تحلیل تغییرات قائم آلودگی هوا در مسیر آزادی- تهرا نپارس با شبیه سازی خردمقیاس اقلیمی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 کارشناسی ارشد اقلیم شناسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

چکیده

خیابان های آزادی، انقلاب و دماوند با گذر از مناطق با هسته های جمعیتی و فعالیتی و گره های ترافیکی زیاد از شرایط آلودگی هوای شدیدی برخورداراند. در پژوهش حاضر اثر عناصر اقلیمی و کالبدی شهر بر الگوی تغییرات قائم آلودگی هوا واکاوی شد. بنابراین جهت گیری و عرض معابر، تراکم ساختمانی و نوع کاربری و همچنین شدت و جهت باد، دما و رطوبت هوا مورد پژوهش قرار گرفت. روش گردآوری داده ها و اطلاعات بر پایه ترکیبی از روش های کتابخانه ای و پیمایشی و تحلیل داده ها با روش های آماری و مدل سازی عددی انجام شد. با بهره گیری از فیلم های مرکز کنترل ترافیک شهری در تقاطع های مسیر و برآورد تعداد خودروها، میزان مصرف بنزین در واحد زمان و میزان خروجی گاز آلاینده CO معادل آن ها محاسبه شد. از مدل عددی خرداقلیم ENVI-met برای مدل سازی و شبیه سازی الگوی پراکنش آلودگی هوا استفاده شد. در این مقاله سه مقطع میدان آزادی، چهارراه ولیعصر و س هراه تهران پارس انتخاب و نتایج به دست آمده از مدل سازی تحلیل شد. میزان آلاینده منواکسید کربن در دو نمونه روز سرد و گرم سال نشا ندهنده تمرکز بیشینه این آلاینده در محدوده های به هم فشرده و متراکم چهارراه ولیعصر و ضلع شرقی میدان آزادی ب هویژه در ساعت های ابتدایی روز و همچنین فصول سرد سال است. در بعد ارتفاعی در هر سه مقطع مورد مطالعه با افزایش ارتفاع، غلظت آلاینده کاهش دارد. در نمونه پاییزه و تابستانه بیشینه ارتفاع گسترش آلودگی به ترتیب کمتر از 10 متر و بیش از 15 متر به دست آمد. سرما و افزایش چگالی هوا در نزدیکی سطح زمین و نبود ساز و کارهای صعود همرفتی در هوا عامل کاهش پراکنش قائم هوا در پاییز است.

کلیدواژه‌ها


Amato, G.D. Cecchi, L., Amato, M.D. & Liccardi, G. (2010). Urban Air Pollution and Climate Change as Environmental Risk Factors of Respiratory Allergy: An Update, J Investig Allergol Clin Immunol, 20(2), 95-102. 

Amini, J., & Tayebi, S. (2010). Analysis of the Spatial Distribution of Tehran’s Air Pollution Cores, Case Study; autumn 2010, 3rd Geographers Students’ Conference, University of Tehran, Tehran. 

Ashok, K. (2006). Modelling PM10 Concent rations and Carrying Capacity Associated with Wood Heater Emissions in Launceston, Tasmania, Atmospheric Environment, 40.

Bemquerer, F., Rasia, C. & Leitekruger, E. (2010). A Method for Simulating NOx Dispersion in an Urban Area Using ENVI-met, ACM. New York, USA, ISBN: 978-1-4503-0069-8.

Bruse, M. (2007). ENVI-met Implementation of the Gas/ particle Dispersion and Deposition Model PDDM, www.Envi-met.com.

Bruse, M. (2007). Particle Filtering Capacity of Urban Vegetation: A Micro Scale Numerical Approach, Environmental Modelling Group, INST, Geography, University of Mainz.

Brzozzowski, K. (2005). Modeling of Air Pollution on a Military Airfield. Air Force Academy, Dywizjonu.

Daly, A. & Zannetti, P. (2007). An Introduction to Air Pollution, Definitions Classification and History, Chapter1, the Inviro Group Institute, Fremont, CA (USA).

Etabi, F., Abbaspour, M., Karbasi, A.R. & Hajiseyedmirzahoseini, S.A. (2007). Modeling Particulate Matter Dispersion Using ADMS-urban Model. Science and Environment Technology, 9(1), 1-15. 

Ghanbari, H.A., & Azizi, Gh. (2009). Numerical Simulation of Tehran Air Pollution basis on Wind Pattern. Physical Geography Researches, 68, 15-32. 

Ghiaseddin, M., Hesami, Z., Etabi, F., & Mahmoudi, M. (2006). Study of Air Quality of inside the Residential Area in 1 and 5 Regions of Tehran with PM10, Journal of Environmental Studies, 32(4), 1-8.

Giselle, S. (2001). Transportation, Climatic Hazards and Pollution. (Shahriyar Khaledi, Trans.). University of Shahid Behashti, Tehran. 

Hoseinpour, Z. (2011). Synoptic Analysis of Tehran’s Air Pollution (Emphasis on PM10). Master Thesis, Faculty of Geography, University of Tehran, Tehran. 

Karra, S., Malki-Esphtein, L. & Neophyton, M. (2011). The Dispersion of Traffic Related Pollutants Across a non Hemogeneous Street Canyin, Environmental Sciences, 4, 25-34.

Madadi, H., Ashrafzadeh, M.R., Najafi, N., & Sheikhzade, B. (2009). Modelling NOx and CO Dispersion from Natural Gas Burning in Semnan Mixing Cycle Powerhouse. 2nd International Symposium on Environmental Engineering, Tehran. 

Nikolova, I., Janssen S., Vos P., Vrancken K., Mishra V. & Berghmans P. (2011). Dispersion Modelling of Yeraffic of Induced Ultra-fine Particles in Street Canyon in Antwerp, Belqium and Comparision with Observations, Science of the Total Environment, 412-413, 336-343.

Ranjbar-Saadatabadi, A., Aliakbari-bidokhti, A., & Sadeghhoseini, S.A. (2005). Urbanization and Heat Island Effects on Air and Local Climate Condition on Tehran Megacity basis on Mehrabad and Varamin Weather Stations. Journal of Environmental Studies, 39, 59-68.

Sharifi, M. (2009). Study of Air Pollution from Passenger Terminal in the Surrounding Urban Texture, Master Thesis, University of Tehran, Tehran.

Stewart, I.D. & Oke, T. R. (2012). Local Climate Zones for Urban Temperature Studies, Bull. Amer. Meteor. Society, 93, 1879–1900.

Wania, A., Bruse, M., Blond, N., & Weber C. (2012). Analyzing the Influence of Different Street Vegetation on Traffic Induced Particle Dispersion Using Micro Scale Simulations, Journal of Environmental Management, 94, 91-101.

World Health Organization. (1996). Urban Air Pollution in Megacities of the World, Atmospheric Environmental, 30, 681-686, WWW.ENVI-met.com.

Yadghar, A.M. (2006). Modelling and Analysis Pollutant Dispersion from Mobile Sources base on GIS. Master Thesis, University of Tehran, Tehran. 

Zawar- reza, P., Appelhans, T., Gharaylou, M. & Shamsipur, A. (2010). Meso Scale Control on Particulate Matter Pollution for Mega City in a Semi-arid Mountainous Environment, Environment and Pollution, 41, 166-183.

Zawar-Reza, P., Kingham, S. & Jamie, P. (2005). Evaluation of a Year-long Dispersion Modelling of PM10 using the Mesoscale Model TAPM for Christchurch –Newzland. Science of the Total Environment, 349, 249-259.