دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Physical Typology of Qajar Houses in Urmia گونه شناسی کالبدی خانه های تاریخی ارومیه در دوره قاجار 1 14 147100 10.22034/aaud.2020.220357.2137 FA آزیتا بلالی اسکویی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-3589-1048 سمانه دهقان دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2020 02 18 Qajar houses in Urmia are precious examples of Iranian architecture, though not comprehensively studied despite their various and peculiar patterns. Using a mixed research method (descriptive-analytical and historical interpretation), the present study aims to identify and analyze the Qajar housing in Urmia and the way it's been influenced by various factors as well as to identify the physical patterns of houses to classify them. Due to the destruction of most historical houses in Urmia and the lack of registration and collection of all examples, 13 healthy and stable examples are examined using library and field studies along with the review of historical documents. The results show that many features of houses in Urmia have been somehow coordinated with cultural, religious, economic and social variables, and despite the existence of common concepts in the formation of physical patterns (e.g. climate, economics, politics, etc.), there are obvious physical housing differences. According to the physical analysis results, the social class of the residents has played a prominent role in the physical classification of the houses. خانه های دوره قاجار ارومیه، نمونه های ارزشمند از معماری ایران هستند که با وجود الگوهای متنوع و خاص، پژوهش جامعی در خصوص آن ها انجام نشده است. پژوهش حاضر با روش ترکیبی (توصیفی-تحلیلی و تفسیر تاریخی) انجام پذیرفته است. هدف از این پژوهش شناخت و تحلیل مسکن در دوره قاجار ارومیه و چگونگی تأثیرپذیری آن از عوامل مختلف و شناسایی الگوی کالبدی و در نهایت گونه بندی کالبدی خانه های مذبور می باشد. جهت دستیابی به این هدف و با توجه به تخریب اکثر خانه های تاریخی در ارومیه و عدم ثبت و برداشت تمام نمونه ها، تعداد 13 نمونه سالم و پابرجا مورد بررسی قرار گرفتند و در این راستا از مطالعات کتابخانه ای و اسناد تاریخی و نیز مطالعات میدانی استفاده شده است. نتایج تحقیق گویای این است که بسیاری از ویژگی های خانه های ارومیه به نحوی با متغیرهای فرهنگی، اعتقادی، اقتصادی و اجتماعی و غیره هماهنگ بوده اند و علی رغم وجود مفاهیم مشترک در شکل گیری الگوهای کالبدی خانه های این دوره (از قبیل اقلیم و اقتصاد و سیاست و غیره)، شاهد تمایزات کالبدی آشکار در بین خانه ها هستیم که با توجه به تحلیل های کالبدی صورت گرفته طبقه اجتماعی ساکنین خانه ها نقش بسیار مهم در گونه بندی کالبدی خانه ها ایفا کرده است.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147100_6597e35504c82e2f89f20837fb631376.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Contemporizing the Genome of Iran’s Architecture Using Hybrid Algorithm; Case Study: Semnan’s Contemporary Houses معاصرسازی ژنوم معماری ایرانی با استفاده از الگوریتم های ترکیبی، مورد مطالعاتی: مسکن معاصر شهر سمنان 15 27 147102 10.22034/aaud.2020.236640.2239 FA حامد دوست محمدی دانشجوی دکترای معماری، گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. محمدجواد مهدوی نژاد استاد گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-6454-6518 سعید کامیابی دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشکده علوم انسانی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران. Journal Article 2020 06 24 Nowadays, the necessity for continuing and binding with Iran’s historical and valuable architecture is felt more than ever before. The main issue is that it is necessary, on the one hand, for Iran’s contemporary architecture to be originated from the ancient and vernacular patterns (the challenge of originality) and, on the other hand, an architectural work is required to be the child of its own time (the innovation challenge). The conceptual framework of this study has been laid on the foundation of the “theory of paramount architecture” hence it deals with the delineation of the future architecture by helping the original Iranian architecture’s genotype interact with the paramount architecture’s phenotype. The study primarily aims at recognizing the architectural genome latent in the plan of the vernacular houses in Semnan as a valuable part of the eclectic Iranian architectural works. Based on the study’s methodology, Semnan, as the case study, and its contemporary houses from Qajar and Pahlavi Era have been selected as the study population. As for the study’s sample volume, five houses have been chosen using snowball method and consultation with the experts. The article’s findings indicated that there is a hidden order and a dominant pattern well-observable in the sampled houses from Semnan; an order that can be described through relying on a geometry which is based on the comprehensive justification graph of plan within the format of finding the “intersection area” of the graphs. The analysis of the spatial relations in the plans of Semnan’s traditional houses during the contemporary era showcases a complex and sublime graph of the spatial relations. The architectural elements well-exhibit a considerable interaction between the designed beauties, the interaction between the filled and the empty spaces and between the latest technological applications, smart energy uses and attentions paid to the humans’ spiritual and psychological needs. The study results are also indicative of the idea that the comprehensive graphs and hybrid algorithms possess the required efficiency for introducing the architectural genotype. The architects and the designers can create an eminent architecture in proportion to the time’s phenotype for the today’s and future users based on the extracted genotype. امروزه بیش از هر زمان دیگر، ضرورت تداوم و پیوند با معماری ارزشمند و تاریخی ایران زمین احساس می شود. مساله اصلی آن است که از یک سو لازم است معماری معاصر ایران برگرفته از الگوهای کهن و بومی باشد (چالش اصالت)، و از سوی دیگر، یک اثر معماری لازم است فرزندِ زمان خود باشد (چالش نوآوری). چارچوب مفهومی پژوهش بر اساس «نظریه سرآمد» بنا نهاده شده، و در نتیجه در تعاملِ «جِنُتایپ» معماری اصیل ایرانی و «فینوتایپ» معماری روزآمد، به ترسیم معماری آینده می پردازد. هدف اصلی پژوهش، بازشناسی ژنوم معماری نهفته در پلان مسکن بومی شهر سمنان به عنوان بخشی ارزشمند از آثار برگزیده معماری ایرانی است. بر اساس روش شناسی پژوهش، شهر سمنان به عنوان نمونه مورد مطالعه، و مسکن معاصر آن در دوران قاجار و پهلوی به عنوان «جامعه آماری» انتخاب شده است. برای «نمونه آماری»، پنج خانه با روش گلوله برفی و مشورت صاحبنظران انتخاب شدند. یافته های مقاله نشان دهنده آن است که نظمی پنهان و یک «الگوی غالب» در نمونه های مسکن سمنان، نظمی که با اتکا به هندسه مبتنی بر «گراف جامع توجیه پلان» در قالب فرآیند «اشتراک یابی» بین گراف ها، قابل توصیف است. آنالیز روابط فضایی در پلان های خانه های سنتی سمنان در دوره معاصر، گرافی پیچیده و متعالی از روابط فضایی را نشان می دهد. عناصر معماری تعاملی چشمگیر از زیبایی طراحانه، تعامل فضاهای پر و خالی، بالاترین فناوری روز، مصرف هوشمندانه انرژی و توجه به نیازهای معنوی و روحی انسان را به خوبی به نمایش می گذارد. نتایج پژوهش همچنین بیان کننده آن است که استفاده از گراف های جامع و الگوریتم های ترکیبی، از کارایی لازم برای معرفی جِنُتایپ معماری برخوردارند. معماران و طراحان می توانند بر اساس جِنُتایپ استخراج شده، یک معماری روزآمد، متناسب با فینوتایپ زمان خود، برای کاربران امروز و آینده بیافرینند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147102_7d628743b77dff255ac66b6a466bacd7.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 The Effect of Neuroscience on the Designing of Residential Buildings; Case Study: Residential Buildings in Sari بررسی تاثیر نوروساینس در طراحی نمای مسکونی، مورد مطالعاتی: خانه های مسکونی شهر ساری 29 43 147099 10.22034/aaud.2022.217066.2095 FA حمید رضائی قادی دانشجوی دکتری گروه معماری واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران. حمید رضا صارمی دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول). محمدرضا بمانیان استاد گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. 0000-0001-7230-5186 Journal Article 2020 01 24 Neurology, as one of the novel sciences, paves the way toward understanding the performance of the human mind and also the surrounding environment. As one of the most complicated body organs, the human brain processes all the information received from external stimuli through five senses and intuitive, emotional, and rational perceptions. Neuroscience can connect the brain and architectural space to achieve the desired outcome and targets for designers and architects. On the other hand, the city views play a key role in users' feelings. Therefore, this research aimed to investigate the effect of neuroscience on architecture and the effect of facade elements on brain stimuli to design the desired view. In this research, seven buildings (three traditional and four contemporary) were investigated by a survey research method. To do this, three hundred eighty-five questionnaires were randomly distributed between passengers in seven districts. The results obtained from these questionnaires showed a significant relationship between neuroscience and architecture and how the facade elements affect the sensory stimuli. In addition, the traditional buildings in Sari and a contemporary building named “residential building era 94” had the physical and contextual elements (such as color, form, texture and materials, rhythm, fitness, etc.) in their facades, which seemed attractive for the passengers. The physical stimuli in these buildings, such as diversity, materials, forms, color, and texture, play a role in better connecting passengers with the facade of these buildings. دانش مغز و اعصاب، علم نوینی است که رهگشای شناخت عملکرد ذهنی انسان و ادراک از محیط پیرامون می باشد. مغز انسان به عنوان یکی از پیچیده ترین ارگان های بدن، مسئولیت پردازش کلیه اطلاعات دریافتی از محرک های خارجی از طریق حواس پنجگانه و همچنین، ادراکات حسی، عاطفی و عقلانی (منطقی) را به عهده دارد. دانش مغز و اعصاب، می تواند ارتباط بین مغز و طراحی فضا برای دسترسی به بازده مطلوب و اهداف مورد نظر طراحان و معماران را میسر سازد. از سوی دیگر، نماهای شهری نقش بسزایی در نوع احساسات کاربران ایفا می کنند. بنابراین، هدف از انجام این پژوهش، شناخت تأثیر دانش نوروساینس بر معماری و چگونگی تأثیر عناصر نما بر محرک های ذهنی مغز در جهت طراحی نمای مناسب می باشد. در این پژوهش، با استفاده از روش تحقیق پیمایشی، هفت ساختمان (سه ساختمان تاریخی و چهار ساختمان معاصر) بررسی شد. برای این منظور، تعداد 385 پرسشنامه به طور تصادفی بین مسافران در هفت محله توزیع گردید. نتایج حاصل از بررسی پرسشنامه ها نشان داد که ارتباط معناداری میان دانش نوروساینس و معماری وجود دارد و این که عناصر نما چگونه بر محرک های حسی تأثیر می گذارند. همچنین، ساختمان های تاریخی شهر ساری و یک ساختمان معاصر به نام مجتمع مسکونی عصر 94 ، واجد عناصر فیزیکی و محتوایی (مانند: رنگ، قالب، بافت و مصالح، ریتم، تناسب و غیره) در نما بودند که برای مسافران جذاب به نظر می رسید. این بناها با استفاده از عناصر فیزیکی، مانند: تنوع مصالح، فرم، رنگ و بافت، موجب ارتباط بهتر مسافران با نمای این ساختمان ها شده اند که در نهایت منجر به ایجاد ارتباط با نمای ساختمان شده است.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147099_07d1be1d7012e8ac51d6c3d9b96287cf.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Investigating the Effect of Building Facade Recess on Urban Wind Flow Performance بررسی تاثیر تورفتگی بدنه ساختمان بر عملکرد جریان باد شهری 45 63 147105 10.22034/aaud.2021.241309.2270 FA پریا سعادت جو دکترای معماری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-5720-9097 Journal Article 2020 07 26 The current study aimed to investigate the effect of form characteristics of a high-rise building on urban wind flow. The study sample is a neighborhood unit consisting of 9 mid-rise building blocks. The target building is a 9-storey building located in the center of the complex, and structural changes were applied to it. In the first step, a rigid building and five models with different volumetric structures were simulated, and one of the efficient modes was selected from them. Then, by changing the height of the body recesses, the effect of this variable was investigated on the wind behavior around the building. The research method in the first part is a descriptive method with library study tools, and the research strategy in the second part is quasi-experimental. CFD simulations and numerical analysis were performed using Ansys Airpak 3.0.16 software. Studies have revealed that geometric structure changes can affect the wind behavior around the building and the surrounding paths. Among the aerodynamic areas around buildings, the back-to-the-wind area and the squinch had the most, and the wind-facing areas had the least positive impact due to geometric changes. The results revealed that regular distribution of body recess in the height of the building could help ventilate the passages by increasing the surrounding wind speed. The result of these changes is, at best, an average increase of 48.33% and a maximum urban wind speed of 16.89% compared to the rigid model. Investigation of the change in the height of body recesses on urban wind potential attested that there is no direct relationship between this component and the efficiency of urban ventilation. In the meantime, models with terrace heights of 1.5 and 2.5 meters showed the best and weakest performance in amplifying the wind flow around the pedestrian level, respectively. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر شاخصه های فرمی یک ساختمان بلندمرتبه بر جریان باد شهری پرداخت. نمونه مورد مطالعه یک واحد همسایگی متشکل از 9 بلوک ساختمانی میان مرتبه می باشد. ساختمان هدف، بنایی 9 طبقه واقع در مرکز مجموعه است که تغییرات ساختاری بر روی آن اعمال شده است. در گام اول پژوهش یک ساختمان صلب و 5 مدل با ساختارهای حجمی متفاوت، شبیه سازی و یکی از حالت های کارآمد از میان آن ها انتخاب گردید. در گام بعدی، با تغییر ارتفاع تورفتگی های بدنه، تاثیر این متغیر بر رفتار باد پیرامون بنا مورد بررسی قرار گرفت. روش تحقیق در بخش اول روش توصیفی با ابزار مطالعات کتابخانه ای و راهبرد پژوهش در بخش دوم، راهبرد شبه تجربی است. شبیه سازی های CFD و تحلیل های عددی با استفاده از نرم افزار Ansys Airpak 3.0.16 انجام گرفت. بررسی ها نشان داد تغییر ساختار هندسی می تواند رفتار باد پیرامون ساختمان و معابر اطراف آن را تحت تاثیر قرار دهد. در میان مناطق آئرودینامیک اطراف ساختمان ها، منطقه پشت به باد و گوشواره ها شاهد بیش ترین و مناطق رو به باد دارای کم ترین تاثیرپذیری مثبت حاصل از تغییرات هندسی بوده اند. نتایج نشان داد توزیع منظم تورفتگی بدنه در ارتفاع ساختمان می تواند با تشدید سرعت باد اطراف به تهویه معابر کمک کند. نتیجه این تغییرات در بهترین حالت، افزایش 48.33 درصدی متوسط و 16.89 درصدی ماکزیمم سرعت باد شهری در مقایسه با مدل صلب می باشد. بررسی تغییر ارتفاع تورفتگی های بدنه بر پتانسیل باد شهری ثابت کرد که ارتباط مستقیمی میان این مولفه و کارآیی تهویه شهری برقرار نیست. در این میان مدل هایی با ارتفاع تراس 1.5 و 2.5 متر به ترتیب بهترین و ضعیف ترین عملکرد را از نظر تقویت جریان باد پیرامونی تراز عابر پیاده از خود نشان دادند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147105_e63e46a38dd44c84b7b9446996eb225f.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 The Effect of Academic Environments' Quality on Improvement of Participation in Learning Process; Case Study: University of Bojnord تاثیر کیفیت محیط های دانشگاهی بر ارتقاء مشارکت در فرایند یادگیری، مورد مطالعاتی: دانشگاه بجنورد 65 77 147095 10.22034/aaud.2020.192148.1922 FA موسی شاکری استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. مصطفی ارغیانی استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران (نویسنده مسئول). محمد مهوش استادیار گروه معماری، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران. 0000-0002-6366-6593 Journal Article 2019 06 30 Universities are physical environments and social environments that influence attitudes, behaviors, and scientific interactions between professors and students, as well as the relationship between university management, the academic community, and learning participation. Meanwhile, consideration of factors affecting learning participation can play a vital role in the utility and desirability of these spaces. Regarding the significance of environment quality, the extant study examined dimensions of the environment quality concept (independent variable), determined its indicators, and examined its role in learning participation (dependent variable). In other words, the present research aimed to improve participation in learning using factors of environmental quality in the University of Bojnord. The research method was descriptive and analytical. Bibliographic tools and questionnaires were employed to gather data. This was applied research in terms of objective. The statistical population comprised students of the University of Bojnord, and samples were selected using a random sampling method. Data analysis was done through SPSS software, Spearman and Pearson correlation tests, and the eta-squared test. Accordingly, 58 items were assessed under the six indicators. In summary, research results indicated that vitality, efficiency, justice (equality), and fit (alignment) were the most important physical factors affecting participation in the learning process on the university campus. دانشگاهها محیط هایی اجتماعی و کالبدی هستند؛ که بر نگرشها، رفتار اجتماعی، تعاملات علمی و موقعیت های منسوب به استادان و دانشجویان و نیز بر ارتباط بین مدیریت دانشگاه و اجتماع دانشگاهی و مشارکت در یادگیری تأثیرگذار هستند. در این میان، توجه به عوامل مؤثر بر مشارکت در یادگیری میتواند نقش مؤثری در مطلوبیت این فضاها داشته باشد. با توجه به اهمیت کیفیت محیط، این تحقیق ضمن بررسی مفهوم کیفیت محیط به عنوان متغیر مستقل و ابعاد آن، با تبیین شاخصهای کیفیت محیط، نقش کیفیت محیط را در ایجاد مشارکت در یادگیری به عنوان متغیر وابسته بررسی میکند. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر بر مشارکت در یادگیری بر اساس متغیرهای کیفیت محیط در بین دانشجویان دانشگاه بجنورد صورت گرفته است در واقع هدف تحقیق، ارتقاء میزان مشارکت در یادگیری توسط مولفه های کیفیت محیط می باشد. مقاله حاضر دارای روش تحقیق توصیفی و تحلیلی می باشد و برای گردآوری اطلاعات از ابزارهای کتابخانه ای و پرسشنامه بهره گرفته شده است و از لحاظ هدف، کاربردی است. جامعه آماری آن را دانشجویان دانشگاه بجنورد تشکیل می دهند و نمونه ها به شیوه تصادفی انتخاب شده اند. سپس با استفاده از مؤلفه های مؤثر بر مشارکت در یادگیری و کیفیت محیط ، با تکیه بر شاخص های پرسشنامه میزان تاثیر این متغیرها بر هم سنجیده شده است. پرسشنامه های جمع آوری شده، در محیط نرم افزار Spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. در این راستا از آزمون همبستگی پیرسون و اسپیرمن و آزمون مجذور اتا استفاده شده است. بر این اساس 48 گویه در قالب 6 شاخص مورد سنجش واقع شده است. خلاصه نتایج پژوهش حاکی از آن است مولفه سرزندگی، کارایی و عدالت و تناسب به ترتیب مهمترین مولفه های کالبدی موثر بر مشارکت در فرایند یادگیری در فضای دانشگاه هستند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147095_6b03de13952b1b210f8c2f4114b59a6c.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 The Influence of Modernistic Lifestyle on Privacy in Extrovert Houses of the First Pahlavi Period: Tehran تأثیر سبک زندگی نوگرا بر چگونگی محرمیت در خانه های برونگرای دوره پهلوی اول، شهر تهران 79 98 147108 10.22034/aaud.2019.187439.1893 FA نوشین شیخ اکبری دانشجوی دکترای تخصصی، گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. جمال الدین سهیلی دانشیار گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-2645-8912 مریم ارمغان استادیار گروه معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران. 0000-0002-0032-3008 Journal Article 2019 05 25 One of the major and important goals of the first Pahlavi era was modernization or change in lifestyle of people based on western models. Many reform programs were formulated in this regard. Among the major changes taking place in various fields, Many of the modernists who had been embraced by the West from the government demanded to change their housing architecture to the west, which later became the model for wider range housing in Tehran. Due to the special architectural value in terms of cultural and social changes in the first Pahlavi era, it is one of the requirements of contemporary architecture. The present study aims to identify and study the privacy quality of the architectural space of Extrovert Homes in Tehran city, built under the influence of modernistic lifestyle changes during the first Pahlavi era. The data collection method was done through library review, and The methodology in this research is a combination of historical-interpretive and descriptive-analytical methods. The data analysis method is deductive reasoning conducted through space syntax. The results of this study show that the concepts of modernist lifestyle can be divided into three main categories: anti-Traditionalism, humanism, nature, architecture, and individualism that each of the modern components of the lifestyle justifies different aspects of the concept of privacy. In these houses, the concept of confidentiality was ranked first: visual and auditory privacy and ownership, second: privacy and supervision of social practices, third: privacy and territory, and fourth: privacy and security. Fifth: privacy and family. یکی از اهداف عمده و مهم حکومت پهلوی، تجددطلبی و تغییر سبک زندگی به شیوه غربی بود که در این راستا اصلاحات برنامه های نوسازی بسیاری تدوین شد. در میان این تحولات اساسی که در زمینه های گوناگون در حال رخ دادن بود، بسیاری از تجددطلبان که الگوبرداری از غرب، از حکومت به آن ها سرایت کرده بود، خواستار تغییر معماری مسکن خود به شکل غربی بودند که بعدها همین خانه ها به عنوان الگویی برای خانه سازی در سطوح وسیع تری در شهر تهران شدند. با توجه به ارزش های ویژه معماری به لحاظ عصر تحول فرهنگی و اجتماعی دوره پهلوی اول، یکی از الزامات مطالعات معماری معاصر می باشد. شناسایی چگونگی محرمیت در پیکره بندی فضای معماری خانه های مسکونی برونگرا شهر تهران در دوره پهلوی اول که متأثر از تحولات نوگرایی سبک زندگی بوده است، این مطالعه، قصد دارد ویژگی محرمیت فضای معماری خانه های برونگرا در شهر تهران را شناسایی و بررسی کند که تحت تأثیر تغییرات سبک زندگی مدرنیستی در طی دوره پهلوی اول، ساخته شدند. روش جمع آوری داده ها از طریق مرور کتابخانه ای انجام شد و روش شناسی در این تحقیق، ترکیبی از روش های تاریخی- تفسیری و توصیفی- تحلیلی می باشد. از روش استدلال استنتاجی برای تجزیه و تحلیل داده ها از طریق چیدمان فضا استفاده شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که مفاهیم نوگرایی سبک زندگی را می توان به سه دسته اصلی، سنت گریزی، انسان، طبیعت، معماری و فردگرایی تقسیم بندی کرد که هر کدام از آن ها، جنبه های گوناگونی از مفهوم محرمیت را توجیه می کنند. در واقع مفهوم محرمیت به لحاظ جنس در خانه های برونگرای دوره پهلوی، با خانه سنتی متفاوت است. در این خانه ها مفهوم محرمیت به ترتیب در مرتبه اول: حریم بصری، شنیداری و مالکیت به یک اندازه، در مرتبه دوم: حریم و نظارت بر اعمال اجتماعی، در مرتبه سوم: حریم و قلمرو و در رتبه چهارم: حریم و امنیت و در رتبه پنجم: حریم و خانواده وجود داشته است.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147108_fa8bf3cbef28fc0e54a285b0ecacc103.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Assessment and Comparative Study of Concepts Affecting the Formation of Physical Variety in Qajar and Pahlavi Houses in Dezful سنجش و مقایسه تطبیقی مفاهیم موثر بر شکل گیری تنوع کالبدی در خانه های قاجار و پهلوی شهر دزفول 99 113 147101 10.22034/aaud.2020.229305.2191 FA احمد صراف زاده کارشناسی ارشد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران. محمد دیده بان استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0001-7856-4787 بهزاد وثیق دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، دزفول، ایران. 0000-0001-5708-7045 Journal Article 2020 08 01 Spatial organization and physical diversity are considered two characterization factors in different architectural styles. Measuring changes in them can be considered a means for understanding and explaining the concepts affecting the formation of the architectural body. Therefore, the difference between traditional and modern architecture can be found by measuring these two components. It is of great importance to investigate this issue in cities including historic context. In the present study, Dezful, as one of the Iranian cities including both historic and contemporary fabrics, is selected as the research field to answer the following questions: What factors are effective in the formation of physical diversity? The process of formation of the architectural body of Qajar and Pahlavi houses in Dezful shows a change in what criteria of diversity? The present study aims to identify the factors affecting the diversity of residential houses by comparing Pahlavi and Qajar houses. In the present study, Qajar and Pahlavi houses are compared in terms of the criteria of diversity using case studies and the survey method. Also, to collect the required data, a model is developed based on the research background using the VIKOR method. The sample population included all registered Qajar and Pahlavi houses that are weighted using the Shannon entropy method. The results indicate that the concept of body in Qajar houses includes proportions, yard area/building area ratio, spatial transparency, type of space, functional relationships between spaces, and flexibility while changes in the architectural body of Pahlavi houses include changes in the dimensions of the courtyard, proportions, hierarchy of access, reduction of privacy, space use, geometric form, and flexibility. Comparison of Qajar and Pahlavi houses shows that the concept of physical diversity has been expressed differently in these two periods and in Pahlavi houses, a decrease in some criteria of diversity is observed. شیوه سازماندهی فضا و نحوه بیان تنوع کالبدی به عنوان دو عامل شخصیت بخشی در گونه های مختلف معماری محسوب می شوند. سنجش تغییرات در دو مولفه یاد شده؛ می تواند ابزاری برای فهم و تبیین مفاهیم موثر بر شکل گیری کالبد معماری باشد. لذا تفاوت لحن شیوه های سنتی و مدرن را می توان در سنجش این دو مولفه، موثر دریافت. بررسی این موضوع در شهرهایی با بافت تاریخی، دارای اهمیت می باشد. همچنین یکی از شهرهای دارای بافت کهن و معاصر در ایران، دزفول می باشد که این پژوهش در آن بستر به دنبال پاسخگویی به پرسشهای مطرح شده است. این پرسش ها عبارت اند از: شاخص های موثر در ایجاد تنوع کالبدی کدامند؟ روند شکل گیری کالبد معماری خانه های قاجار و پهلوی در دزفول، نشان دهنده تغییر در چه شاخص هایی از تنوع است؟ هدف پژوهش شناسایی عوامل موثر بر تنوع در خانه های مسکونی است که با مقایسه تطبیقی میان خانه های پهلوی و قاجار صورت می گیرد. این تحقیق با تکیه بر روش موردکاوی و پیمایش، به مقایسه تطبیقی شاخص های تنوع در خانه های پهلوی و قاجار پرداخته است. همچنین برپایه پیشینه تحقیق و روش ویکور، مدلی تهیه و بر اساس آن، گردآوری اطلاعات صورت گرفته است. جامعه نمونه شامل تمام خانه های به ثبت رسیده قاجار و پهلوی بوده که به روش آنتروپی-شانون، وزندهی شده اند. نتایج نشان می دهد که مفهوم کالبد در خانه های قاجاری شامل تناسبات، نسبت حیاط به بنا، شفافیت، روابط نوع عرصه، روابط فضا بر اساس عملکرد و انعطاف پذیری است. ازسویی دیگر تغییرات در کالبد معماری دوره پهلوی معطوف به تغییر در ابعاد حیاط، تناسبات، سلسله مراتب دسترسی، کاهش حریم، کاربری فضاها، فرم هندسی و شیوه انعطاف پذیری شده است. مقایسه تطبیقی خانه های قاجار و پهلوی، نشان دهنده آن است که شیوه بیان مفهوم تنوع کالبدی این دو دوره، با یکدیگر متفاوت بوده و خانه های پهلوی در برخی از معیارها با کاهش تنوع همراه بوده اند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147101_43d24d6f9808c2a2ad391a6b7c678143.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Investigating and analyzing the effect of nature-inspired skylight patterns on the audience بررسی و تحلیل تاثیر الگوهای نورگیر ملهم از طبیعت بر مخاطب 115 131 147106 10.22034/aaud.2020.241209.2293 FA مسعود موذنی دکتری معماری، دانشکده معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0002-3515-7062 سحر طوفان استادیار گروه معماری، دانشکده معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-1298-513x داریوش ستارزاده دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران. 0000-0001-6465-8950 Journal Article 2020 08 13 Today, the modern construction techniques and search for ways to achieve the desired quality of living spaces have made the quality of life in residential units and improved quality of life the way they are improved is a fundamental challenge and an ideal for the users. Of the factors affecting the quality of the human’s life is the natural element of light, which, this test uses the quality-of-life indicators to evaluate the nature-inspired fractal lighting patterns for the residents. This makes sense because the natural fractal geometry is legible by the human’s visual perception and whose formative processing and aesthetics can be easily adapted by the human’s subjective and visual perception. The main goal of the research is to improve the residents’ quality of life by explaining and evaluating its indicators using fractal geometry-based lighting patterns. Thus, the main research question is to investigate the nature-inspired effects of lighting patterns using fractal geometry on the users’ quality of life. The research also uses reasoning and scientific methods. Data are collected by the Delphi and library methods. Here, the lighting patterns are regarded as independent variables and quality of life indicators of the users as dependent variables. Generally, consistent with the research findings, quality of life indicators and the factors affecting them are evaluated as research measures based on the Likert scale, while natural and unnatural lighting patterns are assigned scores 120 out of 150 and 121 out of 150, respectively. In sum, it is concluded that novelty in defining nature-based lighting patterns and the production of new mentality in the users lead to new visual and spatial quality. On the other hand, acquainting the users with the objectivity of the pattern and creating a subjective link with the users’ perceptions can engender ways to change the way lighting styles are designed, as this will transform the users’ quality of life perception of the space. امروزه با توجه به روش های نوین ساخت و ساز و جستار راهکارهای رسیدن به کیفیت مطلوب در فضای زیستی، مبحث کیفیت زندگی در واحدهای مسکونی و ارتقای آن به یک چالش اساسی و آرمان برای مخاطبین آن گردیده است. از عوامل موثر در کیفیت بخشی به زندگی انسان، عنصر طبیعی نور می باشد که در این پژوهش، آزمون شاخص های کیفیت زندگی با الگوهای نورگیر از نوع فراکتال و ملهم از طبیعت برای ساکنین، ارزیابی می شود؛ چرا که هندسه فراکتال موجود در طبیعت توسط ادراک بصری انسان خوانایی داشته و پردازش چگونگی شکلی و زیبایی آن از طریق دریافت بصری و ذهنی انسان آسان و منطبق می باشد. هدف اصلی پژوهش، ارتقای کیفیت زندگی ساکنین واحد مسکونی با تبیین و ارزیابی شاخص های آن توسط الگوهای نورگیر از نوع هندسه فراکتال می باشد. بنابراین سوال اصلی پژوهش چگونگی تاثیرگذاری الگوهای نورگیر با هندسه فراکتال ملهم از طبیعت بر کیفیت زندگی مخاطب می باشد. در روش تحقیق از روش استدلالی و علمی استفاده می شود. گرد آوری داده ها به روش دلفی و کتابخانه ای انجام گرفت که الگوهای نورگیر، به عنوان متغیرهای مستقل و شاخص های کیفیت زندگی برای مخاطب به منزله متغیرهای وابسته ارزیابی شد. به طور کلی یافته های تحقیق مطابق شاخص های کیفیت زندگی و عوامل موثر بر آن به عنوان سنجه های تحقیق با بهره گیری از طیف لیکرت ارزیابی و برای الگوهای نورگیر طبیعی و غیرطبیعی به ترتیب در امتیازهای " 120 از 150 " و " 121 از 150 " رتبه بندی شد. در نهایت پژوهش به این نتیجه رسید که بداعت در تعریف الگوهای ملهم از طبیعت در نورگیرها و تولید ذهنیت جدید در مخاطب، منجر به شک لگیری کیفیت جدید بصری و فضایی شده و آشنا کردن کاربران با عینیت الگو و ایجاد پیوند ذهنی با تصور کاربران، راهکاری برای تغییر در سبک طراحی الگوی نورگیرها می باشد که منجر به تحول و ارتقاء کیفیت زندگی مخاطب و دریافت آن از فضا می شود.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147106_ee2a87e543c86a069cd74edd77317241.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Development of an Conceptual-Analytical Framework for Placemaking with Emphasis on the Linking Places in the Old and Middle Textures of Mashhad تبیین چارچوب مفهومی-تحلیلی مکان‌سازی باتاکید بر پیوند مکان‌ها در بافت قدیم و میانی شهر مشهد 133 149 147098 10.22034/aaud.2021.204554.2016 FA بهاره ابراهیم پور کارشناسی ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران (نویسنده مسئول). مریم استادی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-7923-1105 Journal Article 2019 10 09 Placemaking is among the most effective approaches in the urban design process which emphasizes the transformation of urban spaces to valuable and high-quality places. However, in an urban texture, the presence of only one quality place is not enough and a collection of such places is needed. Identification of the places, improving the quality of the existing key parts in the texture, and establishing an effective link between the places can be among the main objectives of placemaking. The current study has aimed to explore the components and principles of placemaking for linking places in two parts with a descriptive-analytical method. In the first part, the components and the theoretical framework of placemaking were extracted and in the second part, its application in some parts of two adjacent textures-old and middle- in Mashhad was investigated. The selection of two textures with distinct features, besides providing the proper context for strengthening the qualities and spatial links between the two textures in a proper connection and link, created numerous opportunities for the application of different types of placemaking. The first step in placemaking as a participatory and process-oriented action is searching for the places. The two primary conditions for identification of the places are the place’s publicity and a common collective meaning for it. In this regard, a combination of place game techniques and placecheck in the form of a questionnaire and in-depth reviews, SWOT analysis, and place mapping based on the external(observer)and internal(everyday life experiences) techniques have been used. The researcher’s findings indicate that those urban spaces which are identified as a place are those with the capability of being addressable, memorable, feature-specific, attractive to people, and with special activities or patterns of behavior. In the next step, how these places are transformed from an ordinary place to a successful place with unique features as well as linking them to each other and people (place-place link/place-people link) are provided in the form of designing patterns and then, are applied in the form of the objective and role determination in the designing areas. مکان سازی از جمله موثرترین رویکردها در فرآیند طراحی شهری است که بر تبدیل فضاهای شهری به مکان های ارزشمند و با کیفیت های ویژه تاکید می کند. این در حالی است که در یک بافت شهری وجود تنها یک مکان دارای کیفیت کافی نیست؛ بلکه به مجموعه ای از این مکان ها نیاز است. شناسایی مکان ها، کیفیت بخشی بهتر به بخش های کلیدی موجود در بافت و نیز برقراری پیوند موثر میان مکان ها را می توان از اهداف اصلی مکان سازی دانست. مقاله حاضر با هدف واکاوی مولفه ها و اصول مکان سازی جهت پیوند مکان ها در دو بخش به روش توصیفی-تحلیلی ارائه شده است. در بخش اول، مولفه ها و چارچوب مفهومی مکان سازی استخراج و در بخش دوم کاربست آن در بخش هایی از دو بافت همجوار- قدیم و میانی- شهر مشهد بررسی شده است. انتخاب دو بافت با ویژگی های متمایز ضمن آن که زمینه ی مناسب برای تقویت کیفیت ها و پیوندهای مکانی میان دو بافت را در ارتباط و اتصالی مناسب فراهم نموده، فرصت های گسترده ای نیز برای کاربرد انواع مکان سازی ایجاد کرده است. اولین گام در مکان سازی به عنوان اقدامی مشارکتی و فرآیند محور، جستجوی مکان هاست. دو شرط ابتدایی در شناسایی مکان ها، عمومی بودن و وجود یک معنای مشترک جمعی برای مکان می باشد. بر همین اساس ترکیبی از تکنیک های بازی مکان و مکان سنجی در قالب پرسشنامه و مصاحبه های عمیق، تکنیک سوات و نقشه نگاری مکان ها بر مبنای دیدگاه بیرون (مشاهده گر) و درون (تجربیات روزمره زندگی افراد) کاربرد داشته است. دستاوردهای پژوهش بیانگر آن است که آن دسته از فضاهای شهری که به عنوان مکان شناسایی شده اند، مکان هایی با قابلیت آدرس دهی، خاطره انگیزی، ویژگی های خاص، دارای جاذبه و موردعلاقه افراد و با فعالیت ها یا الگوهای رفتاری ویژه است. در گام بعد، چگونگی تبدیل این مکان ها از یک مکان معمولی به مکانی موفق با ویژگی های منحصربه فرد و نیز پیوند مکان ها به یکدیگر و به مردم، پیوند مکان-مکان/پیوند مکان- مردم، به شکل الگوهای طراحی ارائه و سپس در قالب تعیین هدف و نقش در حوزه های طراحی اعمال شده است.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147098_250af82ddfef2377a02033dfc4bbdc38.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Analyzing the Relationship between High-Rise Buildings and Citizens' Environmental Perception Using Space Syntax Method; Case Study: District 22 of Tehran تجزیه و تحلیل ارتباط میان ساختمان های بلندمرتبه و ادراک محیطی شهروندان با استفاده از روش چیدمان فضا، مورد مطالعاتی: منطقه 22 شهر تهران 151 163 147176 10.22034/aaud.2021.238919.2253 FA حامد بهزادی پور پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. زهره داودپور دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران (نویسنده مسئول). حسین ذبیحی دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2020 07 10 Currently, some views about the influence of buildings and the built environment on people have become common in architecture and urbanism. In the meantime, high-rise buildings significantly influence the citizens’ mental image of their urban environment because they act as a sign due to their physical form. The current study tries to analyze the spatial configuration of District 22 of Tehran and examine the location of high-rise buildings to determine how changes in the physical forms of the buildings in the main urban arteries affect citizens' mentality and environmental perception. The present study is applied research, regarding its purpose, a combination of quantitative and qualitative methods is used. To analyze the spatial configuration of and topological relationships between paths, the Space Syntax technique is used, and using the Depthmap software, three categories of maps of integration, connectivity, and intelligibility indices are prepared. After drawing the maps of the space syntax factors related to high-rise buildings, the type of integration is determined, and the final maps of factors are extracted, and spatially analyzed and interpreted. Findings designate that those high-rise buildings in spaces and paths have a higher intelligibility that those high-rise buildings in spaces and paths have higher intelligibility: 1) Along which there are signs of appropriate scale. 2) Around which there is a more continuous network of paths. 3) That there are appropriate changes in the length and width of the spaces, and 4) There are mid-rise buildings around the paths. Likewise, high-rise buildings are not individual elements but the relationships between spaces and their relative arrangement affect citizens' mentality and environmental perception The present study is an applied research that aims to combine quantitative and qualitative methods. Space Syntax was used to analyze the space configuration and topological relationships of the paths and three categories of integration, connectivity and intelligibility indices were prepared by using Depthmap software. After mapping the spatial layout factors associated with high-rise buildings, their interconnection type is determined and the final map of the factors is extracted and spatial analyzes and interpretations are performed on them. The findings of the study suggest that high-rise buildings in spaces and pathways have a higher comprehensibility that people with greater eagerness visualize the configuration of the whole space in their minds: There is a more continuous network of routes around them, there are appropriate variations in the length and width of the spaces, and there are buildings of medium height around the roads. Also, high-rise buildings in urban spaces are not individual elements, but rather the relationships between spaces and their relative placement that affect the mentality and perception of the citizens. امروزه باورهایی در میزان تاثیرات ساختمان ها و مجموعه محیط ساخته شده بر افراد، در مباحث معماری و شهرسازی رایج شده است. در این میان ساختمان های بلندمرتبه به دلیل فرم نشانه ای خود، تاثیر قابل توجهی بر تصویر ذهنی شهروندان از محیط شهری خود دارد. این پژوهش سعی بر آن دارد که با تجزیه و تحلیل پیکره بندی فضایی منطقه 22 شهر تهران و بررسی موقعیت ساختمان های بلندمرتبه در آن، مشخص نماید تغییرات فرم کالبدی آن بناها در شریان های اصلی شهری، چگونه بر ذهنیت و ادراک محیطی شهروندان تاثیر می گذارد. پژوهش پیش رو، پژوهشی کاربردی است که با توجه به هدف آن از ترکیب روش های کمی و کیفی استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل پیکره بندی فضا و روابط توپولوژیکی مسیرها از روش چیدمان فضا (Space Syntax) بهره گرفته شده و با استفاده از نرم افزار دپس مپ ( Depthmap) سه دسته نقشه شاخص های هم پیوندی، پیوستگی و قابلیت فهم تهیه گردید. پس از ترسیم نقشه عوامل چیدمان فضایی مرتبط با ساختمان های بلندمرتبه، نوع همپیوندی آن تعیین و نقشۀ نهایی عوامل استخراج و تحلیل ها و تفسیرهای فضایی روی آن ها انجام شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که بناهای بلندمرتبه در فضاها و مسیرهایی دارای قابلیت ادراک بالاتری می باشد که: 1) در طول آن ها نشانه های با مقیاس مناسب وجود دارد. 2) در اطراف آن ها شبکه پیوسته تری از مسیرها قرار گرفته. 3) تغییرات مناسب در طول و عرض فضاها وجود دارد. 4) در اطراف مسیرها ساختمان هایی با ارتفاع متوسط قرار دارند. همچنین ساختمان های بلندمرتبه، عناصری منفرد نیستند بلکه روابط بین فضاها و نحوه قرارگیری نسبی آن ها به یکدیگر است که بر ذهنیت و ادراک محیطی شهروندان تاثیر می گذارد.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147176_35ed2ad4a7ea3742851552677a2caabd.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Relationship between Objective and Perceived Criteria of Walkability and Walking Rate with Body Mass Index; Case Study: City of Babol ارتباط میان معیارهای عینی و ادراکی پیاده مداری با میزان پیاده روی و شاخص توده بدنی، مورد مطالعاتی: شهر بابل 165 181 146506 10.22034/aaud.2022.252643.2334 FA سید مهدی خاتمی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0003-3241-5000 مجتبی شهابی شهمیری دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. زینب اکبری دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. ساسان روشناس دانشجوی دکتری شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2020 10 13 Most studies that focused on walkability and its effects on physical activity use objective and perceived criteria interchangeably despite their different effects on trip behaviors which could produce contradictory findings. Therefore, the interventions aimed at creating walkable environments cannot leave adequate effects on the level of physical activity and walkability. Thus, this article seeks to investigate the concordance of objective and perceived criteria of walkability in three different textures of the city of Babol to measure their effects on the self-reported walkability rate and body mass index. The research uses a combined method and a concurrent parallel plan, selecting 384 people via the random sampling method. Then, the perceived neighborhood environment where people live was examined by users in terms of three components of accessibility, diversity of uses, and street connectivity using the Neighborhood Environment Walkability Scale (NEWS). To measure the objective walkability in the Milestone Network, the variables of connectivity, depth, and integration were used to analyze the space syntax, while entropy and number of the uses at an 800-meter radius were used to measure the mixed land use. Then, multi-level logistic regression analysis was used to measure the extent to which objective and perceived criteria of walkability rates and body mass index were related. The findings reveal that discordance between peoples' subjective and objective perceptions of neighborhood units can, to a great extent, explain the difference of the relationship between the environment and walkability rate, as the people's greater subjective understanding of neighborhood with lower connectivity and mixed land use could explain the purposeful walkability and recreational probabilities by 42 % 28%, respectively. اغلب مطالعاتی که بر پیاده مداری و تاثیر آن بر فعالیت بدنی تمرکز دارند، با وجود تاثیر متفاوت معیارهای عینی و ادراکی بر رفتارهای سفر، آن ها را به جای یکدیگر به کار می برند که می توان منجر به یافته های متناقض شود. بنابراین، مداخلاتی که در جهت خلق محیطی پیاده مدار انجام می شوند، نمی توانند تاثیر لازم و کافی را بر میزان فعالیت بدنی و پیاده روی داشته باشند. بر این اساس، مقاله حاضر در پی آن بوده تا با بررسی تطابق شاخص های عینی و ادراکی پیاده مداری در سه بافت متفاوت در شهر بابل، تاثیر آن را بر میزان پیاده رویِ خود گزارش دهی شده و شاخص توده بدنی بسنجد. روش پژوهش ترکیبی و با استفاده از طرح موازی همزمان انجام شده است. بدین ترتیب ابتدا 384 نفر به عنوان نمونه به صورت تصادفی انتخاب شدند. سپس محیط ادراکی محلاتی که افراد در آن زندگی می کنند‌‌ در سه مولفه دسترسی، تنوع کاربری ها و اتصال خیابان با استفاده از پرسشنامه «سنجش پیاده مداری محیط محله» ، توسط مشارکت کنندگان مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای سنجش پیاده مداری عینی در شاخص شبکه، از متغیرهای اتصال، عمق و همپیوندی در تحلیل چیدمان فضا و برای سنجش اختلاط کاربری از شاخص های آنتروپی و سهم کاربری ها در شعاع 800 متری استفاده شده است. سپس ارتباط میزان تطابق شاخص های عینی و ادراکی و میزان پیاده روی و شاخص توده بدنی با استفاده از تحلیل رگرسیون لجستیک چند سطحی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند، عدم انطباق میان برداشت ذهنی افراد و محیط عینی واحدهای همسایگی می تواند تا حد زیادی اختلاف ناشی از ارتباط میان محیط و میزان پیاده روی را توضیح دهد. به طوری که بر اساس نتایج، افرادی که برداشت ذهنی آن ها از همسایگی هایی با اتصال و اختلاط کاربری پایین، بالاتر باشد، به ترتیب 42 و 28 درصد احتمال پیاده روی هدفمند و تفریحی را افزایش می دهند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_146506_0a5184ccbd35fac0ab65e1312a5a6f8c.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Sustainable River-Oriented Public Places and the Constructs Affecting them; Case Studies: Balekhlou, Zayandeh-Rood, Karun, and Zarjub Urban Rivers مکان های عمومی پایدار رودخانه محور و سازندهای مؤثر بر آن ها، مورد مطالعاتی: رودخانه های شهری بالیخلو، زاینده رود، کارون و زرجوب 183 206 147097 10.22034/aaud.2019.199192.1972 FA سید مجتبی صفدرنژاد دکتری شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0002-0555-573X سید عبدالهادی دانشپور دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران (نویسنده مسئول). مصطفی بهزادفر استاد گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. 0000-0003-2882-694X Journal Article 2019 09 06 In Iran, most rivers experience unsustainability and challenge the river-oriented urban spaces. The present study aims to provide the ground for promoting these urban spaces to become sustainable public places. To this end, it attempts to explain what the "sustainable river-oriented public place" is, its macro qualities, what constructs affect it, and its conceptual model and to compare urban rivers in Iran according to the model. The present study is applied development research carried out using both qualitative and quantitative approaches. In this study, the concepts and the theoretical model are extracted using library studies. Next, field and case studies are applied to qualitatively evaluate the river-oriented public places in Ardabil, Isfahan, Ahvaz, and Rasht. In addition to field studies, observation and semi-structured interviews with people and a closed questionnaire are used to collect the required data to describe and analyze the status quo of the case studies as well as to compare them. The results are validated using the Kolmogorov–Smirnov test and one-sample T-test. The results indicate that constructs such as the river, humans, rules, resources, actors, society, city, etc., affect the implementation, survival, and development of sustainable river-oriented public places throughout their life cycles. These constructs, in turn, meet the expected qualities of such places. Macro-criteria include resilience, sustainability, anthropocentrism, and individuality, each with some micro-criteria. Comparing case studies shows that despite the citizens' sense of belonging to the river, they have more or less common weaknesses in the areas of sustainability, security and safety, facilities, resilience, etc. Accordingly, some recommendations are presented for addressing the major weaknesses of these public spaces. The contribution of the present study is the presentation of a list of factors affecting the implementation of the sustainable river-oriented public place plan and design. رودخانه های کشور، اغلب با سطوحی از ناپایداری مواجه اند و فضاهای شهری مبتنی بر خود را نیز به چالش کشیده اند. زمینه سازی برای ارتقای این فضاهای شهری به مکان های عمومی پایدار، رسالت اصلی پژوهش حاضر است و در این راستا، ÷درصدد تبیین چیستی، معیارهای کلان کیفی، سازندهای مؤثر و مدل مفهومی «مکان عمومی پایدار رودخانه محور» و بررسی تطبیقی وضعیت رودخانه های شهری کشور در چارچوب آن است. پژوهش توسعه ای- کاربردی حاضر، از رویکرد کیفی و کمّی به صورت توأمان استفاده می کند. در این راستا، مطالعه کتابخانه ای برای استخراج مفاهیم و مدل نظری و مطالعه میدانی و روش «مطالعه میان موردی» برای ارزیابی کیفیت مکان های عمومی مبتنی بر رودخانه در شهرهای اردبیل، اصفهان، اهواز و رشت استفاده شده است. ضمن پیمایش های میدانی، به وسیله مشاهده و مصاحبه نیمه ساختاریافته با مردم و تکمیل پرسشنامه بسته، داده های لازم برای توصیف و تحلیل وضعیت و مقایسه تطبیقی نمونه های موردی گردآوری شده و در اعتبارسنجی نتایج، از آزمون اسمیرنف و T تک نمونه ای استفاده شده است. نتایج مؤید آن است که سازندهایی مانند رودخانه، انسان، قوانین، منابع، کنشگران، جامعه، شهر و غیره، در چرخه حیات مکان عمومی پایدار رودخانه محور، بر تحقق پذیری، بقاء و رشد آن مؤثر خواهد بود. این سازندها، به نوبه خود، کیفیات مورد انتظار از چنین مکان هایی را برآورده می سازند. معیارهای کلان شامل: تاب آوری، پایداری، انسان مداری و تشخص هستند و سایر معیارهای خرد، در قالب آن ها می گنجند. مقایسه تطبیقی نمونه های موردی، نشان می دهد علی رغم حس تعلق شهروندان به رودخانه، نقاط ضعف کم و بیش مشترکی میان آن ها، در زمینه های پایداری، امنیت و ایمنی، تسهیلات و امکانات، تاب آوری در برابر رودخانه و غیره وجود دارد. بر این اساس، توصیه هایی در زمینه رفع ضعف های کلان این مکان های عمومی، پیشنهادشده است. کاربرد پژوهش حاضر را می توان در تدوین فهرستی از عوامل مؤثر بر تحقق پذیری مکان عمومی پایدار با محوریت رودخانه در برنامه ریزی و طراحی دانست.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147097_dadfd0194fef4d62da0d86ecc7ef63d0.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Factors Affecting the Quality of Implementation of Urban Design Plans; The Case of Shohada Square, Mashhad, Iran عوامل موثر در کیفیت تحقق پذیری طراحی شهری نمونه موردی: طرح میدان شهدا در شهر مشهد 207 222 147107 10.22034/aaud.2020.241914.2275 FA هومن قهرمانی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-6213-8537 آرزو علیخانی پژوهشگر دکتری شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران. Journal Article 2020 08 02 The quality of the implementation of urban design in developing countries usually faces financial, technical, political, and cultural challenges. Despite the important role of urban design in enhancing the quality of urban development in Iran, the implementation of urban design projects is usually evaluated using quantitative methods, and the appropriate process required for reaching the product , contextual requirement, goals, and issues related to the quality of implementation, are neglected. So, with the emphasis on the need to replace qualitative-normative criteria with the quantitative - physical ones, the present study aims to propose a model of the factors affecting the quality of the implementation of urban design projects and understand how they interact by examining the Shohada Square project in Mashhad (the second largest Iranian city) as the case study. The reason for the selection of this project is that it is one of the most important urban design plans in the last decade. To this end, after reviewing the literature, the factors affecting the quality of the implementation of urban design projects are extracted and the relevant challenges are identified using directed content analysis and library study. Next, they are examined in the case study through observations, and semi-structured interviews. Accordingly, concepts associated with the quality of the implementation of urban design projects can be modeled in terms of the hierarchical dimensions of the background and context, the actors, and the design approach. The results indicate that the factors affecting the quality of the implementation of urban design projects are including attention to economic and financial mechanisms, political-legal context quality, identification of effective institutions and groups, the motivations of actors, elimination of conflicts by guiding the decision-making environment, application of the process approach and the hierarchy of design documents. To investigate challenges pertaining to implementation of this project and proposing a model, after reviewing the literature, by applying directed content analysis, the theoretical components of implementation in urban design are extracted and assessed in case study through observation, methodical interview, and document content analysis. This study with the emphasis on the need to replace qualitative-normative criteria with the quantitative‏- physical ones, suggests a primary model for correcting the neglected areas to improve the quality of the implementation of urban design plans. Therefore, concepts associated with the quality of the implementation of urban design projects can be modeled in terms of the hierarchical dimensions of the background and context, the actors, and the design approach. Taking the quality of economic and financial mechanisms into account, political-legal contextual quality , the motivations of developers, eliminating conflicts by guiding the decision-making environment , using the process approach and the hierarchy continuum of design documents can be effective agents in improving this quality. کشورهای در حال توسعه در خصوص کیفیت تحقق پذیری طراحی شهری با توجه به محدودیت های مالی، تکنیکی، سیاسی و فرهنگی معمولا با چالش هایی روبرو هستند. در ایران علی رغم نقش مهم رشته ی طراحی شهری در ارتقای کیفیت توسعه های شهری، به طور غالب تحقق پذیری طراحی شهری به لحاظ کمی- فیزیکی سنجیده می شود و فرآیند مناسب رسیدن به محصولات- فراورده ها، الزامات زمینه ای، اهداف و مسائل مربوط به کیفیت تحقق پذیری مورد غفلت واقع می شود. در این خصوص، این مطالعه پس از بررسی ادبیات نظری مرتبط و استخراج مولفه های موثر در کیفیت تحقق پذیری فراورده های طراحی شهری، از طریق ارزیابی این موارد در مورد مطالعاتی طرح میدان شهدای مشهد با وسعتی حدود 35 هکتار و با استفاده از روش هایی نظیر بررسی اسناد طرح، مصاحبه های نیمه ساختار یافته و مشاهدات هدفمند، ضمن تاکید بر ضرورت جایگزینی رویکردهای کیفی- هنجاری به جای رویکردهای کمی- فیزیکی، به ارائه الگوی اولیه ای جهت شناسایی و نحوه تعامل مولفه های موثر در کیفیت تحقق پذیری پروژه های طراحی شهری پرداخته است. بر این اساس مفاهیم مرتبط با کیفیت تحقق پذیری پروژه های طراحی شهری را می توان در سه بعد زمینه-بستر، نقش آفرینان و رویکرد طراحی دسته بندی کرد. در رابطه با سه مفهوم مذکور توجه به سازوکارهای اقتصادی و مالی، الزامات زمینه سیاسی-قانونی، شناخت نهادها و گروه های موثر، انگیزه های توسعه دهندگان، رفع تعارضات به کمک هدایت محیط تصمیم گیری، استفاده از رویکرد فرآیندی و سلسله مراتبی اسناد طراحی می تواند در ارتقای کیفی تحقق پذیری مؤثر باشد.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147107_098cf87b0e781687780c8fbb9c7a5872.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Application of Green School Site Selection Criteria to Increase Environmental Sustainability; Case Study: Fahadan Neighborhood of Yazd کاربست معیارهای مکان‌یابی مدارس سبز در راستای افزایش پایداری محیطی، مورد مطالعاتی: محله فهادان شهر یزد 223 238 147109 10.22034/aaud.2021.251519.2328 FA هاجر اسدپور پژوهشگر دکتری، گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان. 0000-0002-0748-7902 بهناز طاهریان کارشناس ارشد طراحی شهری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه یزد، یزد، ایران. علی اسدپور دانشیار گروه معماری داخلی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر شیراز، فارس، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-6837-0804 Journal Article 2020 10 05 The site selection process is influenced by compatibility, comfort, desirability, and safety factors. But, these criteria lack some of the green school indicators. The historical texture of Yazd is an example in which many sustainability principles can be seen. However, green school site selection as the first step in achieving environmental sustainability in land use planning has been less considered by urban planners, the key subject of the current study. Consequently, in the current study, by matching the criteria for school site selection and green school indicators, a theoretical framework and a model for green school site selection have been offered to evaluate the schools in the historical neighborhood of Fahadan, Yazd. With the case study strategy, data collection was done using library studies. Next, the current locations of the schools in the area studied have been assessed in terms of each of the effective sub-criteria in the green school site selection and the places suitable for the establishment of green schools have been introduced using the GIS software and AHP technique in the Expert Choice software. Results indicate that sub-criteria such as “use of abandoned land,” “use of lots in need of renovation,” “orientation of the building towards the desired light,” “use of the desired wind to adjust the ambient temperature,” “preventing the surrounding buildings from overlooking the school,” as well as “having maximum open space” and “land slope of 0-10 percent” can be added to current site selection models. In general, based on the proposed site selection model, it is observed that the sites selected for primary schools in the Fahadan neighborhood of Yazd are not in accordance with the green school site selection criteria. Generally, it can be said that the criteria of comfort and safety have received less attention in the primary school site selection in this فرایند مکان یابی تحت تأثیر عوامل سازگاری، آسایش، مطلوبیت و ایمنی قرار دارد. ولی این معیارها فاقد برخی از شاخص های مدارس سبز هستند. بافت تاریخی شهر یزد به عنوان نمونه ای مطرح است که بسیاری از اصول پایداری در آن قابل پیگیری می باشد. با این حال مکان یابی مدارس سبز به عنوان اولین گام در دستیابی به پایداری محیطی در برنامه ریزی های کاربری زمین در آن کم تر مورد توجه شهرسازان بوده است که این موضوع مسأله اصلی پژوهش حاضر است. از این رو در این پژوهش با تطبیق معیارهای مکان یابی مدارس و شاخص های مدارس سبز، چهارچوب نظری و مدلی برای مکان یابی مدارس سبز ارائه و از آن در ارزیابی مدارس محله تاریخی فهادان یزد استفاده شده است. با راهبرد موردپژوهی، گردآوری داده ها با استفاده از اسناد و مطالعات کتابخانه ای صورت پذیرفته و برای هر یک از زیرمعیارهای مؤثر در مکان یابی مدارس سبز به کمک سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)، تکنیک AHP در نرم افزار Expert Choice مکان کنونی مدارس در مورد مطالعاتی ارزیابی و مکان های مستعد قرارگیری مدارس سبز نیز معرفی شده اند. نتایج حاکی از آن است که زیر معیارهایی مانند «استفاده از زمین های متروکه»، «استفاده از قطعات نیازمند نوسازی و مرمت»، «جهت گیری ساختمان به سمت نور مطلوب»، «استفاده از باد مطلوب در جهت تعدیل دمای محوطه»، «جلوگیری از اشراف ساختمان های اطراف به مدرسه» و همچنین «دارا بودن حداکثر فضای باز» و «میزان شیب زمین (10 - 0 درصد)» می توانند به مدل های کنونی مکان یابی اضافه شوند. به طور کلی بر اساس مدل مکان یابی پیشنهادی، بین مکان گزینی مدارس ابتدایی واقع در بافت محله فهادان شهر یزد و معیارهای مکان یابی سبز اختلاف قابل توجهی وجود دارد. در مجموع می توان گفت معیار آسایش و ایمنی در مکان یابی مدارس ابتدایی این محله کم تر مورد توجه قرار گرفته است. مکان های پیشنهادی برای احداث مدارس سبز در این محله می توانند در ارتقای پایداری محیطی نیز مؤثر باشند.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147109_db1290b6042f4c85996e273569fad1e5.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Effects of Physical and Social Factors on the Participatory Improvement of Worn-out Textures; Case Study: Nader Kazemi Neighborhood of Shiraz تأثیرات عوامل کالبدی و اجتماعی بر بهسازی مشارکتی بافت های فرسوده، مورد مطالعاتی: محله ی نادر کاظمی شهر شیراز 239 251 147103 10.22034/aaud.2020.237878.2249 FA مریم حق پناه دانشجوی دکتری، گروه معماری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران. 0000-0002-0599-2008 باقر کریمی استادیار گروه معماری، دانشکده عمران و معماری، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران (نویسنده مسئول). جمال‌الدین مهدی‌نژاد استاد گروه فناوری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهیدرجایی، تهران، ایران. 0000-0003-0407-0818 Journal Article 2020 07 03 The worn-out textures make up a wide area in the Iranian cities that are taken out of the urban living space and turned into problematic parts of the cities due to their problems. In addition to physical issues and problems, these textures degrade the urban spaces. Therefore, every country tries to solve such problems based on its facilities. Realizing such an objective requires extensive studies, recognition of the environmental-physical aspects, and investigation of socioeconomic dimensions of the worn-out textures. In this regard, the current study aimed to investigate the improvement and renovation of the worn-out texture of the Nader Kazemi Neighborhood to revitalize the texture. The secondary objectives of the study in the framework of the main objective include recognition of the socioeconomic characteristics of the inhabitants, the physical status of the complex, investigation of the factors effective on people’s participation in the improvement of the Nader Kazemi Neighborhood, and provision of scientific and practical guidelines and solutions in this regard. The method used by the current study is descriptive-analytical, and it is applied to research conducted in the Nader Kazemi Neighborhood with a population of 2302 people and a generalizable sample size of 329 people. The results obtained were analyzed using SPSS, Pearson’s correlation coefficient, and stepwise regression. It is seen in the analyses that infrastructural installations and lack of facilities and urban services cause large numbers of local people to migrate to other areas. On the other hand, the socioeconomic status of the residents of the texture has led to the reduction of the improvement process inside it and has made the texture get worn out faster. Based on the findings, the respondents had the highest tendency to participate in decision-making and the least tendency to engage in financial participation. Also, the results obtained from Pearson’s test indicated a significant correlation between the people's participation in worn-out texture organization and the components of access to urban services and facilities and trust-building. بافت های فرسوده قسمت وسیعی از پهنه شهرهای ایران را تشکیل می دهند که به دلیل مشکلات خود از گستره ی زنده ی شهری خارج شده و به بخش های مشکل دار شهرها تبدیل شده اند. این بافت ها علاوه بر مسائل و مشکلات کالبدی، فضاهای شهری را نیز دچار تنزل کرده لذا هر کشوری سعی در رفع آن بر اساس امکانات خود دارد. تحقق چنین هدفی مستلزم انجام مطالعات گسترده، شناخت جنبه های محیطی- کالبدی، بررسی ابعاد اقتصادی- اجتماعی، بافت های فرسوده است. بر این اساس هدف اصلی پژوهش بهسازی و نوسازی بافت فرسوده محله نادرکاظمی به منظور حیات دوباره بافت است. اهداف فرعی در چارچوب هدف کلی تحقیق عبارت اند از: شناخت ویژگی های اقتصادی و اجتماعی ساکنان، وضعیت کالبدی مجموعه، بررسی عوامل موثر بر مشارکت مردم در بهسازی محله ی نادرکاظمی و ارائه رهنمون ها و راهکارهای علمی و عملی در این زمینه است. شیوه ی مورد استفاده در این پژوهش، توصیفی- تحلیلی و از نوع کاربردی است که در محله نادرکاظمی شیراز با جمعیت 2302 نفر و نمونه قابل تعمیم 329 نفر مورد پژوهش قرار گرفته است. نتایج حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS و ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل آماری پله به پله مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. از تحلیل ها مشهود است که تاسیسات زیربنایی، کمبود امکانات و خدمات شهری باعث مهاجرت تعداد زیادی از ساکنان بومی به منطقه های دیگر شده است؛ از سمتی دیگر نیز وضعیت اجتماعی- اقتصادی ساکنان بافت باعث کاهش روند بهسازی درون بافت شده است و سبب افزایش سرعت فرسوده شدن بافت شده است. مطابق یافته ها افراد پاسخگو تمایل بیش تری را به مشارکت در تصمیم گیری و کم ترین علاقه را به مشارکت مالی داشتند. همچنین نتایج حاصل از آزمون پیرسون نشان داد که بین میزان مشارکت مردمی در روند ساماندهی بافت فرسوده با مولفه های دسترسی به خدمات و امکانات شهری و اعتماد سازی رابطه معناداری وجود دارد.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147103_967c29b0fb3c0b96b5d2efe6ffa44406.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Evaluating the Development of Tehran’s Structural- Strategic Plan Using a Foresight Approach ارزیابی فرآیند تدوین طرح راهبردی ساختاری شهر تهران با رویکرد آینده نگاری 253 268 147094 10.22034/aaud.2022.148227.1670 FA شیما دادفر استادیار گروه معماری، دانشکده فنی و مهندسی، واحد فارسان، دانشگاه آزاد اسلامی، فارسان، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-9007-4841 علیرضا بندرآباد دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2018 09 10 Tehran’s structural-strategic plan adopted in 2007 is the last comprehensive plan in Tehran which was developed based on new paradigms and strategic planning approaches; this plan covers not only traditional subjects of comprehensive plans but also includes such major issues as changing urban structure and functions, reforming revenue system of Tehran’s municipality, bolstering urban infrastructures, improving urban transportation system efficiency, providing safety and security for the city against natural disasters, improving urban environmental quality and using modern land use planning approaches. This article aims to evaluate the development process of this plan by considering foresight approach indicators and principles and proposing to reform this existing trend using the foresight approach. The main paradigm of this study is interpretive, which falls under qualitative research. Data are gathered by surveys and semi-structured interviews, and open-ended questionnaires while they are analyzed by Delphi techniques and structured qualitative content analysis. Indicators and principles of the foresight approach are elicited using the Delphi method, which includes regard for stakeholders and beneficiaries (participation), regard for the unknowns, uncertainties, shocks and complexities, regard for trends and megatrends, holism, inclusiveness and universality, regard for plans and low- and high-level document results, a long-term view, regard for values and worldviews, scenario writing and futurism, accurate understanding and analysis of the planning environment and visioning. These principles are categorized using the document content analysis method of Tehran’s structural-strategic plan and are measured by the extent to which they are incorporated into the plan. The results suggest that these principles are less regarded by both methods when developing urban development plans. طرح راهبردی- ساختاری شهر تهران مصوب سال 1386، آخرین طرح جامع مصوب تهران است که بر اساس پاردایم های جدید و رویکرد برنامه ریزی راهبردی تدوین شده است. این طرح علاوه بر موضوعات سنتی طرح های جامع موضوعات مهمی از جمله تغییر ساختار و کارکرد شهر، اصلاح نظام درآمدی شهرداری تهران، بهبود زیرساخت های شهری، ارتقاء کارایی نظام حمل و نقل شهری، تأمین ایمنی شهر در برابر سوانح طبیعی، بهبود کیفیت محیط زیست شهری و استفاده از شیوه های نوین برنامه ریزی کاربری زمین را مدنظر قرار داده است. هدف از این مقاله ارزیابی فرآیند تدوین این طرح از جهت لحاظ نمودن اصول و شاخص های رویکرد آینده نگاری و پیشنهاد اصلاح روند موجود بر اساس این رویکرد می باشد. پارادایم غالب این پژوهش تفسیری و در زمره پژوهش های کیفی است. فنون گردآوری داده ها از طریق مطالعه و مصاحبه نیمه ساخت یافته و پرسش نامه باز و شیوه تحلیل داده ها در قالب تکنیک دلفی و تحلیل محتوای کیفی و به صورت ساختاربندانه می باشد. شاخص ها و اصول رویکرد آینده نگاری (با استفاده از تکنیک دلفی استخراج شامل: توجه به ذی نفعان و ذی نفوذان) مشارکت پذیری)، توجه به نامعلومی ها، عدم قطعیت ها، شوک ها و پیچیدگی ها، توجه به روندها و مگاترندها، کل نگر بودن، شمولیت و همه شمولی، توجه به برنامه ها و نتایج اسناد فرودست و فرادست، نگاه بلندمدت، توجه به ارزش ها و جهان بینی، سناریو نویسی و آینده نگری، شناخت و تحلیل دقیق و سنجیده ای از محیط برنامه ریزی، ترسیم چشم انداز) و در طرح ساختاری راهبردی تهران با روش تحلیل محتوای اسنادی سنخ بندی و مقوله بندی گردیده و مجددا میزان در نظرگرفتن این اصول در سند طرح ساختاری راهبردی تهران مورد سنجش قرار گرفت. نتایج حاکی از این است که میزان در نظر گرفتن این اصول در تدوین برنامه های توسعه شهری در هر دو روش به میزان کم می باشد.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147094_67df3b78bccf83558d922e28e66e3f4a.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 14 37 2022 02 20 Provision of Intervention Strategies to Convert Leftover Spaces to Pocket Parks, with an Emphasis on User Preferences بررسی ترجیحات کاربران در ارائه ی راهبردهای مداخله در فضای رها شده به عنوان یک پارک جیبی 269 282 147104 10.22034/aaud.2020.240898.2269 FA مریم نقیبی دکتری معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. احمد اخلاصی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-8416-7347 محسن فیضی استاد گروه معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. Journal Article 2020 07 26 Rapid urbanization causes many problems in the development of urban spaces. One of the most important problems is the generation of relatively marginal areas and lost spaces in which anomalies can occur. Therefore, the type of small-scale interventions in such spaces influences user behavior and can be influenced by user preferences. Based on the examples presented in other parts of the world, the present study attempts to investigate the feasibility of establishing a pocket park by examining abandoned spaces in Tehran as the case study. So, to find the most proper type of intervention for the site selected, it is essential to investigate user preferences. The present study is descriptive-analytic research aiming to find the most proper intervention strategies for the vacant lands considering both the residents' preferences for urban intervention and the experts' opinions through pairwise comparisons. After recognizing the selected abandoned spaces, the opinions of six experts are examined. Next, to determine the user preferences, the options selected in the first step are included in a pictorial AHP questionnaire. Analyzing 165 questionnaires shows that in both men's and women's opinions, the intervention of relaxing spaces has the top priority and the last priority belongs to workout spaces. Those aged 20 to 40 have different priorities for urban open spaces from others. Also, comparing the two options of sitting space and relaxing space indicates the importance of the type of urban furniture used for pocket parks. Since small spaces between urban blocks, i.e. in-between spaces, are more accessible to residents, it is required to convert these spaces into natural spaces considering the residents' preferences to make the revitalization of abandoned spaces feasible and enhance the dynamics of local spaces. روند سریع شهرنشینی مشکلات بسیاری در توسعه‌ی فضای شهری ایجاد می‌کند. در این میان زمین‌های نسبتا حاشیه‌ای و فضاهایی باقی-مانده تولید می‌شوند که امکان وقوع هرگونه ناهنجاری در آن‌ها وجود دارد. بنابراین بررسی نوع مداخلات در مقیاس کوچک در چنین فضاهایی، بر رفتار کاربر تأثیر گذاشته و می‌تواند تحت تأثیر ترجیحات استفاده‌کنندگان باشد. بر اساس نمونه‌های ارائه شده در سایر نقاط دنیا، این پژوهش با تکیه بر انتخاب یک نمونه از فضاهای رها شده در تهران، امکان ایجاد پارک جیبی را بررسی کرده است. به این منظور، برای یافتن مناسب‌ترین نوع مداخله در سایت انتخاب شده، مطالعه‌ی ترجیحات و اولویت‌های افراد ضروری است. با استفاده از مطالعه‌ای توصیفی- تحلیلی و بر اساس روش مقایسات زوجی، این مطالعه با هدف ارزیابی مداخله در اراضی خالی از جمله اولویت های ساکنین و نظرات کارشناسان انجام گرفت. پس از مطالعات انجام شده در زمینه‌ی ماهیت فضاهای رها شده، نظر 6 کارشناس مورد بررسی قرار گرفت. سپس به منظور تعیین اولویت کاربران، گزینه‌های انتخاب شده در مرحله اول، در پرسشنامه تصویری AHP گنجانیده شد. با تجزیه و تحلیل 165 پرسش‌نامه، اولویت نخست کاربران برای تبدیل یک فضای رها شده به پارک جیبی، در هر دو گروه خانم‌ها و آقایان، فضای آسایش بود و فضای ورزشی از کم‌ترین انتخاب برخوردار بود. اولویت استفاده از فضاهای باز شهری در گروه‌های سنی 20 تا40 متفاوت از سایر جامعه‌ی آماری بود. همچنین مقایسه‌ی گزینه‌های فضای نشستن با فضای آسایش، حاکی از اهمیت انتخاب نوع مبلمان شهری در پارک-های جیبی است. از آن‌جایی که فضاهای کوچک میان بلوک‌های شهری، برای ساکنین قابل دسترسی‌تر هستند، لازم است پارک‌های جیبی به منظور ایجاد فضاهای طبیعی در نظر گرفته شوند و به طور خاص، اولویت ساکنین در استفاده از فضاها در نظر گرفته شود، تا از این طریق، پویایی فضاهای محلی و تجدید حیات فضاهای رها شده امکان‌پذیر شود.

https://www.armanshahrjournal.com/article_147104_bd74216bc14d424e1707ebcfd82599aa.pdf