نقش پیوستگی فضاهای سبز در هویت بخشی طبیعی به شهر (مورد مطالعاتی شهرکرد)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار شهرسازی، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران، ایران.

2 کارشناس ارشد شهرسازی، دانشکده شهرسازی و معماری، دانشگاه آزاد اسلامی قزوین، قزوین، ایران

چکیده

تأمین نیازهای امروزی انسان‌ها در چارچوبی منطقی و عادلانه، بشر را به پیروی از اصول توسعه پایدار رهنمون می سازد. اصال تبخشی و حفظ هویت شهری، یکی از شاخص های مهم زندگی از دیدگاه توسعه پایدار است. هوی تبخشی زمانی درراستای توسعه پایدار است که از جامعیت برخوردار باشد از ای نرو توزیع عادلانه امکانات در دو مبحث درون نسلی و میان نسلی، گامی در جهت تحقق اهداف پایداری م یباشد. بنابر تحقیقات صورت گرفته بر هویت شهرکرد به عنوان شهری سبز و دارای طبیعت بکر تأکید شده است ولی روند گسترش شهر در سال های گذشته به گون های بوده که از فضای سبز داخل شهر و پیرامون آن به میزان قابل توجهی کاسته شده است و افزایش ساخت و ساز شهری همچنان هویت طبیعی شهر را تهدید می کند. در این تحقیق با مطالعه وضعیت گذشته شهر در دوره های مختلف، نقش عناصر هویت بخش شهر مورد بررسی قرار گرفته است. ب هنظر می رسد پیوستگی فضاهای سبز شهری در گذشته و رعایت معیارهای مکانی، توالی برای درک منظر طبیعی شهر را تقویت کرده، نقش مهمی در افزایش کارآیی فضاهای شهری و ارتقاء هویت طبیعی شهرکرد داشته است. هدف این مقاله دستیابی به روشی مناسب جهت هویت بخشی طبیعی به شهر در راستای توسعه پایدار است.

کلیدواژه‌ها


-- Agnew, A. J., Mercer, J., & Sopher, D. (1984). The City In Cultural Context. Routledge Press.

-- Akhundi, A., & Zamanipoor, B. (2006). Cultural Heritage, Handicrafts And Tourism Profile Of CHaharmahal Va

Bakhtiari Province. SHahrekord: Teyfnegar.

-- Aminzadeh, B., & Khansefid, M. (2010). Green Roofs And Adjacent Level Ground Habitats. Springer Science,

Urban Ecosystem , 25.

-- Bahramsoltani, K. (2005). The Basics Of Urban Green Space Architecture, Architecture And Urban Department

Of Housing And Urban Ministry. Tehran: Did Publication.

-- Barrow, C. J., (1995).Sustainable Development: Concept, Value And Practice Twpr. Great Britain: Urban Studies.

-- Behzadfar, M. (2007). The Urban Identity, Looking In To Tehran As A City. Tehran: Tehran.

-- Dehkhoda, A. (1993). Dehkhoda Dictionary. Tehran: Tehran University Publication.

-- Gifford, Robert. (1999). Character And Environment. (N. Javaherian, M. Baniasadi & N. Pahlevansharif, Trans.).

Culture And Architecture Journal, 2 &3, 36.

-- Hamidi, M., Sabri, R., Habibi, M., & Salimi, J. (1997). The Structure Of Tehran As A City (Vol. 1). Tehran: Technical

And Constructional department Of Tehran Municipality.

-- Moien, M. (2007). Persian Dictionary Of Moein. Tehran: Amirkabir.

-- Naghizadeh, M. (2007). Urban Identity And Beauty Cognition In Islamic View. Esfahan: Urban department Of

Isfahan Municipality.

-- Rapaport, A. (1987). The Cultural Origin Of Biological Complexes. (R. Rezazadeh, Trans. ). Tehran: Iran University

Of Science & Technology.

-- Rezazadeh, R. (2001). The Cognitive Behavioral Crisis In Urban Space. Shahrdariha Magazine, 23, 6.

-- Roseland, M., Davidson, G. & Don, A., (2003). Ecocity Dimensions: Healthy Communities, Healthy Planet. Ed.

Cities,B,2.

-- Tebalds, Francis. (2008). Human-Centered Cities: Improving Urban Environment In Large And Small Cities. (H.

Laghai & F. Jadali, Trans.). Tehran: Tehran University Press.