هم‌نشینی الگوها در معماری خانه‌های تاریخی، مورد مطالعاتی: خانه صادقی (لاهیجان)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه علم و فرهنگ، شعبه رشت، ایران

2 استاد گروه هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

چکیده

معماری بومی گیلان، پیش از ظهور قاجاریه، با رویکردی کاملاً اقلیمی، بر این پهنه جغرافیایی سیطره داشت. با ورود معماری قاجاری که خود، تلفیقی از معماری وارداتی و معماری سبکی قبل از آن بود روش‌های موجود که سال‌ها پابرجا مانده بود به سرعت دچار دگرگونی شد. آنچه بسیار مهم جلوه می‌نماید این است که معمار گیلانی در تلاطم ورود الگوهای جدید تا چه اندازه با بازجستن عناصر بومی در ساخت بنا، به ماندگاری رویکرد اقلیمی معماری بومی گیلان، یاری رسانده است. به عبارت دیگر در معماری، عوامل اقلیمی بومی و عناصر وارداتی در ساخت بنا چگونه و تا چه اندازه بر بنا تأثیر گذاشته‌اند. سؤال اصلی که پژوهش حاضر در پی پاسخگویی به آن برآمده این است که: چگونه هم‌نشینی الگوها می‌تواند سبب انطباق ترکیب نهایی معماری با نیازهای ساکنین یک بنا شد؟ اهمیت پرداخت به موضوع، در مستندسازی بناهای تاریخی بروز و ظهور می نماید که خود مقدمه‌ای برضرورت صیانت از آثار کهن و با ارزش معماری این مرز و بوم و نیز تطابق آن با معماری امروز منطقه، در جهت دستیابی به الگوهای پایدار در ساخت و ساز است. از مهم‌ترین یافته‌های این مطالعه می‌توان به تلفیق دو رویکرد اقلیمی و سبکی در معماری خانه صادقی اشاره نمود؛ چنان که با نگاهی به عوامل موجود در این بنا، ظاهراً معمار خانه‌های شهری گیلان، به جای تأثیر‌پذیری کامل از نوعی معماری که برای طبقه اعیان، نشانه‌های فراوانی از تظاهر به تمول و تفاخر داشت؛ تصمیم به تلفیق معماری اقلیمی گیلان و معماری وارداتی گرفته است

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Combination of Patterns in the Architecture of Historical House; Case Study: Sadeqi’s House in Lahijan City

نویسندگان [English]

  • Minoo Khakpour 1
  • Fatemeh Kateb 2
1 Assistant Professor of Architecture, Faculty of Art and Architecture, University of Science and Culture, Rasht Branch, Iran
2 Professor of Art, Faculty of Arts, Alzahra University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Before Qajar era, the vernacular architecture was widely used in Gilan with totally climatic approach.  Current methods were completely changed by the arrival of Qajar architecture, which was a combination of imported architecture and previous architectural style. It is important to say that the Iranian architect tries to find local elements in the process of building and so it helped him to persist Gilan’s vernacular climatic architecture approach. In the other words, how and to what extent did vernacular climatic approaches and imported elements affect the process of building and building itself? The main question of this research is as the following: Was the combination of the patterns in conformity with residents’ needs? This issue is very important especially in the process of documentation of historical buildings, which indicates the necessity of keeping ancient and valuable architectural works as well as its conformity with the current architecture of the region to achieve sustainable patterns in construction. One of the most important findings of the current research is the combination of the two climatic and stylistic approaches in the architecture of Sadeqi’s House. Studying the architectural elements in this building show that instead of being completely influenced by a type of architecture including numerous signs of richness and pride, combination of  Gilan’s climatic architecture and the imported architecture was used in this building.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Gilan’s architecture
  • Safavid architecture
  • Qajar Architecture
  • Sadeqi’s historical house
Chehrazi, Gh. (2015). A Comparative Study of the Architecture of Safavid and Qajar Houses in Isfahan. 3rd International Congress of Civil, Architecture and Urban Development, Tehran: Shahid Beheshti University. https://www.civilica.com/Paper-ICSAU03-ICSAU03_1137.html
Farasati, R. (2002). Rasht City Map in 1287 Lunar. Journal of Asar, 33 - 34, 351 – 356.
Haghparast, F., Mazloum Borhan, Sh., & Pirbabai, H. (2015). Mutual Impact of the Religious Music and Architecture of Qajar Era in the Evolution of the Islamic Collective Spaces, Case Study: Tehran Tekye Dowlat. Journal of Naghshe Jahan, 3, 43-50. https://bsnt.modares.ac.ir/article-2-6806-fa.html
Kasmaei, M. (1984). Climate and Architecture, Tehran: Khak Publishing.
Khakpour, M. (2013). The Identification of Holy Mausoleum of Lahijan. Journal of Islamic Iranian Studies, 13, 92-82. https://www.sid.ir/en/journal/ViewPaper.aspx?id=486335
Khakpour, M. (2014). Rehabilitation Plan for Rahmat Samiei’s Mansion (Talesh Khan) in Rasht. First National Conference on Sustainable Development in Geography, Planning, Architecture and Urban Planning. Tehran. Iran.
Khakpour, M. (2016). Guilan Architecture in the Safavid era. National Conference of Guilan in the Safavid era. Rasht, Iran.
Khakpour, M. (2017). Architectural Patterns of Islamic Tombs of Iran in Guilan. Doctoral Thesis, Department of Art Research, Faculty of Art. Al-Zahra University.
Khakpour, M. (2017). Aghadar: A Belief of Revering Trees in Gilan. Art and Humanities Open Access Journal, 1(2), eISSN: 2577-8250. https://medcraveonline.com/AHOAJ/aghadar-a-belief-of-revering-trees-in-gilan.html 
Rabino, H.L. (2003). Le Monastère de Sainte-catherine du Mont Sinaï. (J. Khamamizadeh, Trans.). Rasht: Taati Publications, Iran.