بررسی حس قلمرو و رفتار قلمروپایی در پارک های شهری(مطالعه موردی: پارک ساعی)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

قلمرو به بخشی از فضاهای شهری اطلاق میگردد که افراد یا گروهی از افراد بصورت منظم و پایدار از آن بهره جسته و در برابر افراد مزاحم و بیگانگان، به سبب احساس تعلق و مالکیتی که نسبت به فضا دارند، دفاع نمایند. هرگونه شخصی سازی و نشانه گذاری محیط و یا دفاع در مقابل مزاحمت، یک نوع رفتار قلمروپایی محسوب می شود. در صورتی که قلمروهای عمومی در فضاهای شهری بصورت مشخص و مناسبی تفکیک نشوند، آشفتگی در محیط رخ خواهد داد، که در نهایت افراد ناگزیر به مقابله با عوامل محیطی شده تا به مرز دلخواه تعامل از دید خود دست یابند. تقویت قلمرو در پار کها باعث ایجاد محیطی می گردد تا کاربران نسبت به آن احساس تعلق و مالکیت کرده، و نظارت ایشان بر فضاهای پارک به افزایش امنیت و میزان کاربری و در نهایت افزایش تعاملات اجتماعی در محیط شهری که هدف مطلوب طراحی بر پایه رفتارگرایی است، منتهی خواهد شد. هدف این تحقیق، بررسی روند تأثیر مقوله قلمرو در کاربری فضاها و چگونگی اعمال رو شهایی در جهت افزایش حس قلمرو در پارکهای شهری می باشد. برای طبق هبندی این موارد، بهترین روش مطالعه حضوری در پارک و استخراج شاخص های مهم ایجاد حس قلمرو در آ ن می‌باشد. در این تحقیق از رو شهای مشاهده حضوری، مصاحبه و تهیه پرسش نامه استفاده گردیده است. نتایج به دست آمده حاکی از این مطلب میباشد که ایجاد حس قلمرو و مالکیت و تحریک رفتار قلمروپایی در شهروندان در فضاهای عمومی به ویژه پارکها، ضرورتی است که به افزایش کارایی و بهبود امنیت محیط میانجامد و برای رسیدن به این مطلوب رو شها و را هح لهای گوناگونی اعمال م یگردد، که عبارتند از: دقت در طراحی دید و منظر، ایجاد فضاهایی با دید طبیعی، نورپردازی ب هجا و درست و امکانات گوناگونی از جمله: فضای نشستن، میز مناسب، وسایل ورزش، مسیرهای جاذب با شیب ملایم و...

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

To Investigate Feeling of Territory and in Territory Traveling in Urban Parks, Case study: Saee Park

چکیده [English]

Territory is referred to that part of urban places from which individuals or a group of people benefit continuously and they protect that place against foreigners and troublesome people because of belonging and ownership felling to there. Any personalization and marking the environment or protecting against trouble is a kind of territory traveling. If public territories in urban spaces are not separated properly, disturbance will be happened in the environment and people become forced to entangle in environment in order to obtain desirable interaction boundary. Reinforcing the territory in parks causes to make an environment in which users have a belonging and ownership feeling which leads to supervise parks by the users, to increase the security and safety and usage extent and finally to increase social interactions in urban environment which is the ideal purpose of designing based on behaviorism. The purpose of this research is to investigate the trend of territory effect on place usage and the manner of applying methods toward territory feeling in urban parks. To categorize these items, the best method is field study of park and drawing important indications of creating territory feeling in that park. Obtained results indicated that making territory and ownership feeling and to stimulate traveling territory behavior in citizens is necessary in public places especially parks in a way that it helps to increase efficiency and to improve security of environment. And to achieve this, different methods and solutions are applied which are: precision in view and sight designing, making places with natural view, suitable and proper luminescence and various facilities such as sitting places, suitable tables, sport equipments, attractive ways with low slope and etc.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Feeling of Territory
  • Territory
  • Behaviorist Territory
  • Saee Park