دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 05 27 Evaluation of Vertical Greenery System Efficiency for Thermal Behavior of Conventional Residential Buildings in the Hot and Dry Climate, Isfahan Province, Iran ارزیابی کارایی سامانه سبز عمودی بر رفتار حرارتی ساختمان‌های متعارف مسکونی در اقلیم گرم و خشک، شهر اصفهان 1 22 187158 10.22034/aaud.2024.376179.2742 FA ندا ساوج کارشناسی ارشد، گروه معماری، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران. نرگس دهقان استادیار، گروه معماری، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران (نویسنده مسئول). Journal Article 2024 05 27 Optimization of energy efficiency is one of considerable topics these days. For this purpose, sustainable architecture techniques, especially greenery or greenery have become highly important. Informed use of plants in the design of buildings is one of the cost-effective strategies for the optimization process that is rising worldwide. Hence, the Vertical Greenery System (VGS) is one of the most effective concepts and foundations of sustainable development in architecture that plays a vital role in reducing energy consumption. Regarding the structural diversity of VGS, this study examines the impact of green façade with six climbing plant species on the thermal performance of conventional residential buildings in Isfahan City. To do this evaluation, some indicators such as the leaf area index of plants, the gap between plants and wall (0, 5, 10, 15, and 20 cm), thermal transmittance or U-value, and placement height of plant (ground, second and fourth floor) are measured. First selected climbing plants (six species) were tested, and the leaf area index (LAI) was measured with a camera and Photoshop software then U-value was measured and collected through an infrared thermometer and Light Meter Lux program. The data obtained from U-value were then used to do simulation through DesignBuilder Software to find the impact of green façade in summer and winter solstices on the thermal performance of the building. After the data were classified and analyzed, the Lonicera Japonica plant with LAI of 10, U-value of 0.21 w/m2.k, and air layer of 20cm on the ground floor was selected as the optimum case. Other findings included a direct relationship between LAI and the thermal performance of the building and a reverse relationship of air layer presence between the green façade and external wall. Also, the component of plant height in the floors relative to the ground floor would decrease the heat penetration into the interior environment. بهینه‌سازی در عملکرد انرژی از مقوله‌های مورد توجه در دوره حاضر بوده که در این راستا بهره‌گیری از روش‌های معماری پایدار و به‌ویژه سبزینگی اهمیت زیادی پیدا کرده است. استفاده آگاهانه از گیاهان در طراحی ساختمان‌ها یکی از راهکارهای کم‌هزینه برای بهینه‌سازی در حال گسترش می‌باشد. از این‌رو، سامانه سبز عمودی به‌عنوان یکی از اثرگذارترین مبانی و مفاهیم توسعه پایدار در معماری نقش پررنگی در کاهش مصرف انرژی دارد. در این مطالعه، باتوجه‌ به تنوع ساختاری سامانه سبز عمودی، تأثیر نمای سبز با شش گونه گیاه بالارونده بر عملکرد حرارتی ساختمان متعارف مسکونی در شهر اصفهان بررسی شده است. برای این ارزیابی، مواردی نظیر شاخص سطح برگ گیاهان، فاصله بین گیاه و دیوار (صفر، پنج، ده، پانزده و بیست سانتی‌متر)، ضریب هدایت حرارتی و ارتفاع قرارگیری گیاه (طبقه همکف، دوم و چهارم) مورد سنجش قرار گرفته است. در ابتدا با آزمایش گیاهان بالارونده انتخابی (شش گونه)، شاخص سطح برگ با دوربین عکاسی و نرم‌‌افزار فتوشاپ و ضریب هدایت حرارتی با دماسنج مادون‌قرمز و برنامه لوکس‌‌ لایت‌متر جمع‌‌آوری شد. سپس با داده‌های به‌دست ‌آمده از ضریب هدایت حرارتی، شبیه‌سازی در نرم‌‌افزار دیزاین ‌‌بیلدر انجام شد تا تأثیر نمای سبز در انقلاب تابستانی و زمستانی بر عملکرد حرارتی ساختمان مشخص شود. پس از طبقه‌بندی و تحلیل داده‌ها گیاه پیچ امین‌الدوله با شاخص سطح برگ 10، ضریب هدایت حرارتی w/m².k ‏0.21 و لایه هوای 20 سانتی‌متری در طبقه همکف به‌عنوان حالت بهینه انتخاب شد. از دیگر یافته‌ها می‌توان به رابطه مستقیم شاخص سطح برگ با عملکرد حرارتی ساختمان و ارتباط غیرمستقیم وجود لایه هوا میان نمای سبز و دیوار خارجی اشاره کرد. همچنین، مؤلفه ارتفاع گیاه در طبقات نسبت به طبقه همکف موجب کاهش نفوذ گرما به محیط داخل می‌شود. https://www.armanshahrjournal.com/article_187158_8f0a473cc2f8396c5382ad52773b90dd.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 05 28 Analysis of Spatial Continuity in Historical Mosques based on the Space Syntax Theory; Case Study: Historical Mosques in Borujerd تحلیل پیوستگی فضایی در مساجد تاریخی به کمک نظریه چیدمان فضا، مورد مطالعاتی: مساجد تاریخی بروجرد 23 37 179186 10.22034/aaud.2023.364135.2722 FA محسن افشاری دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول). فرهاد چگنی دانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران. 0000-0002-8883-3271 Journal Article 2022 10 01 Mosques have been one of the main elements in the Islamic Iranian community. Various spatial principles have been used in mosques' spatial configuration, among which, spatial continuity is one of the substantial principles. This study investigates the spatial continuity in the historical mosques of Borujerd. The research method is descriptive-analytical by using logical reasoning. The research tool includes library and documentary studies, field observation, and analysis through space syntax software. This study first defines the study's basic concepts, including spatial continuity and its various types (structural continuity, visual continuity, and structural-visual continuity) and space syntax theory and its components (integration, connectivity, choice, and spatial depth) using library and documentary resources. And then determines the relationship between spatial continuity and space syntax theory and its components in the next phase. In the next step, the selected mosques are chosen through field technique and are evaluated and assessed in terms of spatial continuity through space syntax software to find the spatial continuity in the mosques. The study results indicate that mosques' courtyard is the most spatial element that creates spatial continuity in their spatial collection. Moreover, types of spatial continuity and their relevant methods are not completely used in historical mosques of Borujerd, so structural continuity (space continuity) and its techniques are just utilized in Emema Mosque in Borujerd, and visual continuity (transparency) and its techniques are applicable in Mosque and Jame Mosques. Structural-visual continuity is rarely used in Imam and Jame Mosques. It can be stated in terms of spatial continuity assessment through space syntax components that the highest integration, connectivity, and choice rates exist in the Emam Mosque, and the maximum spatial depth belongs to the Qaleh Mosque. مساجد از دیرباز به عنوان عنصر اصلی جامعه ایرانی اسلامی مطرح بوده است. در سازمان فضایی مساجد اصول فضایی گوناگونی به‌کار رفته که یکی از اصول مهم، اصل پیوستگی فضایی می‌باشد. این پژوهش تلاش دارد تا پیوستگی فضایی در مساجد تاریخی بروجرد را مورد بررسی قرار دهد. روش انجام پژوهش توصیفی- تحلیلی با بهره‌‌گیری از استدلال منطقی می‌‌باشد. ابزار پژوهش حاضر به کمک مطالعات کتابخانه‌ای و اسنادی، برداشت میدانی و تحلیل به کمک نرم‌افزار چیدمان فضا است. پژوهش حاضر ابتدا با بهره‌‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و اسنادی دست اول مفاهیم پایه پژوهش که شامل پیوستگی فضایی و گونه‌‌های آن (پیوستگی ساختاری، پیوستگی بصری و پیوستگی ساختاری- بصری) و نظریه چیدمان فضا و مولفه‌‌های آن (هم‌‌پیوندی، اتصال، انتخاب و عمق فضایی) را تعریف کرده سپس در گام بعدی ارتباط میان پیوستگی فضایی و نظریه چیدمان فضا و مولفه‌‌های آن مشخص می‌‌کند. در گام بعدی پژوهش، مساجد انتخابی که به شیوه میدانی انتخاب شده‌‌اند، برای بررسی پیوستگی فضایی به کمک نرم‌افزار Space Syntax مورد سنجش و ارزیابی قرار می‌‌گیرند تا پیوستگی فضایی در مساجد مشخص شود. نتایج پژوهش نشان می‌‌دهد که مهم‌‌ترین عنصر فضایی در ایجاد پیوستگی فضایی در مجموعه فضایی مساجد حیاط آن‌ها می‌‌باشد و همچنین گونه‌‌های پیوستگی فضایی و شیوه‌‌های مرتبط با هر یک، در مساجد تاریخی بروجرد به صورت کامل به‌کار نرفته است. به این صورت که پیوستگی ساختاری (تداوم فضا) و شیوه‌‌های آن فقط در مسجد امام بروجرد به کار رفته و پیوستگی بصری (شفافیت) و شیوه‌‌های آن در مساجد امام و جامع کاربرد دارند. پیوستگی ساختاری-بصری به‌ندرت در مساجد امام و جامع به‌کار رفته است. در ارتباط با سنجش پیوستگی فضایی به وسیله مولفه‌‌های چیدمان فضا نیز می‌‌توان گفت بیش‌ترین مقدار هم‌‌پیوندی، اتصال و انتخاب در مسجد امام وجود دارد و نیز بیش‌ترین مقدار عمق فضایی متعلق به مسجد قلعه می‌‌باشد. https://www.armanshahrjournal.com/article_179186_a1b4c45c99526901493a6dc45fd1f7c6.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 09 Comparative Study on Visual Preferences of General Audiences in Architectural and Art Styles from an Aesthetical Point of View مطالعه تطبیقی ترجیحات بصری مخاطبان عام در سبک‌های معماری و هنر از منظر زیبایی‌شناسی 39 48 196206 10.22034/aaud.2024.298544.2525 FA سیدعلیرضا ناصحی دکترای معماری، گروه معماری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-0110-8999 مهناز محمودی زرندی دانشیار گروه معماری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاداسلامی، تهران، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0003-3623-1874 حسین ذبیحی دانشیار گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2021 08 07 These are the main analyses of aesthetic criteria and their factors in architecture and art. These viewpoints have been defined in the frame of theory and stylist statements. Classification of geometric features and visual compositions of architectural and art styles allow us to identify elements affecting beauty perception. In addition to theoretical analyses and stylistic theories, the outcome of various artistic and architectural styles must be assessed in a general judgment. The stylistic basic and aesthetical theories can be verified in this assessment. Moreover, visual preferences from the viewpoint of untrained audiences are determined by architects and designers. The factors defined as aesthetic criteria in the opinion of professional artists and architects must be ultimately judged by the public. Hence, principles and features of various architectural and art styles were reviewed as research background, and then one hundred students unrelated to artistic and architectural disciplines were selected to be tested randomly. In this test, images of some landmarks (famous monuments) with different architectural styles were judged by the participants. The results were analyzed statistically. The visual preferences of men and women were compared, and results indicated many different aesthetical preferences between them. However, most audiences showed more tendency towards folding, organic, and sculptural styles, respectively. The most outstanding effective visual characteristics included curved lines and surfaces, flexible and fluid forms, legibility, integrity and unity in details, balance, integration with nature and naturalism, proportion, and harmony. These characteristics are inclusive and independent of stylistic divisions. تحلیل‌های متعددی در خصوص معیارهای زیبایی و عوامل آن در معماری و هنر صورت‌گرفته است. هر یک از این دیدگاه‌ها گاه در قالب نظریه و گاه به‌عنوان یک بیانیه سبکی تعریف شده‌اند. طبقه‌بندی ویژگی‌های هندسی و ترکیب‌بندی‌های بصری سبک‌های معماری و هنر می‌تواند ما را در شناسایی عناصر تاثیرگذار در ادراک زیبایی یاری نماید. در کنار تحلیل‌های نظری و تئوری‌های سبکی لازم است ماحصل سبک‌های مختلف هنری و یا معماری در یک قضاوت عمومی مورد سنجش قرار گیرد. در این سنجش اصول سبکی و یا نظریه‌های زیبایی‌شناسی می‌تواند مورد راستی‌آزمایی قرارگیرند. ضمن آن‌که ترجیحات بصری از دیدگاه مخاطب آموزش‌ندیده برای معماران و طراحان نیز مشخص می‌گردد. آن‌چه از نظر معماران و هنرمندان حرفه‌ای به‌عنوان معیارهای زیبایی تعریف می‌شود در نهایت باید توسط عموم مورد قضاوت قرار گیرند. لذا در ابتدا فشرده‌ای از اصول و ویژگی‌های برخی سبک‌های مختلف معماری و هنر به‌عنوان پیشینه مورد بررسی قرار گرفته است و سپس تعداد صد نفر از دانشجویان غیر مرتبط با رشته‌های هنری و معماری جهت آزمون به‌صورت تصادفی انتخاب گردیدند. در این آزمون تصویر تعدادی از بناهای شاخص در سبک‌های مختلف معماری مورد قضاوت شرکت‌کنندگان قرار گرفت. نتایج با استفاده از تحلیل‌های آماری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ترجیحات بصری زنان و مردان را با یکدیگر مطابقت داده و مشخص شد دارای اولویت‌های زیبایی‌شناسی بسیار متفاوتی است. ولی مجموع مخاطبان به‌صورت عمده به‌ترتیب گرایش به سبک‌های فولدینگ، ارگانیک و تندیس‌گرایی را نشان دادند. شاخص‌ترین ویژگی‌های بصری تاثیرگذار عبارت بودند از خطوط و سطوح منحنی، فرم‌های منعطف و سیال، خوانایی، یکپارچگی و وحدت در اجزاء، توازن و تعادل، ادغام با طبیعت و طبیعت‌گرایی، تناسب و هارمونی. این ویژگی‌ها فراگیر و فارغ از تقسیم‌بندی‌های سبکی است. https://www.armanshahrjournal.com/article_196206_0e4b5974a7c74bc1af7f6af7d391ab5a.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 18 Investigating the Semantics of the Phenomenon of Ancient Roads in Iran by Emphasizing Their Formation and Development معناشناسی پدیده راه تاریخی در ایران با تأکید بر زمینه‌های شکل‌گیری و توسعه 49 66 190934 10.22034/aaud.2024.370867.2739 FA الهام حاجی‌نیلی دانشجوی دکتری مرمت و احیاء بناها و بافت‌های تاریخی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. اصغر محمدمرادی استاد گروه مرمت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-1505-0946 غلامحسین معماریان استاد گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. Journal Article 2022 11 30 The formation of Iran’s ancient roads has been affected by various natural and human factors. Focus on these factors has led to the stabilization of a large part of ancient roads from old times up to now and has helped continue life in livable areas and led to the creation of cultural and natural heritage along those roads. In this way, ancient corridors, in addition to serving as transportation hubs, provide a wide variety of nature-based cultural and ancient opportunities; for this, measures need to be taken to manage and preserve these roads as they are inextricably linked with living areas and helping accumulate heritage sources. It is thus imperative to better understand the concept of ancient roads and their relations with the peripheral areas which incorporate natural and human geographies as the requirement for surveying the assets and advantages of those roads, before taking any protective and management measurements. In this regard, this study aimed to provide a better understanding of the factors that influence the formation, development, and stabilization of ancient roads in Iran to establish a semantic network of those roads. The study fell under qualitative research. Findings showed that throughout history, the source and destination in linking networks of ancient roads were not just important but the phenomenon of ancient roads could not be made possible only through a one-dimensional view of the physical environment. Thus, natural geography (e.g., ecological sources, environmental threats, registered documents, and the management and ownership system), human geography (e.g., cultural and social life, economic life, human needs, and threats, registered documents, environmental stimuli, and the managerial system), and geography of the road (physical aspects, travel, functions, registered documents, and the managerial system) can be regarded as the main elements constituting the semantic network of roads. شکل‌گیری راه‌های تاریخی ایران از عوامل متعدد طبیعی و انسانی تأثیر پذیرفته است. توجه به این عوامل، منجر به پایداری بخش عظیمی از مسیر راه‌های تاریخی از اعصار کهن تا کنون گردیده و تداوم حیات مراکز زیستی و انباشت عناصر میراث‌فرهنگی و طبیعی در امتداد و پیرامون راه‌های تاریخی را به همراه داشته است. از این ‌جهت امروزه کریدورهای تاریخی، علاوه بر نقشی که به‌عنوان گذرگاه‌های حمل‌ونقل ایفا می‌کنند، طیف گسترده‌ای از فرصت‌های فرهنگی و تاریخی مبتنی بر طبیعت را ارائه می‌نمایند و به علت پیوند با مراکز زیستی و انباشت منابع میراثی، نیازمند مراقبت و حساسیت در مدیریت و حفاظت هستند. بنابراین شناخت دقیق مفهوم راه تاریخی و ارتباطات مهم آن با محیط پیرامون که تلفیقی از جغرافیای طبیعی و انسانی است به‌عنوان پیش‌زمینه آمایش دارایی‌ها و ثروت‌های راه‌های تاریخی، پیش از هرگونه اقدام جهت حفاظت و مدیریت، امری ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. این مطالعه تلاش می‌کند تا با شناخت دقیق عواملی که بر شکل‌گیری، توسعه و پایداری راه‌های تاریخی در ایران تأثیر داشته‌اند، به شبکه معنایی راه‌های تاریخی دست یابد. شیوه انجام این پژوهش به‌صورت کیفی است. نتایج نشان می‌دهد که در طول تاریخ، تنها مبدأ و مقصد در شبکه ارتباطی راه‌های تاریخی حائز اهمیت نبوده و مطالعه پدیده راه تاریخی تنها با یک نگاه تک‌بعدی به محیط کالبدی راه میسر نخواهد بود. بدین ترتیب جغرافیای طبیعی (از چهار جنبه منابع اکولوژیکی، تهدیدات زیست‌محیطی، اسناد ثبت‌شده و نظام مدیریت و مالکیت)، جغرافیای انسانی (از شش جنبه حیات فرهنگی و اجتماعی، حیات اقتصادی، نیازها و تهدیدات انسانی، اسناد ثبت‌شده، محرک‌های محیطی و نظام مدیریتی) و جغرافیای راه (از چهار جنبه ویژگی‌های فیزیکی، سفر، کارکرد، اسناد ثبت‌شده و نظام مدیریتی) را می‌توان به‌عنوان ارکان اصلی شکل‌دهنده شبکه معنایی راه بیان نمود. https://www.armanshahrjournal.com/article_190934_4a40f02b13daf882159dc39826cf07d6.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 Evaluation of the Relationship Between Sense of Place and Mental Image in Urban Facades; A Case Study of Imam Khomeini Street, Ardabil ارزیابی رابطه بین حس تعلق به مکان و تصویر ذهنی در بدنه‌‌های شهری، مورد مطالعاتی: خیابان امام خمینی اردبیل 67 87 182697 10.22034/aaud.2023.396757.2787 FA نسرین محمدی ایرلو کارشناسی ارشد معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. 0000-0003-3307-4543 روح اله رحیمی استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0003-0597-6160 وحید وزیری دانشیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. Journal Article 2023 05 10 Enhancing citizen presence in public spaces of a city is vital for urban dynamism and attractiveness, necessitating the establishment of an appropriate foundation. Environmental and physical factors significantly impact the formation of mental images and the sense of place among citizens. Urban spaces are shaped by the presence and activities of individuals, and the elements of urban facades are considered influential environmental factors in this process application of native architectural patterns in urban facades to cultivate a positive mental image and a sense of place is particularly significant in modern cities. For this reason, this study attempts to determine the factors that influence the creation of positive mental images and, by extension, a sense of place, as well as the interrelationships among these factors. This applied research employs a descriptive survey method. Data collection tools included a literature review, field observations, and questionnaires. Pearson correlation and factor analysis tests were used to analyze the questionnaire data. Factor analysis findings indicate that the physical, activity, and perceptual dimensions respectively have the most significant impact on the formation of citizens' mental images of a place. Moreover, the activity, physical, and perceptual dimensions respectively have the greatest influence on the creation of a sense of place among citizens. The findings show that physical diversity and accessibility have a major role in influencing how people see their city and that women's and older people's involvement in public urban activities is essential for creating a feeling of place. Furthermore, a significant coefficient of determination confirms a direct and favorable association between citizens' mental imagery and their sense of place. افزایش حضور شهروندان در فضاهای عمومی یک شهر در راستای پویایی و جذابیت فضای شهری، نیازمند ایجاد بستری مناسب است. عوامل محیطی و فیزیکی تأثیر قابل ‌توجهی در ایجاد تصویر ذهنی و حس تعلق به مکان شهروندان دارند. فضاهای شهری، باتوجه‌ به حضور و فعالیت افراد شکل می‌گیرند و عناصر بدنه شهری از جمله عوامل محیطی مؤثر بر شکل‌گیری این روند محسوب می‌شوند. در شهرهای امروزی، استفاده از الگوواره‌های معماری بومی در بدنه شهری به‌منظور ایجاد حس تعلق به مکان و تصویر ذهنی مناسب از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. به همین دلیل، این پژوهش با هدف شناخت مولفه‌های تأثیرگذار بدنه شهری بر ایجاد تصویر ذهنی و به‌تبع آن ایجاد حس تعلق به مکان و همچنین ارزیابی رابطه بین این مؤلفه‌ها انجام شده است. این پژوهش به‌صورت کاربردی بوده و از روش توصیفی- پیمایشی استفاده شده است. ابزارهای جمع‌آوری داده شامل مطالعات کتابخانه‌ای، مشاهده میدانی و پرسش‌نامه بوده و برای تحلیل داده‌های حاصل از پرسش‌نامه، از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل عاملی استفاده شده است. یافته‌های تحلیل عاملی نشان می‌دهد که بعد کالبدی، فعالیتی و ادراکی به ترتیب بیش‌ترین تأثیر را بر شکل‌گیری تصویر ذهنی شهروندان از مکان و همچنین بعد فعالیتی، کالبدی و ادراکی به ترتیب بیش‌ترین تأثیر را بر ایجاد حس تعلق به مکان در شهروندان دارند. نتایج نشان می‌دهد که تنوع کالبدی و قابلیت دسترسی، عوامل کلیدی در ایجاد تصویر ذهنی شهروندان درباره شهر هستند و حضور سالمندان و زنان در فعالیت‌های عمومی شهری، عاملی بسیار مهمی در ایجاد حس تعلق به مکان است. همچنین، رابطه مستقیم و مثبتی بین تصویر ذهنی شهروندان و حس تعلق به مکان وجود دارد که با ضریب بالا تأیید می‌شود. https://www.armanshahrjournal.com/article_182697_eb1009b8772fd76316bac8a1519b8a03.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 Determining the Spatial Organization of the Neighborhood based on Providing Territorial Behavior Using Space Syntax تعیین ساختار فضایی همسایگی مبتنی بر تامین رفتار قلمروپایی با بهره‌گیری از منطق نحو فضا 89 105 184785 10.22034/aaud.2023.391720.2775 FA خاطره همتی دانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران. محسن فیضی استاد گروه منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران (نویسنده مسئول). نصر اسلامی مجاوری استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایران. Journal Article 2023 04 15 Home is the first pillar of social life and the most important space of human life, which by defining the territory and its relationship with other spaces, achieves a balanced interaction with this primary territory. The increased urban density following the changes in the contemporary lifestyle has led to the weakening of the home-based-spaces, which provided a just passing through spaces due to the disruption of the territorial behavior in the lack of residents' surveillance. The purpose of this research is to reduce the gap between theory and practice, by presenting the theoretical framework and testing the physical features using space syntax, answering the question of what spatial structure and physical features based on configuration imply territorial behavior. The research’s hidden assumption is that by creating spatial hierarchies in secondary territories and dividing them into three spatial domains, plus paying attention to the effects of physical configuration characteristics and the access structure between domains, it is possible to achieve interactive secondary territories with transparent shared ownership that can be defended. The research methodology is to explain the design framework in a qualitative and naturalistic way, and from a practical point of view the controlled tests of the design results using the space syntax and the comparative analogous of the mean depth in the UCL Depthmap software to analyze the effective physical features. The results show that firstly, the creation of spatial hierarchy in secondary territories leads to the strengthening of territorial behavior in the home-based-spaces, secondly, the arrangement and physical characteristics of these central open spaces, such as form of domains, access length and width, and its number, movement barriers and corners are effective in determining the privacy of territories. Also, these cases, along with visibility, natural surveillance, and people presence requiring activity support, are targeted suggestions for future researches. خانه اولین رکن زندگی اجتماعی و مهم‌ترین فضای زیست انسان است که با تعریف قلمرو و نسبت آن با فضاهای دیگر، به تعاملی پایدار با این قلمرو اولیه دست می‌یابد. افزایش تراکم شهری به دنبال تغییرات سبک زندگی معاصر منجر به تضعیف سلسله‌مراتب فضاهای متکی به خانه و تغییر در مختصات فضاهای همسایگی‌‌‌ شده است که سبب گشته با برهم خوردن نظام رفتار قلمروپایی در خلاء نظارت ساکنان، به محلی صرفاً برای گذر تقلیل یابند. هدف این پژوهش تبیین راهکارهای کاهش گسست بین نظر و عمل، با ارائه تدقیق چارچوب نظری و آزمون بعد کالبدی با استفاده از روش نحو فضا و پاسخ به این پرسش اصلی است که چه ساختار و چیدمان فضایی و ویژگی‌های کالبدی مبتنی بر پیکره‌بندی، متضمن رفتار قلمروپایی در قلمروهای ثانویه می‌باشد. فرض پنهان پژوهش این است که با ایجاد سلسه‌مراتب فضایی در قلمروهای ثانویه و تقسیم آن‌ها به سه مرتبه‌ی فضایی در کنار توجه به تاثیرات ویژگی‌های پیکره‌بندی کالبدی و ساختار دسترسی بین حریم‌ها، بتوان به قلمروهای ثانویه تعاملی با مالکیت اشتراکی شفافی دست یافت که قابل دفاع باشند. روش‌شناسی پژوهش تبیین چارچوب طراحی به صورت کیفی و طبیعت‌گرا و از منظر عملی، آزمون کنترل‌شده نتایج طراحی با بهره‌گیری از روش نحو فضا و قیاس تطبیقی پارامتر عمق فضایی در نرم‌افزار UCL Depthmap به منظور تحلیل ویژگی‌های کالبدیِ موثر می‌باشد. نتایج نشان می‌دهد که اولا ایجاد سلسله‌مراتب فضایی در قلمروهای ثانویه منجر به تقویت رفتار قلمروپایی در فضای متکی به خانه می‌شود، ثانیا نحوه چیدمان و ویژگی‌های کالبدی این فضاهای باز میانی همچون فرم حریم‌ها، طول و عرض دسترسی، تعداد دسترسی‌ها، موانع حرکتی، گوشه‌ها و کنج‌ها در تعیین حریم قلمروها موثرند. همچنین این موارد در کنار مواردی چون دید، نظارت طبیعی و حضور مردم که مستلزم پشیبانی از فعالیت‌های متناسب می‌باشد، پیشنهادی هدفمند برای پژوهش‌های آتی می‌باشد. https://www.armanshahrjournal.com/article_184785_eca5ac9ce9d9ca5b86f28d3a4e5c144d.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 The Relationship between Felder-Silverman Learning Styles and Students’ Performance in Theoretical and Architectural Design Courses رابطه سبک‌‌های یادگیری فلدر- سیلورمن با عملکرد دانشجویان در دروس نظری و طراحی معماری 107 121 191383 10.22034/aaud.2023.394397.2789 FA محمدآزاد احمدی استادیار گروه معماری، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0002-2499-6469 آزاده معارفی دانشجوی دکتری معماری، عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان استان کردستان، سنندج، ایران. امیر طیبی استادیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران. کوروش مؤمنی دانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول، ایران. 0000-0002-6978-3571 Journal Article 2023 05 21 This study investigates the relationship between learning styles and students’ performance in theoretical courses and architectural design workshops based on one of the theories related to the learning style that belongs to “Felder and Silverman”. The theoretical base on Felder-Silverman's theory is based on the dual processing structure of the brain that consists of two left and right hemispheres. They have used a dichotomy five-dimension scale that embraces perception (sensing-intuitive), processing (active-reflective), input (visual-verbal), organization (inductive-deductive), and understanding (sequential-global) dimensions. Two types of tests are considered to examine the relationship between performance and learning styles the first one classifies students in learning styles based on the Felder-Soloman questionnaire, and the second one examines and compares students’ performance in architectural design workshops and theoretical courses. Participants are chosen among juniors (first-year students) and seniors (fourth or last-year students). This study showed that the number of seniors has significantly exceeded the number of juniors in intuitive, visual, and global styles. According to the appraisal of students' performance, juniors had the best performance in Architectural Design Basics 1 based on the reflective and visual styles, and seniors had the best performance in the Architectural Design 4 course based on global, visual, and reflective styles. Moreover, juniors showed the best performance in the Construction Materials course-that is mainly textual and pamphlet-based- based on the verbal and reflective styles, and seniors showed the best performance in the Introduction to Islamic Architecture 2 course-that is descriptive and PowerPoint presentation-based- with visual and sensing style. در پژوهش حاضر بر اساس یکی از نظریه‌های موجود در زمینه سبک‌‌های یادگیری که متعلق به «فلدر و سیلورمن» است به رابطه میان سبک‌‌های یادگیری و عملکرد دانشجویان در دروس نظری و کارگاه طراحی معماری پرداخته می‌‌شود. مبنای نظری نظریه‌‌ی فلدر- سیلورمن در اصل بر دوگانه بودن ساختار پردازش مغز که از نیمکره‌‌های چپ و راست تشکیل شده است، می‌‌باشد. آن‌ها از یک مقیاس پنج‌‌بعدی دوقطبی استفاده کرده‌‌اند که شامل بعد ادراک (حسی- شهودی)، بعد پردازش (فعال- تاملی)، بعد درون‌‌داد (بصری- کلامی)، بعد سازماندهی (استقرایی- قیاسی) و در نهایت بعد فهم یا اندریافت (متوالی- کل‌‌نگر) می‌‌شود. جهت بررسی رابطه میان عملکرد و سبک‌‌های یادگیری، دو نوع آزمون در نظر گرفته شده است که اولی به دسته‌‌بندی دانشجویان در سبک‌‌های یادگیری بر اساس پرسش‌نامه «فلدر- سولومان» پرداخته و در دومی، عملکرد دانشجویان در کارگاه طراحی معماری و کلاس دروس نظری مورد بررسی و مقایسه تطبیقی قرار می‌‌گیرد. مشارکت‌‌کنندگان از دانشجویان سال اول و دانشجویان سال‌‌ آخر (چهارم) انتخاب گردیده‌‌اند. نتایج این تحقیق نشان می‌‌دهد که تعداد دانشجویان سال چهارم نسبت به دانشجویان سال اول در سبک‌‌های شهودی، بصری و کل‌‌نگر افزایش معنی‌‌داری دارند. با ارزیابی عملکرد دانشجویان مشخص شد که دانشجویان سال اول در درس مقدمات طراحی معماری 1 با سبک‌‌های تاملی و بصری و دانشجویان سال آخر در درس طرح معماری 4 با سبک‌‌های کل‌‌نگر، بصری و تاملی دارای بهترین عملکرد بوده‌‌اند. همچنین دانشجویان سال اول در درس مصالح ساختمانی -که عمدتاً به صورت متنی و نوشتاری و استفاده از جزوه بوده است- با سبک‌‌های کلامی و تاملی و دانشجویان سال آخر در درس آشنایی با معماری اسلامی 2 -که عمدتاً به صورت توصیفی و ارائه پاورپوینت تدریس شده است- با سبک‌‌های بصری و حسی بهترین عملکرد را داشته‌‌اند. https://www.armanshahrjournal.com/article_191383_6c058d152880fa8595cd3577ffcc25f0.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 Comparing the Benchmarks of Chapter 19 of National Building Regulations with the Benchmarks of the DGNB Evaluation System to Evaluate Tabriz’s Aseman Residential Complex تطابق معیارهای مبحث 19 مقررات ملی ساختمان و سامانه ارزیابی DGNB در ارزیابی مجتمع مسکونی آسمان تبریز 123 142 183835 10.22034/aaud.2023.395698.2784 FA فرهاد احمدنژاد استادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0003-1349-1219 مریم یکتا حشکوایی دانشجوی دکترای معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنراسلامی، تبریز، ایران. Journal Article 2023 05 03 Sustainability evaluation systems help to evaluate buildings. Given the different circumstances of each country, no single common version can be prescribed for all countries. Recently, Chapter 19 of National Regulations has been focused on Iran as the standard for optimizing building energy consumption. By selecting the German Building Evaluation System of DGNB1, this article aimed to compare its benchmarks with those outlined in Chapter 19 and to identify similarities and differences between the two [systems], which would develop national regulations and achieve a local building evaluation system. This study fell under comparative research and meticulously investigated and compared the two systems to provide a checklist of shared criteria, as noted in Tabriz’s Aseman Residential Complex (Iran). Based on the six qualities prescribed by the suggested Chapter 19 system, technical qualities were more focused, followed by some social-functional criteria and processes, with other qualities discarded. According to Chapter 19, such major subjects as smartization, recycling and recovery, and transportation infrastructure have not received attention. On the other hand, concerning the case study, field observations, maps, and executive documents, as well as interviews with residents and technical assistants of project installations revealed that the quality of the complex tended to be based on architectural design and the site’s quality, as well as the quality of cooling and heating installations.  The benchmarks of both systems in such areas as quality of the external shell, use of natural light, passive systems, and use of new technologies were not addressed. Concerning the easiness of cleaning and recycling and recovery, as raised by the DGNB system, a lack of attention in the design stage was noted. سامانه‌های ارزیابی پایداری، ساختمان‌ها را مورد ارزیابی قرار می‌دهند. با توجه‌ به شرایط متفاوت زمینه در هر کشور، نمی‌توان از یک نسخه مشترک برای همه کشورها استفاده نمود. در ایران در چند سال اخیر مبحث 19 مقررات ملی به‌عنوان استاندارد بهینه‌سازی مصرف انرژی در ساختمان موردتوجه قرار دارد. در این مقاله با انتخاب سامانه ارزیابی ساختمان کشور آلمان1 معیارهای این سامانه با ضوابط مبحث مذکور مقایسه و تطبیق داده و زمینه‌های مشترک و متفاوت آن‌ها شناسایی نموده تا کمکی در جهت تکامل مقررات ملی و رسیدن به سیستم بومی ارزیابی ساختمان‌ها شود. این مطالعه از جنس مقایسه و تطبیقی است که با بررسی دقیق دو سامانه و مقایسه بین آن‌ها، چک‌‌لیستی از معیارهای مشترک آن‌ها تهیه و در مجتمع‌ مسکونی آسمان تبریز مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه مشخص شد که از شش کیفیت مطرح در سامانه مذکور در مبحث 19 بیش‌تر به معیارهای کیفیت فنی توجه و در درجه‌ی بعدی به برخی از معیارهای کیفیت‌ اجتماعی- عملکردی، و فرآیند نیز اشاره شده است و سایر کیفیات مورد توجه قرار نگرفته‌اند. در مبحث 19 موضوعات مهمی همچون هوشمندسازی، بازیافت و بازیابی، زیرساخت حمل‌ونقل توجه نشده است. همچنین در ارتباط با نمونه مورد مطالعه باتوجه‌ به مشاهدات میدانی و نقشه‌ها و مدارک اجرایی موجود و همچنین مصاحبه با ساکنین و مسئول فنی تأسیسات پروژه، مشخص شد که کیفیت این مجتمع بیش‌تر به دلیل توجه به طراحی معماری و کیفیت سایت و همچنین توجه به کیفیت تاسیسات گرمایش و سرمایش بوده است. معیارهای هر دو سامانه در قسمت‌های مربوط به کیفیت پوسته خارجی، استفاده از نور طبیعی و سیستم‌های غیرفعال و استفاده از تکنولوژی‌های جدید برآورده نشده است. در ارتباط با سهولت تمیز کردن و امکان بازیابی و بازیافت که در سامانه DGNB مطرح است نیز عدم توجه در مرحله طراحی مشهود است. https://www.armanshahrjournal.com/article_183835_a31027a31301b64d7a4f3ff14a307ac8.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 Evaluating Pattern of Educational Trips in Elementary and Preschool Grades and its Impact on Behavioral and Social Traits of Children based on the Child-Friendly City Approach and Walkability; Case Study: ShahrAra Neighborhood in Iran ارزیابی الگوی سفرهای تحصیلی در مقاطع ابتدایی و پیش‌دبستانی و تأثیر آن بر خصوصیات رفتاری و اجتماعی کودکان با رویکرد شهر دوستدار کودک و پیاده‌مداری، مورد مطالعاتی: محله شهرآرای تهران 143 155 198966 10.22034/aaud.2023.338301.2669 FA مریم بشیری کارشناسی ارشد شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران. علی‌اکبر سالاری‌پور دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده معماری و هنر، دانشگاه گیلان، رشت، ایران (نویسنده مسئول). حمید رمضانی مربی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی جهاد دانشگاهی، تهران، ایران. Journal Article 2022 05 20 Three social units of family, school, and urban spaces in urban communities play a vital role in nurturing and shaping the child's character. School routes are one of the spaces children are connected to more than other environments, providing a proper opportunity for students to be present on public platforms and experience the city. Now, expanded urbanization and the importance of movement pace in cities have increased the use of motor vehicles. This issue has led to concerns and challenges, including students' health. This problem has resulted in a study to identify factors affecting various methods of active transportation in educational trips of students. This study aims to investigate the educational trip patterns and factors affecting it based on indicators such as child-friendly city and walkability and examine the impact of various movement patterns on students' behavioral and social traits in the ShahrAra Neighborhood. The method used in this study is descriptive-quantitative regarding the nature of research and is applied in terms of objective. After 351 questionnaires containing 57 questionnaires were distributed among preschool and elementary students (with the age range of 5-12) in ShahrAra Neighborhood, data analysis was done through SPSS Software. In this analysis, the available data from questionnaires were interpreted by assessing the correlation between variables. The results of this study showed that the willingness to walk among students of the neighborhood is averagely lower than the medium level, and the common movement pattern is inactive so that only 29.9% of students in the studied sample use active patterns daily, and more than 67% use active movement patterns less than twice a weak. Also, movement patterns are selected by students under the influence of urban structure and socioeconomic characteristics of children. On the other hand, the type of movement pattern plays a significant role in shaping the character of children and affects their behavioral and social characteristics. در جامعه‌های شهری، سه واحد اجتماعی خانواده، مدرسه و فضاهای شهری، نقش بسیار مهمی در پرورش و شکل‌گیری شخصیت کودک ایفا می‌کنند. مسیرهای مدرسه، یکی از فضاهایی که کودکان بیش‌تر از سایر محیط‌های دیگر با آن در ارتباط قرار می‌گیرند و فرصتی مناسب برای حضور دانش‌آموزان در عرصه‌های عمومی و تجربه‌ی شهر است. امروزه با گسترش شهرنشینی و اهمیت یافتن سرعت حرکت در شهرها، استفاده از وسایل حمل‌ونقل موتوری، افزایش ‌یافته است. این امر نگرانی و چالش‌هایی را از جمله سلامت دانش‌آموزان را به همراه داشته است. این مساله منجر به انجام پژوهشی در زمینه شناسایی عوامل اثرگذار بر شیوه‌های مختلف حمل‌ونقل فعال در سفرهای تحصیلی دانش‌آموزان شده است .هدف از این تحقیق، بررسی الگوهای سفر تحصیلی و عوامل تأثیرگذار بر آن بر اساس شاخص‌هایی از جمله شهر دوستدار کودک و قابلیت پیاده‌مداری و همچنین بررسی اثر نوع الگوی حرکتی بر ویژگی‌های رفتاری و اجتماعی دانش‌آموزان در محله‌ی شهرآرا است. روش به‌کار گرفته‌شده در این پژوهش، باتوجه‌ به ماهیت نوع توصیفی- کمی و از لحاظ نوع هدف، کاربردی است. پس از توزیع ۳۵۱ پرسش‌نامه مشتمل بر ۵۷ پرسش در میان دانش‌آموزان مقاطع پیش‌دبستانی و ابتدایی (با گستره سنی ۵-۱۲ سال) در محله شهرآرا، با بهره‌گیری از نرم‌افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل انجام شد. در این تجزیه و تحلیل، با بررسی همبستگی بین متغیرها، به تفسیر داده‌های موجود از پرسش‌نامه‌ها پرداخته شد. نتایج این پژوهش نشان داد که تمایل به پیاده‌روی در دانش‌آموزان محله بررسی‌شده به طور میانگین کم‌تر از حد متوسط است و الگوی حرکتی رایج در میان آن‌ها، الگوی حرکتی غیرفعال می‌باشد به‌طوری‌ که تنها 29.9 درصد از دانش‌آموزان نمونه گرفته‌شده به‌صورت روزانه و بیش‌تر از 67 درصد از آنان در طول هفته کم‌تر از دو بار الگوهای حرکتی فعال را استفاده می‌کنند. همچنین انتخاب الگوی‌های حرکتی دانش‌آموزان تحت‌تأثیر ساختار شهری و ویژگی‌های اجتماعی و اقتصادی کودکان قرار دارد و از سویی نوع الگوی حرکتی در شکل‌گیری شخصیت کودکان نقش به‌سزایی داشته و بر خصوصیات رفتاری و اجتماعی کودکان تأثیرگذار می‌باشد. https://www.armanshahrjournal.com/article_198966_946d095b5846863898ebf9df065342e6.pdf

دکتر مصطفی بهزادفر معماری و شهرسازی آرمان شهر 2008-5079 17 46 2024 06 20 Explanation of Social Capital on Neighborhood-Oriented Cultural Development: A Meta-Synthesis Approach تبیین تاثیر سرمایه اجتماعی بر توسعه فرهنگی محله‌محور: واکاوی کیفی به روش فراترکیب 157 181 185164 10.22034/aaud.2023.391741.2777 FA مریم جنگ زرگری دانشجوی دکتری سیاستگذاری فرهنگی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران. اسماعیل کاووسی استاد گروه مدیریت و برنامه‌ریزی فرهنگی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال، تهران، ایران (نویسنده مسئول). حبیب صبوری خسروشاهی استادیار گروه علوم ارتباطات و علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شرق، تهران، ایران. Journal Article 2023 05 13 Tehran Metropolis has been facing various dilemmas in terms of optimal management of the spatial organization of the city. The current approach in its macro and centralized management has not led to sustainable urban development due to failure in reliance on local mechanisms, people participation, and sustainable local ecological systems. The research indicates that citizens’ participation in Iran, especially in Tehran, is faced with structural, social, cultural, political, managerial, legal, and spatial obstacles. Despite the existing obstacles, there are also numerous strong points and opportunities to create and strengthen citizens’ participation in urban affairs. In addition, the threats and weak points in citizens’ participation and urban management have affected the participation. The present study aimed to propose a social capital model for neighborhood-oriented cultural development. To do so, through a qualitative meta-synthesis approach, it has systematically analyzed and evaluated the results and findings of previous studies. In this method, the keywords “social capital” and “neighborhood-oriented cultural development” were searched for in various databases, initially in 2151 studies in the period 2012 to 2022. Among these studies, 1468 did not match the current research’s objective and questions in terms of ‘title’. 429 did not match in terms of ‘abstract’, and 199 did not match in terms of ‘text’. Thus, these studies were excluded, and only 55 studies on the role of social capital in neighborhood-oriented cultural development that were in line with the present study’s objective and questions in terms of title and content were selected for the meta-synthesis and provision of a social capital model for neighborhood-oriented cultural development. Through a precise evaluation of the finalized references, the components and indicators of social capital in neighborhood-oriented cultural development were extracted. Overall, the social capital model in neighborhood-oriented cultural development was categorized and identified in 6 dimensions, 28 components, and 247 indicators. کلان‌شهر تهران با تنگناهای متعددی در خصوص مدیریت بهینه سازمان فضایی شهر رو‌به‌رو بوده و رویکرد کنونی در مدیریت کلان و متمرکز آن، به دلیل عدم اتکاء به سازوکارهای محلی، مشارکت مردم و نظام‌های پایدار اکولوژیک محلی، به توسعه پایدار شهری منتهی نشده است. تحقیقات حاکی از آن است که مشارکت شهروندان در ایران و به‌خصوص در تهران دارای موانع ساختاری، اجتماعی- فرهنگی، سیاسی- مدیریت، حقوقی و فضایی است. علی‌رغم موانع موجود، نقاط قوت و فرصت‌های زیادی نیز جهت ایجاد و تقویت مشارکت شهروندان در امور شهری وجود دارد. همچنین ضعف‌ها و تهدید‌های مشارکت از سوی شهروندان و مدیریت شهری، مشارکت را تحت تأثیر قرار داده است. هدف این مطالعه، ارائه مدل سرمایه اجتماعی در توسعه فرهنگی محله‌محور است. به این منظور این پژوهش با رویکرد کیفی و ابزار فراترکیب، به ارزیابی و تحلیل نظام‌مند نتایج و یافته‌های پژوهش پیشین پرداخته است. در این روش با جستجوی کلیدواژه سرمایه اجتماعی و توسعه فرهنگی محله‌محور در پایگاه‌های اطلاعاتی گوناگون، در ابتدا 2151 مطالعه در بازه زمانی (۲۰12-۲۰22 میلادی و ۱۳91-۱401 هجری شمسی) یافت شد. از این تعداد، 1468 اثر از نظر عنوان، 429 اثر از نظر چکیده و 199 اثر از نظر متن با هدف و سوالات تحقیق حاضر همخوانی نداشتند؛ بنابراین این آثار کنار گذاشته شدند و تنها 55 اثر که در زمینه سرمایه اجتماعی در توسعه فرهنگی محله‌محور بودند و هم از نظر عنوان و هم محتوا با هدف و سوالات پژوهش حاضر هم‌راستا بودند، برای تحلیل به روش فراترکیب و ارائه الگوی سرمایه اجتماعی در توسعه فرهنگی محله‌محور انتخاب شدند. با مطالعه و بررسی دقیق منابع نهایی‌شده، از هر کدام از منابع، مولفه‌ها و شاخص‌های سرمایه اجتماعی در توسعه فرهنگی محله‌محور استخراج شد. در مجموع مدل سرمایه اجتماعی در توسعه فرهنگی محله‌محور در 6 بعد و 28 مولفه و 247 شاخص شناسایی و  طبقه‌بندی شد. https://www.armanshahrjournal.com/article_185164_f146a51b5bca006f0836c7487b9e1dff.pdf