3c6d523fd377d1e49.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Management Barriers to Implementation of an Urban Common Utilities Tunnel in Tehran موانع مدیریتی تحقق تونل مشترک تأسیسات شهری در شهر تهران 241 253 127773 10.22034/aaud.2020.159351.1749 FA غلامرضا کاظمیان دانشیار مدیریت شهری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران حسین اصلی پور استادیار مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران لیلا شمس کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران Journal Article 2018 12 01 Increasing population and expansion of cities requires the provision of more types of urban utilities and infrastructure for citizens. This increase and expansion has made capacity building and control of early depreciation of infrastructure facilities one of the biggest challenges of urban management. The construction of urban common utilities tunnel as a huge structure to integrate infrastructure is a prudent solution. Which brings a calm urban environment away from visual disturbance, environment and facilitates movement and transit for citizens and on the other hand, it facilitates the implementation, maintenance and renovation of urban utility, reducing the costs of protection and maintenance and repair of all installation lines, increasing urban space and preventing multiple excavations and reducing the cost of repairing roads and infrastructure for urban management. The purpose of this article is to identify the management barriers to the implementation of a common tunnel of urban utilities in the city of Tehran in the stages of policy and decision-making, planning and design, financing, implementation, operation and maintenance. The results of the research using the qualitative method of content analysis of the data obtained from 22 semi-structured interviews show that the most important obstacles are identified in the stages of policy-making, decision-making, planning and design, which in some way affect other stages. In the policy-making and decision-making stage, the lack of executive guarantee of the law, the emptiness of legal rules and necessary instructions, and the inefficient selection of actors are expressed. In the planning and design phase, we proposed the lack of a database and detailed maps of the current state of utilities networks, the lack of scheduling and financial considerations, the complexity of feasibility studies, the lack of needs assessment studies, general technical criteria and standards, and unclear details. افزایش روز افزون جمعیت و گسترش شهرها، مستلزم ارائه انواع بیش‌تری از تأسیسات و زیرساخت‌های شهری برای شهروندان است. افزایش و گسترش مذکور، ارتقای ظرفیت و کنترل استهلاک زودرس تأسیسات زیربنایی را به یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های مدیریت شهری تبدیل کرده است. احداث تونل مشترک تأسیسات شهری به‌عنوان یک سازه عظیم جهت یکپارچه کردن تأسیسات زیربنایی، راه حلی مدبرانه است، که از سویی سیمای شهری آرام و به دور از اغتشاش بصری، زیست‌محیطی و تسهیل حرکت و عبور و مرور را برای شهروندان به ارمغان می‌آورد و از سویی دیگر تسهیل اجرا، نگهداری و نوسازی تأسیسات شهری، کاهش هزینه‌های حفاظت و نگهداری و تعمیرات کلیه خطوط تأسیساتی، افزایش فضاهای شهری و جلوگیری از حفاری‌های متعدد و کاهش هزینه‌های تعمیر معابر و زیرساخت‌ها را برای مدیریت شهری ممکن می‌سازد. هدف مقاله حاضر، شناخت موانع مدیریتی تحقق تونل مشترک تأسیسات شهری در شهر تهران در مراحل سیاستگذاری و تصمیم‌گیری، برنامه‌ریزی و طراحی، تأمین مالی، اجرا و پیاده‌سازی، بهره‌برداری و نگهداری می‌باشد. نتایج پژوهش با استفاده از روش کیفی تحلیل مضمون داده‌های به‌دست آمده از 22 مصاحبه نیمه‌ساختار یافته نشان می‌دهد که مهم‌ترین موانع شناسایی شده، در مراحل سیاستگذاری و تصمیم‌گیری و برنامه‌ریزی و طراحی مطرح است که به نوعی بر سایر مراحل تأثیر می‌گذارد. در مرحله سیاستگذاری و تصمیم‌گیری، عدم ضمانت اجرایی قانون، خلا ضوابط قانونی و دستورالعمل‌های لازم و انتخاب ناکارآمد کنشگران دخیل بیان شده است. در مرحله برنامه‌ریزی و طراحی، فقدان بانک اطلاعاتی و نقشه‌های دقیق از وضعیت موجود شبکه‌های تأسیساتی، فقدان ملاحظات زمانبندی و مالی، پیچیدگی مطالعات امکان‌سنجی، فقدان مطالعات نیازسنجی، کلی بودن ضوابط و استانداردهای فنی و نامشخص بودن جزییات مطرح شده است. زیرساخت شهری تونل مشترک تأسیسات شهری مدیریت پروژه مدیریت شهری تهران https://www.armanshahrjournal.com/article_127773_b627f3daa0ae3da5cb4922fffdcfaaa3.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Functional Dimension and Social Capital in Urban Spaces of Tehran; Case Studies: Sa’adat Abad, Nazi Abad, and Narmak Neighborhoods بعد عملکردی و سرمایه اجتماعی در فضاهای شهری تهران، مورد مطالعاتی: محله‌های سعادت‌آباد، نازی‌آباد و نارمک 255 267 127776 10.22034/aaud.2021.247081.2310 FA سید مجید نادری استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 09 07 The neighborhood has long found its social dynamism dependent on its spaces and places. On the one hand, it seems that the interactions and relationships of the residents are formed in the public spaces of the neighborhood, and on the other hand, the public spaces of the neighborhood find their identity from the existing social life. Hence, differences between the functional structure of neighborhoods can lead to changes in the social capacities of the neighborhood. The methodology of the current study was qualitative and aimed to identify the relationship between the components of the functional dimension and the social capital of Tehran residents. In a descriptive-correlational design, 300 residents of the Sa’adat Abad, Nazi Abad, and the Narmak neighborhoods were selected by simple random sampling and answered a self-regulation questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and Pearson correlation coefficient. The results indicated that there is a positive and significant relationship between all components of the functional dimension and social capital in general. The mixed land use dimension had the most relationship with social capital, and the use of space in responding to the needs and efficiency of the network and comfort in space were ranked next. Regarding the relationship between the components of functional dimension and social capital by neighborhood, the results showed that Sa’adat Abad neighborhood had the lowest relationship and Nazi Abad and Narmak neighborhoods had the highest relationship. Assessing these relationships can help urbanism experts provide solutions to improve the efficiency and effectiveness of urban public spaces and interventions to increase social capital. محله از دیرباز پویایی اجتماعی خود را در گرو فضاها و مکان‌های خود یافته است. به نظر می‌رسد از یک سو، تعاملات و روابط ساکنین در فضاهای عمومی محله شکل گرفته و از سوی دیگر فضاهای عمومی محله، هویت خود را از حیات اجتماعی موجود باز می‌یابد. از این‌رو، تمایزات میان ساختار عملکردی محله‌ها می‌تواند منجر به تغییر در ظرفیت‌های اجتماعی محله باشد. روش‌شناسی پژوهش حاضر کمّی و با هدف شناسایی رابطه بین مؤلفه‌های بعد عملکردی و سرمایه اجتماعی ساکنین شهر تهران انجام شد. در یک طرح توصیفی- همبستگی 300 نفر از ساکنین محله‌های سعادت‌آباد، نازی‌آباد و نارمک به روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و به پرسش‌نامه خودتنظیم پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش‌های آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین همه مؤلفه‌های بعد عملکردی و سرمایه اجتماعی به‌طور کلی رابطه مثبت و معنی‌دار وجود دارد. بعد اختلاط کاربری بیش‌ترین رابطه را با سرمایه اجتماعی داشت و کاربرد فضا در پاسخ‌گویی به نیازها و کارایی شبکه و راحتی در فضا در مراتب بعدی قرار داشتند. در مورد رابطه بین مؤلفه‌های بعد عملکردی و سرمایه اجتماعی به تفکیک محله نتایج نشان داد که محله سعادت‌آباد کم‌ترین رابطه و دو محله نازی‌آباد و نارمک بیش‌ترین رابطه را داشتند. ارزیابی این روابط می‌تواند به متخصصان شهرسازی کمک کند تا زمینه را برای ارائه راهکارهایی جهت بهبود و کارآمدی فضاهای عمومی شهری و مداخلات برای افزایش سرمایه اجتماعی فراهم کنند. فضاهای عمومی شهری سرمایه اجتماعی بعد عملکردی اختلاط کاربری تراکم طراحی محیطی شبکه کلان https://www.armanshahrjournal.com/article_127776_f14adfbbd3343cff642dc052f50a07e2.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Explanation of “Urban Power” and Its Effects on the Development Process of Tehran City تبیین مفهوم «قدرت شهر» و اثرات آن در فرآیند توسعه شهرتهران 269 280 127778 10.22034/aaud.2020.208096.2037 FA زهرا نژادبهرام دکتری علوم سیاسی، دانشگاه بین‌المللی علوم اسلامی لندن، انگلستان سید مصطفی جلیلی دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. Journal Article 2019 11 09 Urban power refers to a set of governing rules in various physical, sociocultural, economic, and political dimensions. It is a science formed during a historical process by the relations between the various levels of power in a city. The current study aims to explore the "urban power" concept among other relevant concepts and distinguish it from similar concepts. Therefore, it is required to recognize the "urban power" concept as a new and influential component in the process of policymaking, planning, and implementing urban development plans, and to understand the effects of its support or resistance in the urban development process. The main problem discussed in this study is the imperfect understanding of city as a powerful and influential entity in urban development processes. To address this problem, the theoretical discussions are reviewed using qualitative methods of documentary research, and library research. Next, the objective examples of urban power in Tehran city are investigated. The research findings indicated that it is required urban development authorities recognize the urban power as a set of governing rules in physical, behavioral, managerial, structural, and institutional dimensions and as the urban knowledge governing their activities. They also need to consider it a new component in policymaking, planning, and implementing urban development plans. Understanding the effects of urban power on the urban development processes provides urban managers and administers with a new perspective to the issues relevant to their tasks and authorities to differently analyze the data and results. قدرت شهر به معنای مجموعه‌ای از قانونمندی‌های حاکم در ابعاد مختلف سیاسی، اقتصادی، اجتماعی- فرهنگی، کالبدی و دانشی است که طی فرآیندی تاریخی و رفت و برگشت‌های میان سطوح روابط قدرت در درون شهر، کلیتی یکپارچه در مقیاس شهر به خود گرفته است. مقاله حاضر در پی کشف این مفهوم از میان مفاهیم مرتبط با آن و تمیز دادن مفهوم قدرت شهر با مفاهیم مشابه آن است که ماحصل آن شکل‌گیری مؤلفه جدید و اثرگذار در فرآیند سیاست‌گذری، برنامه‌ریزی و اجرای برنامه‌های توسعه شهری است که ضرورت دارد حضور آن به رسمیت شناخته شده و اثر آن در حمایت یا مقاومت در برابر آن‌ها فهم شود. درک ناقص از شهر به‌عنوان موجودیتی واجد قدرت و اثرگذار در فرآیندهای توسعه شهری مسئله پایه‌ای این گفتار است که با موردکاوی تهران گره می‌خورد. در این راستا با اتکاء به روش‌شناسی کیفی و شیوه داده‌پردازی اسنادی و مطالعات کتابخانه‌ای، مباحث نظری مرور شده و در ادامه مصادیق عینی شهر تهران مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های مقاله نشان می‌دهد که ضروری است متولیان امر توسعه شهری، قدرت شهر را به معنای مجموعه قانونمندی‌ها در ابعاد نهای، ساختاری، مدیریتی، رفتاری و کالبدی و هم‌چنین در حوزه دانش شهری حاکم بر فعالیت‌های خود به رسمیت شناخته و به‌عنوان یک مؤلفه جدید در تصمیمات، برنامه‌ها و اجرای آن‌ها در نظر بگیرند. فهم اثرگذاری قدرت شهر در فرآیندهای توسعه شهری نگاه جدیدی را به دست‌اندرکاران نظام مدیریت شهری در موضوعات متناسب با حوزه وظایف و اختیارات آنان داده که می‌توانند با اتکاء به آن تحلیلی متفاوت از داده‌ها و نتایج را به کار گیرند. قدرت شهر قانونمندی‌های حاکم دانش شهر فرآیند توسعه شهری تهران https://www.armanshahrjournal.com/article_127778_9731354ca863c3c581887ff0db985cac.pdf
دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 13 33 2021 02 19 Assessment of the Impacts of Security on Livability of Urban Distressed Textures and Provision of Strategies to Improve It; Case Study: Ansar Neighborhood, Mashhad ارزیابی تأثیر امنیت بر زیست‌پذیری بافت‌های فرسوده شهری و ارائه راهبردهای ارتقای آن، مورد مطالعاتی: محله انصار شهر مشهد 281 298 127779 10.22034/aaud.2021.137079.1583 FA فرشاد نوریان دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده شهرسازی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-2286-9738 سیدسجاد عبدالله پور رزکناری کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران. رضا قاضی کارشناس ارشد برنامه‌ریزی شهری، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، تهران، ایران. محمد قضایی دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده معماری و شهرسازی، تهران، ایران. Journal Article 2018 06 24 Physical and content deterioration of the distressed textures affect the residents’ sense of social security in these textures and reduce their presence and interaction in the texture, resulting in the reduction of livability and vitality. As one of the distressed textures of Mashhad, Ansar Neighborhood has faced various issues regarding security, vitality, and people’s presence in urban areas. Therefore, the current study aims to assess the impact of security on the livability of distressed textures (Ansar Neighborhood) with an emphasis on the CPTED approach and to provide the Strategis to improve the livability of the studied area. This study is analytical-descriptive research. 370 people are randomly selected from the residents of the Ansar Neighborhood to fill out the questionnaires. Data analysis is conducted using statistical tests, such as t-test, Friedman’s test, Spearman’s rank test in SPSS, and SWOT analysis. The research results indicate that the livability and security of the Ansar Neighborhood are not desirable. Among the livability and security indices, interaction, relationship, and tendency to surveillance are the most desirable indices, and satisfaction, trust in managers, and comfort, respectively, are the most undesirable ones. The results also show a positive correlation between security and livability. Among the security indices, lighting quality and residents’ tendency to surveillance, respectively, have the highest relationship with livability. Based on the conducted analyses, the general strategic orientation of the Ansar neighborhood to improve the livability is of minimum-maximum and adaptive. Organizing the land use system and public open spaces to create vitality and security, and improving the meeting and gathering centers in the neighborhood are the identified solutions to increase the livability with an emphasis on security in Ansar Neighborhood. فرسودگی کالبدی و محتوایی بافت‌های فرسوده، احساس امنیت اجتماعی ساکنان این بافت‌ها را تحت تأثیر قرار داده و به کاهش حضورپذیری و تعامل آن‌ها در بافت و به فراخور کاهش زیست‌پذیری و سرزندگی را با خود به همراه داشته است. محله انصار به‌عنوان یکی از بافت‌های فرسوده شهر مشهد امروزه با مشکلات گوناگونی در زمینه امنیت، سرزندگی و حضور افراد در عرصه‌های شهری مواجه شده است. از این‌رو هدف مطالعه حاضر ارزیابی تأثیر امنیت بر زیست‌پذیری بافت‌های فرسوده (محله انصار) با تأکید بر رویکرد CPTED و ارائه راهبردهایی جهت بهبود زیست‌پذیری محدوده مورد مطالعه می‌باشد. روش این پژوهش توصیفی- تحلیلی است و از میان ساکنان محله انصار 370 نفر به‌صورت تصادفی برای تکمیل پرسشنامه‌ها انتخاب شده‌اند. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از آزمون‌های آماری مانند آزمون تی، فریدمن و اسپیرمن در نرم‌افزار SPSS و همچنین تکنیک تحلیل سوات انجام شده است. نتایج مطالعه نشان می‌دهند که مؤلفه‌های زیست‌پذیری و امنیت محله انصار، در شرایط نامطلوبی قرار دارند و از میان شاخص‌های زیست‌پذیری و امنیت، به‌ترتیب شاخص‌های تعامل و ارتباط و تمایل به ‌نظارت مطلوب‌ترین و شاخص‌های رضایت و اعتماد به مدیران و آسایش؛ نامطلوب‌ترین هستند. علاوه‌براین نتایج، همبستگی مثبتی بین امنیت و زیست‌پذیری را نشان می‌دهند. همچنین از میان شاخص‌های امنیت، کیفیت روشنایی و تمایل به نظارت میان ساکنان به ترتیب دارای بیش‌ترین ارتباط با زیست‌پذیری هستند. با توجه به تحلیل‌های انجام شده، جهت‌گیری راهبردی کلی محله انصار به ‌منظور بهبود زیست‌پذیری، از نوع حداقل- حداکثر و از نوع انطباقی است. ساماندهی نظام کاربری‌ها و فضاهای بازعمومی جهت ایجاد سرزندگی و ایمنی، تقویت مراکز گردهمایی و تجمع در محله از جمله راهبردهای شناسایی شده جهت افزایش زیست‌پذیری با تأکید بر امنیت در محله انصار است. زیست‌پذیری امنیت بافت فرسوده رویکرد CPTED محله انصار مشهد https://www.armanshahrjournal.com/article_127779_006a5a195c53db7b1cacaa735c44a5ee.pdf