رویکرد نشانه‌شناختی به تحلیل فرم در معماری معاصر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری معماری، دانشکده عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه شهرسازی، دانشکده عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استاد گروه شهرسازی، دانشکده عمران، معماری و هنر، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

فرم‌های معماری معاصر که توسط ایده‌ها و تکنیک‌های مختلف طراحی خلق شده‌اند با پیشرفت فناوری شبیه‌سازی رایانه‌ای و از طریق روش‌های ساخت که تولید مؤثر فرم‌های تکراری و متغیر با مواد مورد نظر را ممکن می‌سازند، میسر شده‌اند. بیشتر این فرم‌های معماری به‌طور ادراکی در محیط‌های شهری شبیه‌سازی شده و به شکل ویژه‌ای درمی‌آیند. این فرم‌های معماری با تصاویر شبیه‌سازی شده، جامعه مشتری‌مدار فعلی در اکثر کشورها از جمله ایران را نشان می‌دهند. در این تحقیق سعی شده است نقش تکنیک‌های طراحی دیجیتال، به‌عنوان ابزاری برای ایجاد فعال فرم‌های شبیه‌سازی شده در معماری معاصر ایران، با رویکردی نشانه‌شناختی برای توصیف فرم در پروژه‌های بزرگی که در مناطق شهری طراحی و ساخته شده‌اند، مورد بحث قرار گیرد. این رویکرد، ارتباطی بین تصاویر موجود در نمای ساختمان‌ها و تجربه حسی انسان در یک بستر اجتماعی ایجاد می‌کند که منجر به ظهور فرم‌های خلاقانه در معماری معاصر می‌شود. نتایج تحقیق نشان داد که با استفاده از تکنیک‌های طراحی دیجیتال برای تولید وانموده‌ها، معماران جوان ایران ادراک فرم‌های معماری را متحول کرده و از این طریق، عملکرد آن‌ها به عنوان نشانه در محیط‌های شهری را ارتقا داده‌اند

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Semiology Approach to Analysis of Form in Contemporary Architecture

نویسندگان [English]

  • Marjan Sabounchi 1
  • Hossein Zabihi 2
  • Hamid Majedi 3
1 Ph.D. Candidate of Architecture, Department of Architecture, Faculty of Civil Engineering, Architecture and Art, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Associate Professor of Urban Planning, Department of Architecture and Urbanism, Faculty of Civil Engineering, Architecture and Art, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
3 Professor of Urban Planning, Department of Urbanism, Faculty of Art and Architecture, Science and Research Branch, BIslamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده [English]

Contemporary architectural forms created by various ideas and design techniques have become possible with the advances of computer simulation technology and through construction methods allowing the effective production of repetitive and variable forms with intended materials. Most of these architectural forms are perceptively being simulated and individualized in urban settings. These architectural forms with simulated images reflect the current consumer-oriented society in most countries including Iran. In this research, it is attempted to discuss the role of digital design techniques, as a tool for the active creation of simulated forms in contemporary architecture of Iran, with a semiology approach to the characterization of form in mega projects designed and constructed in urban areas. This approach establishes an association between the images of superficiality and the human sensory experience in a social context, leading to the emergence of innovative forms in contemporary architecture. The results revealed that with the utilization of digital design techniques to produce simulacra, younger architects of Iran have reconfigured the perceptions about architectural forms, thereby enhancing their performance as a landmark in urban settings

کلیدواژه‌ها [English]

  • Design
  • form
  • Semiology
  • Simulation
Ahmadi, B. (2011). The Text-structure and Textual Interpretation. Tehran: Markaz Publication.

Ahmadi, B. (2012). From Pictorial Signs to the Text: Toward the Semiotics of Visual Communication. Tehran: Markaz Publication.

Babaei, S., & Khakzand, M. (2017). Adaptation as a Design Method in Architecture, Case Study: A House at Martha’s Vineyard. Armanshahr Architecture & Urban Development, 10(18), 13-21. http://www.armanshahrjournal.com/article_49197.html

Baudrillard, J. (1995). Simulacra and Simulation. Ann Arbor: University of Michigan Press.

Culler, J. (2011). Ferdinand de Saussure. Tehran: Hermes.

Debord, G. (2006). Society of the Spectacle. Oakland: AK Press.

Fakouhi, N. (2008). Urban Anthropology. Tehran: Ney Publication.

Ghasemi, E. (2018). The Evolving Role of Digital Technology in Architectural Design. Online Journal of Engineering Sciences and Technologies, 1(3), 1-6. http://www.ojest.ir/issue.aspx?id=6

Jeon, Y. (2009). A Study on the Expressional Characteristics of a Spectacle on a Contemporary Architectural Surface. Journal of Asian Architecture and Building Engineering, 8(1), 65-71. https://www.tandfonline.com/action/doSearch?AllField=A+Study+on+the+Expressional+Characteristics+of+a+Spectacle+on+a+Contemporary+Architectural+Surface&SeriesKey=tabe20

Leatherbarrow, D., & Mostafavi, M. (2005). Surface Architecture. New York, NY: The MIT Press.

Parsaee, M., Parva, M., & Karimi, B. (2015). Space and Place Concepts Analysis Based on Semiology Approach in Residential Architecture; the Case Study of Traditional City of Bushehr, Iran. HBRC Journal, 11, 368-383. https://doi.org/10.1016/j.hbrcj.2014.07.001

Sasani, F. (2003). Multidimensional Semiotics and Art. Khial (Farhangestan-e-Honar), 5, 90-101. http://www.greatbuildings.com